Ου με πείσεις…καν με πείσεις…

«Tί γελάτε; Έχουν χαθεί 100 δισεκατομμύρια και δεν ξέρουμε που πήγαν…», ακούγαμε το πρωθυπουργό της χώρας να λέει στη Bουλή… και οι περισσότεροι από μας, που έτυχε να τον παρακολουθούμε, αναρωτιόμαστε ποιοι ήταν αυτοί που γέλαγαν!!! Και γέλαγαν, γιατί ακριβώς κάθονταν σ’ αυτές τις θέσεις απέναντί του και το αυριανό μεροκάματο δεν θα τους είναι πρόβλημα! Δεν θα το ψάξουν στις μικρές αγγελίες… Κανείς δεν πρόκειται να τους απολύσει αύριο και τουλάχιστον για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ανεξάρτητα αν αποδείχτηκαν κακοί στις υπηρεσίες που τους εμπιστευτήκαμε! Να δούμε και πόσοι απ’ αυτούς που γέλαγαν, έχουν εξασφαλίσει και τη βουλευτική συνταξούλα τους, σε μια περίοδο μάλιστα που… χρεοκόπησαν τη χώρα! Ποιος πρόκειται να τους ζητήσει άλλωστε τα… ρέστα; Για να δούμε ακόμη αν τελικά ΔΕΝ θα πληρωθούν… για να αποφασίσουν ποιος μας τα πήρε; Ή μήπως θα πληρωθούν και γι αυτό; Σ.Ξ.

Share

Μετρώ και μαθαίνω

Ποτέ τα «μέτρα» δεν είναι ευπρόσδεκτα και δεν ακούγονται ευχάριστα. Σπάω το κεφάλι μου να βρω αιτία που κάποια απ’ αυτά παίρνονται για καλό, αλλά τίποτα δεν κατεβαίνει. Πράγματι, όταν φτάνει η ανάγκη να πάρει κανείς μέτρα, τότε όχι μόνο δεν …παίρνει, αλλά δίνει. Δεν παίρνει, διότι έφτασε στο απροχώρητο και δεν τον παίρνει άλλο! Το σημαντικό στην παρούσα κατάσταση είναι αυτό: Ο λαός έχει καταλάβει ότι φτάσαμε στον πάτο του πηγαδιού. Κι εκεί στο λίγο νερό που έχει απομείνει, βλέπει να καθρεφτίζεται ο σωτήρας του: Το πρόσωπό του. Αυτή η χώρα δε μπόρεσε να σωθεί, επειδή κατά καιρούς εναπόθεσε τη μοίρα της σε σωτήρες. Πολλοί μάλιστα από αυτούς επιχείρησαν να τη σώσουν και με το ζόρι, χωρίς δηλαδή τη δική της θέληση. Το μόνο που σώθηκε (τότε και πάντα) ήταν το χρήμα από τα ταμεία της. Οι δυο τελευταίοι πρωθυπουργοί, απόγονοι και συνονόματοι κάποιων από τους (εκούσιους, ευτυχώς) σωτήρες του παρελθόντος, μας αποκάλυψαν και μας αποκαλύπτουν εδώ και τώρα τη μόνη αλήθεια:  ‘Ότι ο σώζων το λαό, είναι ο λαός ο ίδιος’. Αυτό, λοιπόν, είναι το κυριότερο μάθημα από τα μέτρα. Οι συλλέκτες πτυχίων, ελπίδων, υποσχέσεων, ψήφων, αναρρωτικών αδειών, επιδομάτων, μιζών, μπαξισιών, αποζημιώσεων κλπ μπορούν να συνεχίσουν να ελπίζουν, να απέχουν, να προσποιούνται, να εκβιάζουν, να προσμένουν, αλλά όλα αυτά έχουν ήδη λήξει, κι όπου υπάρχουν και τους ακούν, είναι επειδή αρκετοί ακόμα δεν προσέχουν την ημερομηνία λήξης στη συσκευασία τους. Τέρμα τα δίφραγκα! Όταν ο λαός καταλαβαίνει, ότι ο μόνος που πρόκειται να πληρώσει είναι αυτός και κανένας άλλος, μετρά και μαθαίνει. Τι μαθαίνει; Τη βασική αρχή της αγοράς: Ότι ό,τι πληρώνεις, παίρνεις. Θανάσης Μπαλαμότης

Share

Ου με πείσεις…καν με πείσεις

Συμμετέχω, συμμετέχεις, συμμετέχει, συμμετέχουμε, συμμετέχετε και … αποφασίζουν! Έτσι κλίνεται σήμερα μια κατά τα άλλα δημοκρατική δράση στη χώρα μας και με τη γραμματική αυτή, ο νόμος του ισχυρού που παρουσιάζεται με μερικές χιλιάδες τρακτέρ, προσπαθεί να με πείσει, πως εγώ ο… στερημένος πολίτης, ο από παντού διωκόμενος σήμερα, είμαι υποχρεωμένος να πλουτίσω ακόμη περισσότερο αυτούς που μου έχουν κάνει την πατάτα, να είναι… χαβιάρι! Γιατί είναι βέβαιο και επειδή ουδέν μονιμότερο του προσωρινού στην Ελλάδα μας, πως ό,τι θα τσιμπήσουν οι τιμές, σε όλα τα είδη κατανάλωσης -και όχι μόνο στα αγροτικά-, με το είδος αυτό της αντίδρασης, θα το πληρώσουν για άλλη μια φορά , οι μόνοι που δεν φταίνε! Οι άνθρωποι που περιμένουν τη λαϊκή κάθε βδομάδα στη γειτονιά τους και ψάχνουν χρόνια τώρα να βρούν σε ποιούς πληρώνουν τα καπέλα! Συμμετέχω, συμμετέχεις, συμμετέχει, συμμετέχουμε, συμμετέχετε και … αποφασίζουν λοιπόν, κάποιοι που επικαλούνται τη Δημοκρατία, πως εγώ δεν έχω το δικαίωμα να δουλέψω για να ζήσω τη δική μου οικογένεια! Δεν ενδιαφέρει σχεδόν κανένα πολίτη αυτής της χώρας, που παλεύει κάθε μέρα για το μεροκάματο και για όσα του έχουν στερήσει οι κατέχοντες, αν κάποιος γείτονας πρωθυπουργός κατεβαίνει στο όποιο πεδίο της μάχης και αν μας θίγει αυτό, όταν ο δικός του άνθρωπος, επικαλούμενος -όπως πάντα- τη Δημοκρατία, του στερεί αυτό που δεν μπορεί να του δώσει..! Σ.Ξ.

Share

Ποσοστά

Έλα, παππού μου, να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφά σου! Για τα συνεταιρικά μας, τους Ευρωπαίους λέω, που μας έχουν πήξει στα ποσοστά: Τόσο τοις εκατό πληθωρισμός, τόσο έλλειμμα, τόσο σπρεντ, τόσο εκταμίευση, τόσο επενδύσεις. Δε γνωρίζουν ότι, σ’ αυτή τη χώρα, είμαστε συνηθισμένοι στα ποσοστά απ’ τα γεννοφάσκια μας; Τα καταλαβαίνουμε πριν εξοικειωθούμε καν με τους ακέραιους αριθμούς. Τα μαθαίνουμε από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Πόσο τοις εκατό πραγματικής εκπαίδευσης, άλλωστε, γίνεται στα δημόσια σχολεία της χώρας μας; Πόσο τοις εκατό πραγματικής εργασίας πραγματοποιείται στις δημόσιες υπηρεσίες μας; Πόσο τοις εκατό των δημοσίων υπαλλήλων δουλεύουν; Πόσο τοις εκατό απόδοση, δηλαδή σχέση κέρδους-κόστους, έχουν οι δημόσιοι και ημικρατικοί οργανισμοί, οι ΔΕΚΟ που πότε πωλούνται μπιρ παρά και πότε αγοράζονται; Πόσο τοις εκατό παραπανίσιο προσωπικό είχε η Ολυμπιακή στ’ αεροπλάνα της και δεν μπόραγαν να πετάξουν; Τα ποσοστά είναι στο αίμα μας, είτε υπηρετούμε στο στρατό, για να το χύσουμε για την πατρίδα, είτε το ψάχνουμε, για να το μεταγγίσουμε σε κάποιο δικό μας που κινδυνεύει. Το ποσοστό της συμμετοχής στα φάρμακα, στην έκπτωση του τεχνίτη για να μην κόψει απόδειξη, τη μίζα του λογιστή για να μην κόψει πρόστιμο ο εφοριακός του και πάει λέγοντας. Τα ποσοστά είναι τόσο γνωστά,ώστε ο Μπαμπινιώτης παραλίγο να τα βάλει με ωμέγα στο λεξικό του, από το «σωστά» ή το «σώστα». Δώστα και σωστά… «Τα ποσοστά μου να είναι σωστά και πάψε να κοιτάς το γάιδαρο στα δόντια»… Θανάσης Μπαλαμότης

Share

Ου με πείσεις…καν με πείσεις

«Μηδενί συμφοράν ονειδίσης. Κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατον» είπε ο Ισοκράτης, ο οποίος θα έλεγε και σήμερα, να μην κοροϊδέψεις κανένα για τη συμφορά του, γιατί η τύχη είναι κοινή και το μέλλον άγνωστο. Αυτό ήρθε στο μυαλό μου, όταν είχα μπροστά μου, στο φωτογραφικό χαρτί, μια εικόνα που τη ζούμε ζωντανά κάθε μέρα τα τελευταία χρόνια, στις σκοτεινές γωνιές της γειτονιάς μας. Υπάρχει όμως και γνωστό μέλλον… και είναι αυτών, που ενώ καταλήστεψαν το χθες και το σήμερα του Έλληνα πολίτη, κανείς δεν τους λέει… «εδώ και τώρα επιστρέψτε τα… κλεμμένα»! «Πηγαίνετε στους οικονομικούς εξωτικούς παραδείσους σας και φέρτε πίσω τα κλεμμένα»! Αντί λοιπόν του ολοφάνερα δικαιότερου, στη «φαρέτρα» της κυβέρνησης για τη συνέχεια στον «Ευρωπαϊκό» δρόμο μας, υπάρχει και δεύτερο σχέδιο «ξεζουμίσματος» για τους μη μετέχοντας στις ληστείες και ανήμπορους να αντιδράσουν Έλληνες! Τα πάντα όμως έχουν την πηγή τους στο νου του ανθρώπου, γι’ αυτό σοφότερο θα ήταν, να μη οδηγήσουν στην πλήρη απόγνωση! Oι «εκατό μέρες» πέρασαν… και σχεδόν τίποτα μέχρι σήμερα δε δείχνει, πως αυτές δεν είναι η συνέχεια, ενός επάρατου χθες! Σ.Ξ.

Share

ΖΙΚΟ

Ο μάγος Ζίκο ανέλαβε την αποστολή σωτηρίας, ύστερα από γενναία απόφαση του προέδρου. Κι ενώ ο βραζιλιάνος άσος ετοιμαζόταν να επιβιβαστεί στο αεροπλάνο επιστρέφοντας στην πατρίδα του, μετά την απαράδεκτη απόλυσή του, δέχτηκε τηλεφώνημα-πρόσκληση-πρόσληψη από τον πρόεδρο, που συνοδεύτηκε από 2ετές συμβόλαιο-μπόνους και υπαγωγή στο ΑΣΕΠ του αδερφού του ως γυμναστή. Παράλληλα ο μάγος μοριοδοτήθηκε για τη νόμιμη (αν και όχι ηθική) θέση του κηπουρού στο Δήμο Κηφισιάς,ώστε να μπορεί να είναι δυνατή η προσέλευσή του στις προπονήσεις εύκολα, γρήγορα και καθαρά με το τρένο. Δυστυχώς η πράσινη ανάπτυξη που προκλήθηκε από τις μετακινήσεις του, παράλληλα με την εμμονή που είχε να χρησιμοποιεί ποδοσφαιριστές εκτός φόρμας (και μάλιστα μη πρωτοκλασάτους), ξεσήκωσε την αγανάκτηση των φανατικών οπαδών. Αλλά τι είναι 1 εκατομμύριο ευρώ μπροστά στην πίκρα του κόσμου μας; Τη δήλωση αυτή του προέδρου και τη διαβούλευση πληροφορήθηκε ο Ζίκο από το διαδίκτυο,παραλαμβάνοντας ταυτόχρονα την απόλυσή του από τα χέρια δικαστικού επιμελητή. Η δικαστική δικαίωση θέτει οριστικά τέρμα στα όποια σενάρια συγχωνεύσεων κυκλοφορούσαν. Καλύτερα πρώτοι στο χωριό, παρά δεύτεροι με το Ζίκο. Ας πάει στο καλό ο βραζιλιάνος, να φάει τις αποζημιώσεις του με τους αγρότες στα μπλόκα ή με τους νταβατζήδες στου Μπαϊρακτάρη. Μπορεί να μην κατάφερε να μας σώσει,βοήθησε όμως, ώστε να μας σωθούν τα λεφτά. Θανάσης Μπαλαμότης

Share

Ου με πείσεις…καν με πείσεις

Tο 90% των μαθητών στη χώρα μας, εκτίθενται στο παθητικό κάπνισμα, μέσα στο ίδιο τους το σπίτι! Αυτό είναι ένα συμπέρασμα από έρευνα που έγινε και δημοσιοποιήθηκε και σίγουρα δεν είναι και ο σοβαρότερος λόγος, που η κυβέρνηση προσπαθεί να μας κόψει και το κάπνισμα! Υπάρχουν άλλωστε τόσοι άλλοι… Όπως για παράδειγμα, πως θα διπλασιαστεί σχεδόν η τιμή αυτής της κακής μας συνήθειας, που δίνει πάντα το δικαίωμα στους κρατούντες… να βλέπουν την τσέπη μας! Ένας άλλος λόγος θα μπορούσε να είναι, τώρα που οι ήδη άνεργοι συμπολίτες μας δεν θα έχουν ούτε το επίδομά τους σε λίγες μέρες -κατά δήλωση του αρμόδιου υπουργού! Mετά λοιπόν θα έρθει και η σειρά των συνταξιούχων… μετά και η δική μας, αφού δεν είναι μακριά από κανένα μας η ανεργία! Πώς λοιπόν και με ποια λεφτά θα πηγαίνουμε στο περίπτερο να αγοράζουμε τσιγάρα; Kατά τ’ άλλα… κινδυνεύουμε να μας βγάλουν και έξω από τη ζώνη του ευρώ, αφού μας κατηγορούν οι… φίλοι μας, οι υπόλοιποι Eυρωπαίοι δηλαδή, για ανακριβή στοιχεία στα οικονομικά μεγέθη! Οι Ελληνικές Τράπεζες όμως… ευημερούν και συνεχίζουν με τις εισπρακτικές εταιρείες τους να απειλούν και… απάνθρωπα να πιέζουν τον καταναλωτή-θύμα τους! Tι όμορφος που θα είναι ο…σύγχρονος «Καλλικράτης» σε όλη αυτή την… ευτυχία; Πόσο δυστυχισμένοι θα είναι και οι άμοιροι βουλευτές μας, που μετά από την απαξίωση πολιτικής-πολιτικών.., μια εκλεγμένη Περιφέρεια με έναν εκλεγμένο από τον λαό Περιφερειάρχη, θα τους πάρει και το πάνω χέρι στη σχέση τους με τα ζητούμενα της Αυτοδιοίκησης και του δημότη βεβαίως και δεν θα έχουν και πολλά εφόδια για να την…ξαναθερμάνουν; Σ.Ξ.

Share

Μπιζ!

Μπιζ λέγεται το παιχνίδι, όπου κάποιος κρύβει με τη δεξιά παλάμη την άκρη τού δεξιού ματιού του, τοποθετώντας παράλληλα τον αριστερό καρπό κάτω απ’ τη δεξιά μασχάλη του, ώστε η αριστερή παλάμη να είναι ελεύθερη για κτυπήματα. Η υπόλοιπη παρέα τότε χτυπά φωνάζοντας «μπιζ!», κι αυτός πρέπει να βρει εκείνον που χτύπησε πραγματικά, για να τον βάλει στη θέση του, ώστε το παιχνίδι να συνεχιστεί…Αν δεν βρει ποιος χτυπά στ’ αλήθεια, συνεχίζει να κάθεται να τον βαράνε, καθώς όλοι οι υπόλοιποι προσποιούνται ότι χτυπούν, καλύπτοντας με την προσποίηση τον πραγματικό ένοχο. Αυτό, λοιπόν, το παιχνίδι παίζεται εδώ και καιρό, με τον πολίτη στη θέση του βαρεμένο και την κυβέρνηση στη θέση εκείνου που (υποτίθεται ότι) βαρά. Και λέω «υποτίθεται», διότι τίποτε ακόμα δεν έχει αποσαφηνιστεί. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παράτησαν τον ιό της γρίπης κι έχουν πιάσει τους διάφορους φόρους (ΦΠΑ, ΦΑΠ, φορολογικές κλίμακες κι απαλλαγές, αυτοτελή φορολόγηση, φόρους γονικών παροχών, κληρονομιάς κλπ) με τους οποίους παίζουν μπιζ στην αριστερή παλάμη μας. Ανοίγεις την τηλεόραση και νιώθεις ότι κινδυνεύει το βρακί σου, αλλά και το εσωτερικό του περιεχόμενο! Μπιζ! Μια σειρά ειδικοί ταξιδεύουν από κανάλι σε κανάλι μεταφέροντας τη φορο-τρομοκρατία και την ασφαλο-απελπισία. Μπιζ! Οι ειδικοί τρομοκράτες συμβουλεύουν να βάζουμε σε μαύρες σακούλες τις αποδείξεις που μαζεύουμε, για να μη σβηστούν όσες απ’ αυτές είναι θερμογραφικές και ευαίσθητές. Μπιζ! Μπιζ! Οι ειδικοί επισείουν την επικείμενη αύξηση του ΦΠΑ, έχουν μάλιστα καταθέσει πατέντα για την ενδιάμεση κατάργησή του, φορτώνοντας τον εξ ολοκλήρου στην παλάμη του τελικού αποδέκτη, του πολίτη-καταναλωτή που τρώει τη σφαλιάρα τού μπιζ. Μπιζ! Ψυχραιμία,παιδιά! Οι παλάμες από τα χτυπήματα έχουν αρχίσει να κοκκινίζουν. Φταίει τάχατες η αριστερή προέλευσή τους; Μήπως ν’ αλλάξουμε πάλι πλευρά; Αριστερό μάτι, δεξιά παλάμη…Μπιζ! Θανάσης Μπαλαμότης

Share

ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ

Πολύ επίκαιρο αν και γράφτηκε σχεδόν 7 χρόνια πριν.

Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική.Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη Ο πραγματικός πλούτος της χώρας παράγεται στο χωράφι και στο εργοστάσιο, γι’ αυτό οι αγρότες και οι εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να επικαλεστούν κάποια νεφελώδη ιδεολογήματα για τη δουλειά τους. Εξ ου και το καταγέλαστο ορισμένων ότι ασκούν λειτούργημα. Η κοινωνία, που διευθύνεται από τους εγγράμματους, έχει περί πολλού αυτά τα επαγγέλματα και περιφρονεί εξόφθαλμα τον αγρότη και τον εργάτη.Απόδειξη, ότι τους αμείβει με τα χαμηλότερα των εισοδημάτων και τους επιφυλάσσει πενιχρές συντάξεις και ανεπαρκέστατη υγειονομική περίθαλψη. Ουδείς ζηλεύει τη μοίρα τους. Οι νέοι ονειρεύονται να σπουδάσουν για να κάνουν καριέρα σε κάποια από τις μοντέρνες και αστραφτερές δουλειές.Αυτές έχουν πέραση, προσφέρουν υψηλές αμοιβές και απείρως υψηλότερο κοινωνικό στάτους. Δεν υποψιάζονται καν πως η καριέρα είναι η δική τους κοιλάδα των δακρύων. Για να πετύχεις σ’ αυτές τις δουλειές, το παν είναι να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου. Να είσαι αυτό που επιθυμεί ο άλλος να είσαι.Αλλού σε θέλουν τολμηρό και επιθετικό και αλλού μετρημένο και αξιόπιστο. Οι απαιτήσεις αλλάζουν ανάλογα με τον κλάδο, άλλο σέιλς κι άλλο φαϊνάνς. Αυτή την κωμωδία του αγκρέσιβ ή του ριλάιαμπλ δεν θα σταματήσεις ποτέ να την παίζεις, αυτή θα σε κρατάει στη δουλειά. Επίσης, από τη μέρα που θα εισέλθεις σε κάποιον κλάδο, θα πρέπει να ασπαστείς και τις ιδεοληψίες του, σαν να μυείσαι σε θρησκευτική αίρεση. Ο κλάδος υπεράνω όλων. Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη. Το καθορισμένο ωράριο θεωρείται παρωχημένη αντίληψη,και η αμοιβή για υπερωρίες είναι αδιανόητη. Οι υπάλληλοι δουλεύουν εντυπωσιακά περισσότερες ώρες από τις προβλεπόμενες από τον νόμο, απασχολούνται Σαββατοκύριακα και αργίες χωρίς την ανάλογη αμοιβή. Τα εξοντωτικά 12ωρα και 14ωρα δουλειάς είναι νον στοπ. Ο ευπρεπής μισθός και ίσως κάποιο ετήσιο μπόνους που παρέχουν οι εταιρείες στα μοντέρνα εργατόσκυλα δεν αντισταθμίζουν τις ατελείωτες ώρες πρόσθετης δουλειάς. Γι’ αυτό υπάρχουν συνήθως και κάποιες έξτρα παροχές κολακείας, το ωραίο γραφείο (με παράθυρο ή όχι, ανάλογα με τη θέση σου στην ιεραρχία της επιχείρησης) και κάποιοι φανταχτεροί τίτλοι, που ουσιαστικά δεν σημαίνουν τίποτα.Προβιβάζεσαι σε εξέκιουτιβ, νταϊρέκτορ, και άλλα του σωρού και χωρίς νόημα. Επίσης, είναι απαραίτητο να συμμεριστείς κάποιες νέες “αξίες”. Όπως το σχιζοφρενικό “άλλο δουλειά κι άλλο φιλία”, λες κι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει αναστολή αισθημάτων. Ή το δόγμα ότι με κάθε θυσία πρέπει να φέρεις σε πέρας τη δουλειά που σου ανέθεσαν. Όλα αυτά καλύπτονται με την πρόστυχη στρεψοδικία του σωστού “επαγγελματία”. Που σημαίνει ότι, προκειμένου να γίνει η δουλειά σου, όλα επιτρέπονται, η δουλειά προηγείται κάθε ανθρώπινου αισθήματος, φιλία,αγάπη,δίκιο,κατανόηση είναι δευτερεύοντα. Λένε “είμαι προφέσιοναλ”κι αυτό τα εξηγεί όλα. Κι ο Αλ Καπόνε “προφέσιοναλ” ήτανε. Μάλιστα, οι νέοι επαγγελματίες διηγούνται εμφατικά το παράδειγμα του Ωνάση που φιλοξενούσε έναν φίλο του, επίσης εφοπλιστή, στη θαλαμηγό του. Ενώ έπαιζαν τάβλι, ο άλλος του αποκάλυψε χαρούμενος πως έδωσε εντολή αγοράς δύο πλοίων που μόλις είχαν βγει προς πώληση. Ο Ωνάσης δεν φάνηκε να δίνει σημασία στην πληροφορία, συνέχισαν το παιχνίδι, μα κάποια στιγμή σηκώθηκε, να πάει στην τουαλέτα, και άργησε λίγο. Όταν επέστρεψε, ξανάπιασε τα ζάρια και είπε χαμογελαστός στον φίλο του πως τα πλοία που του είχε αναφέρει τα αγόρασε μόλις πριν ένα λεπτό εκείνος. Αυτόν τον κτηνώδη αμοραλισμό εννοούν όταν λένε “είμαι προφέσιοναλ”. Το πλέον ψυχοφθόρο για τον εργαζόμενο είναι πως πρέπει να δίνει κάθε μέρα εξετάσεις. Τα σύγχρονα επαγγέλματα έχουν υψηλό βαθμό ανασφάλειας σε σχέση με τα παραδοσιακά. Και απείρως σκληρότερο ανταγωνισμό, τόσο εξωτερικό, από άλλες ομοειδείς εταιρείες, όσο και εσωτερικό, από άλλους καπάτσους που εποφθαλμιούν την ίδια θέση. Ακόμη και το υψηλόβαθμο στέλεχος δεν αισθάνεται σιγουριά, πάει ένα πρωί, και χωρίς καμία προειδοποίηση βρίσκει το γραφείο του στον διάδρομο. Διονύσης Χαριτόπουλος (ΤΑ ΝΕΑ , 07/12/2002)

Share

Η ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΧΑΡΑΤΣΙ!

Διόδια-σύμμαχοι στην οικονομική κρίση!
Κλιμακώνονται οι κινητοποιήσεις των κατοίκων της Βορειοανατολικής Αττικής για την επιβολή διοδίων στο τμήμα της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, το οποίο βρίσκεται εντός της Αττικής. Και αυτό διότι η κεντρική αυτή οδική αρτηρία εξυπηρετεί τις καθημερινές ανάγκες των πολιτών, καθώς, όπως τονίζουν οι ίδιοι, αποτελεί συνέχεια του οικιστικού ιστού της Αθήνας. Στο πλαίσιο αυτό, οι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης της Βορειανατολικής Αττικής κατέλαβαν συμβολικά την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου τα διόδια των Αφιδνών, αντιδρώντας στην τιμολογιακή πολιτική της κοινοπραξίας που ανακατασκευάζει το τμήμα της Εθνικής Οδού Αθηνών –Λαμίας. Οι 12 δήμαρχοι και κοινοτάρχες της περιοχής ζητούν να πληρώνουν 0,73 ευρώ για τα 20 χιλιόμετρα που είναι η απόσταση για την Αθήνα και όχι 1,85 ευρώ που όπως λένε, αντιστοιχούν σε απόσταση 51 χιλ. με βάση τη σύμβαση.
Γράφει: ΜΥΡΝΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ
Ο Νομάρχης Λεωνίδας Κουρής με το Δήμαρχο Ωρωπού Γιώργο Γαβριήλ και το Νομαρχιακό Σύμβουλο Ανδρέα Τσάκωνα.	Βασικό επιχείρημα κατοίκων και φορέων είναι ότι το τμήμα αυτό της εθνικής οδού αποτελεί συνέχεια του οικιστικού ιστού της Αθήνας, την στιγμή που οι υπάρχοντες παράδρομοι αδυνατούν να τους εξυπηρετήσουν λόγω της κακής κατάστασης του οδοστρώματος. Οι τοπικές αρχές, μετά από αλλεπάλληλες ενέργειες και έγγραφα προς την πολιτεία, ζητούν πλέον την άμεση παρέμβαση του πρωθυπουργού και των αρμόδιων υπουργών ώστε να εξαιρεθεί η περιοχή από την καταβολή διοδίων. Ειδικότερα, σε ανακοίνωση-ψήφισμα που εξέδωσαν οι δήμαρχοι και οι κοινοτάρχες χαρακτηρίζουν άδικα τα διόδια για τους κατοίκους Αγίου ρύνει οικονομικά τους κατοίκους των Δήμων και Κοινοτήτων που μετακινούνται καθημερινά με την πληρωμή διοδίων. Αλλά και να επιβάλλει την πληρωμή οικονομικού αντιτίμου για την χρήση δημόσιων οδικών αρτηριών κατασκευασμένων προ 40 ετών. Ακόμα στο ψήφισμα επισημαίνεται ότι «δεν υπάρχουν παράδρομοι σε όλο το μήκος της εθνικής οδού και οι υπάρχοντες είναι σε αθλία κατάσταση», ενώ τονίζεται ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν ληφθεί υπόψη οι θέσεις και τα αιτήματα των κατοίκων της περιοχής και οι απαντήσεις των αρμοδίων δεν τους ικανοποιούν. Πάντως ο υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Ιωάννης Μαγκριώτης ξεκαθάρισε ότι το μόνο που μπορεί να γίνει είναι μια επαναδιαπραγμάτευση των όρων της σύμβασης με τους εργολάβους, ώστε να μειωθούν οι τιμές των διοδίων.
Στη μέση ο Δήμαρχος Καλάμου Παναγιώτης Λίτσας, με τους Κοινοτάρχες Συκαμίνου κ. Ρούσση και Μαλακάσας Κώστα Λίτσα.
Υπενθυμίζεται ότι στις 28 Οκτωβρίου περίπου 500 κάτοικοι της Βορειανατολικής Αττικής είχαν καταλάβει τα διόδια Αφιδνών και για περίπου δύο ώρες είχαν ανοίξει τις μπάρες για να περνούν τα αυτοκίνητα χωρίς να πληρώνουν. Κύριο αίτημά τους ήταν να εξαιρεθούν από την καταβολή διοδίων οι κάτοικοι των περιοχών που γειτονεύουν με την εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας και τη χρησιμοποιούν για τις καθημερινές κοντινές μετακινήσεις τους. Κατήγγειλαν δε ότι με τις δύο νέες αυξήσεις που προβλέπει η σύμβαση, η απλή διέλευση θα φθάσει στα τρία ευρώ από 1,85 σήμερα με χρονικό ορίζοντα το καλοκαίρι του 2010. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ένας γονιός που ξεκινά από τις Αφίδνες για να πάει το παιδί στο φροντιστήριο στον Άγιο Στέφανο θα πρέπει να πληρώνει 132 ευρώ τον μήνα στα διόδια!
Eίναι μια ακόμη εκδήλωση διαμαρτυρίας των κατοίκων της Bορειοανατολικής Aττικής προκειμένου να επιτύχουν το αυτονόητο, δηλαδή να μην πληρώνουν χαράτσι για τις καθημερινές τους μετακινήσεις που χρειάζονται να κάνουν, για να πάνε στο σπίτι τους, στη δουλειά τους, στα ψώνια τους ή το παιδί τους στο Σχολείο ή στο φροντιστήριο ή να πάνε στο Κέντρο Υγείας της περιοχής τους. Πιστεύω επειδή, κακώς βέβαια, η μοναδική πρόσβαση που υπάρχει για να διακινηθεί κάποιος με ασφάλεια στη Βορειοανατολική Αττική είναι η Εθνική Οδός, θα πρέπει η διαβούλευση την οποία εξήγγειλε η νέα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών να γίνει πράξη και να εξεταστούν οι λύσεις που έχουμε προτείνει, ούτως ώστε να μετακινηθούν βορειότερα τα διόδια των Aφιδνών και να μπορέσουμε σε συμφωνία και με το Υπουργείο, οι μεν κάτοικοι της Bορειοανατολικής Αττικής να μη χρειάζεται να πληρώνουν διόδια, οι δε διακινούμενοι βορειότερα από την Αττική να πληρώνουν αυτό το οποίο προβλέπει η σύμβαση. Νομίζω ότι είναι μια λύση που μπορεί και άμεσα να γίνει και είναι και η πλέον εφικτή, τουλάχιστον απ’ αυτές που έχουν προταθεί.
Οι νέοι αυτοκινητόδρομοι
Εξελίξεις υπάρχουν και στο θέμα των νέων αυτοκινητοδρόμων που είχε εξαγγείλει η απελθούσα κυβέρνηση της ΝΔ. Ο υπουργός Υποδομών, Δημήτρης Ρέππας ανακοίνωσε την ακύρωση της δημοπράτησης των νέων αυτοκινητοδρόμων Αττικής και την αναβολή για το καλοκαίρι του διαγωνισμού για το νέο αεροδρόμιο της Κρήτης στο Καστέλι. Όσον αφορά στους αυτοκινητόδρομους της Αττικής, έκανε λόγο για έργο – “φάντασμα”, υπογραμμίζοντας ότι ένα μεγάλο τμήμα του, από τον κόμβο Μεσογείων μέχρι τα Καλύβια, δεν είναι συμβατό με το ρυθμιστικό πλαίσιο Αττικής, ενώ για το τμήμα από τα Σπάτα μέχρι το αεροδρόμιο δεν υπάρχουν περιβαλλοντικές μελέτες. Η κυβέρνηση προτίθεται να επαναδιαπραγματευτεί το έργο, υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων και βάσει του νέου ρυθμιστικού πλαισίου. Κάτι τέτοιο θα γίνει το νωρίτερο το καλοκαίρι του 2010. Ο κ. Ρέππας εκτίμησε ότι η επαναδημοπράτησή του, με σύμβαση παραχώρησης θα γίνει σε περίπου έναν χρόνο από σήμερα. Ακόμα, ο αρμόδιος υπουργός διαβεβαίωσε ότι θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να μη σταματήσει η υλοποίηση όσων έργων έχουν εισέλθει στην τελική ευθεία, παρότι πολλά από αυτά που είχαν εξαγγελθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση δεν έχουν εξασφαλισμένη χρηματοδότηση. Ο υπουργός σημείωσε χαρακτηριστικά ότι το κόστος των έργων χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση ανέρχεται σε 2,34 δισ. ευρώ. Ανέφερε ότι η κυβέρνηση θα κάνει αγώνα δρόμου για την υλοποίηση των έργων που έχουν εξαγγελθεί, αν και -όπως υπογράμμισε- «έχουμε ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια των οικονομικών δυνατοτήτων που νομίζαμε ότι είχαμε». Για το αεροδρόμιο Καστελίου, έκανε λόγο για αναγκαίο έργο, το οποίο δεν μπορεί να προχωρήσει επειδή υπάρχουν προβλήματα στη διαδικασία, όσον αφορά στα ραδιοβοηθήματα, αλλά και ενστάσεις από τοπικούς φορείς. Ο υπουργός δήλωσε ότι η δημοπράτηση μετατίθεται για το καλοκαίρι του 2010, καθώς θα προηγηθεί πόρισμα επιτροπής για τα ραδιοβοηθήματα, από στελέχη της Πολιτικής Αεροπορίας του υπουργείου Υποδομών και άλλων συναρμοδίων φορέων
ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΑΚΩΝΑΣ (Νομαρχιακός Σύμβουλος): Tο θέμα των διοδίων στην Bορειοανατολική Aττική αποτελεί ένα πρόβλημα το οποίο ναι μεν είναι χρονίζον, αλλά δεν νομίζω ότι είναι άλυτο. Πρέπει η Kυβέρνηση να δείξει ένα κοινωνικό πρόσωπο και να στηριχθεί στο νόμο του ’97, που λέει ότι οι κάτοικοι των γύρω περιοχών από τα διόδια πρέπει να έχουν ελεύθερη πρόσβαση και να τροποποιήσει όσον αφορά το σημείο αυτό τη συμφωνία που έχει γίνει με την εταιρεία εκμετάλλευσης των διοδίων, ούτως ώστε να μπορούν οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Βόρειας Αττικής να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες που χωρίζουν την Βόρεια Aττική στα δύο, όπως π.χ. η εφορία, το IKA Αγίου Στεφάνου, ιατρεία, το Κέντρο Yγείας Kαπανδριτίου, Σχολεία κ.λ.π. Αναγκάζεται σήμερα ο κόσμος να πληρώνει με το υστέρημά του κάποια ποσά υπέρογκα, γιατί αν σκεφτεί κάποιος πως 3 και 4 φορές την ημέρα πρέπει να περνούν από τα διόδια, είναι ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσόν της τάξεως των δέκα-δεκαπέντε ευρώ και για μια οικογένεια στην κρίση αυτή που βρισκόμαστε ένα ποσό τέτοιο είναι άξιο λόγου και πρέπει όλοι μαζί να ασκήσουμε τη μεγαλύτερη δυνατή πίεση, ώστε να ανατρέψουμε την υπάρχουσα κατάσταση.
Share