Tag Archives: τέχνη

Εικόνα

Σουηδικός μινιμαλισμός στην Κάρπαθο

https://i1.prth.gr/images/963×541/files/2019-09-10/OOAK_Yorgos-Kordakis_3.jpg


Σκαρφαλωμένο σε μια βραχώδη και απόκρημνη πλαγιά της Καρπάθου, το Patio House αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της σύζευξης του αρχιτεκτονικού στυλ της νησιωτικής Ελλάδας και του αυστηρού σουηδικού
μινιμαλισμού. Μάλιστα η εξοχική κατοικία που έχει την υπογραφή του αρχιτεκτονικού γραφείου ΟΟΑΚ Architects, της Μαρίας Παπαφίγκου και του Σουηδού συζύγου της Johan Annerhed, συμπεριλήφθηκε στις 10 κορυφαίες εξοχικές κατοικίες του κόσμου αποσπώντας διθυράμβους από τα μεγαλύτερα περιοδικά διακόσμησης, ενώ βρέθηκε και στη short list των διεθνών βραβείων αρχιτεκτονικής και design WAF Awards.

Το κυρίαρχο στοιχείο της κατοικίας είναι το πρωτότυπο ακάλυπτο αίθριό του

«Η μελέτη και η κατασκευή κράτησαν τρία χρόνια. Το σπίτι μαζί με το interior design, το οποίο επιμεληθήκαμε με custom made έπιπλα, ολοκληρώθηκε πριν από δύο χρόνια. Είμαστε ευτυχείς που το αποτέλεσμα της τδουλειάς μας έτυχε διεθνούς αναγνώρισης. H συγκεκριμένη οικία έχει παρουσιαστεί σε μερικά από τα μεγαλύτερα περιοδικά διεθνώς, όπως το “Wallpaper”, το “Luxury Magazine”, το “Plaza Deco”», αναφέρει η Ελληνοσουηδή αρχιτέκτονας Μαρία Παπαφίγκου.

Το εντυπωσιακό Patio House χτίστηκε για λογαριασμό ενός ζευγαριού, ενός στελέχους μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας από τη Γαλλία και της Σουηδής συζύγου του. Η επιλογή να αποκτήσουν το δικό τους καταφύγιο στην Κάρπαθο δεν έγινε τυχαία, καθώς και οι δύο είναι δεινοί αθλητές του σερφ και λάτρεις των δυνατών ανέμων. «Με το που επισκέφθηκαν το νησί το ερωτεύτηκαν και θέλησαν να αποκτήσουν στο τόσο απομακρυσμένο αυτό μέρος τη δική τους ιδιοκτησία. Είχαν πολύ συγκεκριμένη άποψη για το πώς ήθελαν το σπίτι τους, την οποία ακούσαμε με προσοχή. Τους κάναμε τις αντιπροτάσεις μας, οι οποίες ομολογουμένως τους ενθουσίασαν», αναφέρει στο «Gala» η αρχιτέκτων.

Η Μαρία Παπαφίγκου γεννήθηκε στην Ελλάδα από Ελληνα πατέρα και Σουηδή μητέρα. «Γαλουχήθηκα σε δύο μέρη, με δύο κουλτούρες. Η καθημερινότητά μου ήταν στην Ελλάδα, ενώ τις διακοπές τις περνούσαμε κυρίως στη Σουηδία». Αποφοιτώντας από το σχολείο στην Ελλάδα, έδωσε εξετάσεις και πέρασε στο Πολυτεχνείο της Σουηδίας, όπου και γνώρισε τον επίσης αρχιτέκτονα και μετέπειτα σύζυγό της Johan Annerhed. Εκανε τα μεταπτυχιακά της στην Ελλάδα, όπου και το 2004 ξεκίνησε να εργάζεται. Μέντορές της ήταν οι άνθρωποι του αρχιτεκτονικού γραφείου Deca. Μετά την απόκτηση του παιδιού τους, το 2011, το ζευγάρι αρχιτεκτόνων μετακόμισε στη Σουηδία, όπου μαζί με τη Marie Kojzar δημιούργησαν το γραφείο ΟΟΑΚ Architects.
Το σπίτι που σχεδίασαν η Μαρία Παπαφίγκου και οι συνεργάτες της έχει ως κεντρικό δομικό υλικό του το τσιμέντο. «Το ακατέργαστο τσιμέντο κρίθηκε ιδανικό. Τι άλλο να χρησιμοποιήσεις σε μια απόμερη γωνιά όπου το φυσικό περιβάλλον προβάλλει τόσο ανεπιτήδευτα επιβλητικό; Επιπλέον, οι συγκοινωνίες σπανίζουν και η μεταφορά υλικών δεν είναι καθόλου εύκολη. Σχεδιάσαμε ένα σπίτι που ήρθε και αγκάλιασε το φυσικό περιβάλλον, πήρε τη θέση του μέσα σ’ αυτό και έδεσε αρμονικά με το άγριο βραχώδες τοπίο». Μεγάλη προσοχή δόθηκε επίσης στα διαφορετικά επίπεδα στο έδαφος του οικοπέδου, τα οποία και αξιοποιήθηκαν καταλλήλως.

Κι ενώ το κυρίαρχο στοιχείο της κατοικίας είναι το πρωτότυπο ακάλυπτο αίθριό του -εξ ου και η ονομασία Patio House-, τις εντυπώσεις κλέβει η πράσινη κουζίνα του στην ήσυχη απόχρωση των φύλλων της ελιάς. «Σε όλα τα projects μας, οπουδήποτε κι αν βρίσκονται αυτά, βασικό μέλημά μας είναι να εναρμονίσουμε τους χώρους που σχεδιάζουμε με το περιβάλλον. Ακριβώς έτσι λειτουργήσαμε και εδώ. Τα σπίτια της Καρπάθου μάς ενέπνευσαν τόσο για τις αρχιτεκτονικές γραμμές που ακολουθήσαμε όσο και για το interior design. Οι χώροι είναι άνετοι και με ελάχιστα έπιπλα, εκ των οποίων τα περισσότερα τα σχεδιάσαμε εμείς, ενώ επιλέξαμε τα υπόλοιπα με ιδιαίτερη προσοχή».

Το γεγονός ότι το σημείο που βρίσκεται το σπίτι είναι εκτεθειμένο σε δυνατούς ανέμους πρόσθεσε έναν επιπλέον βαθμό δυσκολίας στο έργο της αρχιτεκτονικής ομάδας, καθώς οτιδήποτε σχεδίαζαν έπρεπε εκτός από διακριτό ύφος να διαθέτει μεγάλη αντοχή και σταθερότητα. Τα υπνοδωμάτια, το φωτεινό αίθριο, οι βεράντες με θέα στο πέλαγος και ο ξενώνας βρέθηκαν δικαίως στις σελίδες πολλών διεθνών τίτλων.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Παλέρμο: Το θρίλερ με τον κλεμμένο Καραβάτζιο, ο παπάς και η Μαφία

https://i1.prth.gr/images/963×541/files/2019-09-25/Caravaggio-Nativity.jpg


Το αριστούργημα εκλάπη πιθανώς από τη Μαφία από την εκκλησία του Παλέρμο το 1969 και έκτοτε αγνοείται η τύχη του – Νέα στοιχεία στο φως από παλιά συνέντευξη του ιερέα του
ναού που εξιστορεί πώς τον προσέγγισαν οι μαφιόζοι για να ζητήσουν λύτρα

Το βράδυ της 17ης Οκτωβρίου του 1969, η καταιγίδα που χτύπησε την πόλη του Παλέρμο, έκανε ακόμη πιο εύκολο το έργο των ανδρών που μπήκαν μετά τα μεσάνυχτα στο παρεκκλήσι του Σαν Λορέντζο.

Η συγκεκριμένη ομάδα δεν εισήλθε στον ναό για να προφυλαχθεί από την βροχή, ούτε φυσικά επειδή κάποια από τα μέλη της ένιωσαν την ανάγκη να προσευχηθούν.

Τα μάτια τους «καρφώθηκαν» στον εντυπωσιακό πίνακα «Η γέννηση του Χριστού», ένα αριστούργημα του Μικελάντζελο Μερίτζι Ντα Καραβάτζιο.

Ο πίνακας όπως βρισκόταν στην εκκλησία του Παλέρμο πριν την κλοπή:

Δεν έχασαν χρόνο. Χρησιμοποιώντας ξυράφια έκοψαν και έβγαλαν από την κορνίζα το έργο που ήταν κοντά στα τρία μέτρα ύψος και δύο πλάτος, το τύλιξαν και εξαφανίστηκαν μέσα στην βροχή.

Πενήντα χρόνια μετά ο πίνακας εξακολουθεί να παραμένει άφαντος, όμως πρόσφατα ήρθαν το στο φως συγκλονιστικές λεπτομέρειες για την κλοπή του, χάρη σε ένα βίντεο που έφτασε στα χέρια της βρετανικής εφημερίδας The Guardian.

Σε αυτό ο ιερέας – είχε τον τίτλο του monsignor- Ρόκκο Μπενεντέτο αποκαλύπτει ότι το αριστούργημα του Καραβάτζιο βρισκόταν στο σπίτι ενός capo της Σικελικής Μαφίας, του Γκαετάνο Μανταλαμέντι.

Ο μαφιόζος Γκαετάνο Μανταλαμέντι:

Στο ίδιο βίντεο, μέρος του οποίου δημοσιοποίησε χθες ο Guardian, ο ιερέας αποκαλύπτει ότι οι μαφιόζοι είχαν έρθει δύο φορές σε επαφή μαζί του, μέσω επιστολών προκειμένου να επιστρέψουν τον πίνακα, εισπράττοντας το ανάλογο αντίτιμο.

Το βίντεο που αποκάλυψε ο Guardian:

Στην δεύτερη μάλιστα επιστολή συμπεριέλαβαν και ένα μικρό κομμάτι του έργου, προκειμένου να δείξουν ότι όντως το έχουν στην κατοχή τους, κίνηση άρρηκτα συνδεδεμένη με τις τακτικές της Κόζα Νόστρα στην Σικελία.

Εκεί όπου όταν απαγάγουν έναν άνθρωπο, στέλνουν μετά από λίγες ημέρες ένα δάχτυλο ή ένα αυτί για να πείσουν αλλά περισσότερο να τρομοκρατήσουν τους οικείους του, ώστε να πληρώσουν άμεσα τα λύτρα.

Τον έδειχναν στις συγκεντρώσεις των Νονών

Από την ημέρα που κλάπηκε ο πίνακας του Καραβάτζιο καταχωρήθηκε ως ένα από τα πιο πολύτιμα έργα τέχνης στον κόσμο που αναζητούνται στην λίστα του FBI.

Οι αστικοί μύθοι που ακολούθησαν για το πού κατέληξε ο πίνακας στον κόσμο της τέχνης και των συλλεκτών έρχονται σε τέλεια αντιδιαστολή, με
κάποιους να επιμένουν ότι βρίσκεται καλά κρυμμένος στην Ελβετία, ενώ άλλοι λένε ότι εγκαταλείφθηκε σε μια αποθήκη ή αχυρώνα όπου καταστράφηκε από την υγρασία και τους αρουραίους.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να πουληθεί σε οποιονδήποτε συλλέκτη, αφού ο θόρυβος από την κλοπή και η κινητοποίηση των αρχών σε όλο τον κόσμο ήταν τέτοια που κανείς δεν θα έμπαινε στην διαδικασία απόκτησής του.

Στο βίντεο με την συνέντευξη ο Ρόκκο Μπενεντέτο λέει για τις δύο φορές που έλαβε επιστολές από τους κλέφτες, την πρώτη για διαπιστώσουν πόσο διατεθειμένη ήταν η Καθολική Εκκλησία να διαπραγματευτεί την επιστροφή του.

Ο Μαφιόζοι ζήτησαν να μπει μια αγγελία με συγκεκριμένο περιεχόμενο σε εφημερίδα του Παλέρμο και ο Επικεφαλής Πολιτιστικών Υποθέσεων συμφώνησε.

Ακολούθησε η δεύτερη επιστολή στον Μπενεντέτο η οποία περιείχε ένα μικρό κομματάκι από τον πίνακα -ένα κομμάτι γης- και την φράση: «Εμείς τον έχουμε και είναι ο αυθεντικός Καραβάτζιο». Ζητούσαν από την Εκκλησία να δημοσιευθεί και δεύτερη αγγελία στην Giornale Di Sicilia.

Ο ιερέας απευθύνθηκε ξανά στον αρμόδιο επικεφαλής, ο τελευταίος όμως δεν ικανοποίησε το αίτημα των μαφιόζων, αλλά πίστεψε ότι στην κλοπή εμπλέκεται ο Μπενεντέτο.

Το κατήγγειλε στην Αστυνομία, η οποία έθεσε τον ιερέα υπό παρακολούθηση, ενώ τον προσήγαγε για ανάκριση στην οποία του πήραν και δαχτυλικά αποτυπώματα.

Αργότερα ο επικεφαλής του ζήτησε συγγνώμη, αλλά το έργο είχε πλέον χαθεί, αφού οι μαφιόζοι δεν επικοινώνησαν ποτέ ξανά με τον Μπενεντέτο, ο οποίος πέθανε το 2003.

Η συγκλονιστική του συνέντευξη που είχε μείνει για χρόνια μέσα σε ένα συρτάρι αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα μετά τις αποκαλύψεις ενός αποστάτη από τους κόλπους της Σικελικής Μαφίας, του Γκαετάνο Γκράντο.

Αυτός είπε στους αστυνομικούς ότι ο πίνακας είχε καταλήξει στα χέρια του Γκαετάνο Μπανταλαμέντι ενώ ένας άλλος Νονός είχε έρθει σε επαφή με έναν art dealer στην Ελβετία, όπου μπορεί να κατέληξε το αριστούργημα του Ιταλού ζωγράφου.

Ο μαφιόζος Γκαετάνο Μανταλαμέντι:

Όμως ο Μπενεντέτο αποκάλυψε ότι στις αρχές του 1970, ένας άλλος ιερέας τον προσέγγισε για να του εκμυστηρευθεί κάτι, για την «Γέννηση του Χριστού».

Ο συγκεκριμένος που λειτουργούσε σε μια εκκλησία στο Καρίνι, μια πόλη κοντά στο Παλέρμο τον ενημέρωσε ότι όταν μια εικόνα από τον δικό του ναό κλάπηκε, ήταν σίγουρος ότι αυτό έγινε από την Μαφία.

Επικοινώνησε με κάποιους Νονούς που γνώριζε και μετά από λίγες ημέρες ένας νεαρός τον συνάντησε και του έδειξε δύο φωτογραφίες πινάκων ρωτώντας τον ποιος είναι ο δικός του.

Ο ιερέας του τον έδειξε αλλά δεν ξέχασε ποτέ ότι ο άλλος πίνακας ήταν το κλεμμένο έργο του Μικελάντζελο Μερίτζι Ντα Καραβάτζιο, που είχε καταλήξει στα χέρια της Κόζα Νόστρα.

Τον επιβεβαίωσε χρόνια αργότερα και ένας πρώην μαφιόζος που έγινε πληροφοριοδότης της Μαφίας όταν είπε στους αστυνομικούς ότι ο πίνακας εμφανιζόταν συχνά σε συγκεντρώσεις Νονών, σαν ένα σύμβολο prestige.

O διαβόητος Μπανταλαμέντι που πέθανε στην φυλακή τον Απρίλιο του 2004, δεν μίλησε ποτέ για τον κλεμμένο πίνακα και την τοποθεσία που βρίσκεται αυτή η εκπληκτική σύνθεση του διάσημου Ιταλού ζωγράφου.

Αυτή, που περιμένει την επιστροφή της στο παρεκκλήσι του Σαν Λορέντζο, από όπου αποκαθηλώθηκε βίαια, ένα βροχερό βράδυ τον Οκτώβριο του 1969.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Σαντορίνη: Το Σάββατο η εικονική έκρηξη του Ηφαιστείου

https://i1.prth.gr/images/963×541/files/2019-09-19/sadorini.jpg


Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για την έναρξη της γιορτής της εικονικής έκρηξης του Ηφαιστείου. Στις 21 Σεπτεμβρίου θα ανοίξουν, συγκεκριμένα, οι πύλες.
Από νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου (19:00) στο χώρο μπροστά απ’ τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Υπαπαντής στα Φηρά, η «Nerale Band» με μια άρπα κι ένα σετ τύμπανα θα ξεκινήσουν το μαγευτικό ταξίδι μέσα από Jazz μονοπάτια. Μουσική δεξιοτεχνία, προσωπικό στίγμα και ιδιαίτερη μουσική προσέγγιση από την Φατίμα (άρπα) και τον Αλέξανδρο (ντραμς).

Στη συνέχεια, λίγο προτού δοθεί η «σκυτάλη» για την αναπαράσταση της εικονικής έκρηξης του Ηφαιστείου, στη σκηνή θα ανέβει (20:00) η Μαρίνα Δημητρίου. Αισθαντική, εντυπωσιακή και άκρως μελωδική, η Μαρίνα με ρεπερτόριο σε επτά γλώσσες και με αρκετές δικές της συνθέσεις θα εμφανιστεί με τη συνοδεία του πιανίστα Χρήστου Τσαντούλη.

Μετά το πέρας της εικονικής έκρηξης (21:30) θα ακολουθήσει η… εντυπωσιακή και δυναμική Idra Kayne, η οποία είναι η αποκάλυψη της soul funk σκηνής της χώρας μας. Μια υπέροχα ολοκληρωμένη φωνή, με τόσο ζωντανή και μεστή σκηνική παρουσία που πραγματικά κατακτά το κοινό από τα πρώτα κιόλας κομμάτια.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Βραδιά Μπαλέτου της 11 Ιουλίου στην Αρτέμιδα

https://ift.tt/30Eh7eF

«Στο χορό, τα όρια ανάμεσα στο σώμα και στη ψυχή έχουν σβηστεί. Το σώμα κινείται πνευματικά και το πνεύμα σωματικά»

Την Πέμπτη 11 Ιουλίου η Σχολή Μπαλέτου της κ. Άντας Γαλομητάκου-Παπαχρήστου μας ταξίδεψε σ΄ένα νοσταλγικό, χορευτικό ταξίδι με εξαιρετικές χορογραφίες μπαλέτου και σύγχρονου χορού, με μουσική από παιδικά παραμύθια και κινηματογραφικές ταινίες. Θαυμάσαμε τους μικρούς και μεγάλους μαθητές για την άρτια τεχνική τους , για το πάθος και τον ρυθμό τους. Τους συγχαίρουμε και τους ευχαριστούμε θερμά γιατί μας χάρισαν μια υπέροχη βραδιά!

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Onirama & Μύρωνας Στρατής ξεσήκωσαν την Αρτέμιδα! (φωτό)

https://ift.tt/2lnwetx


Onirama & Μύρωνας Στρατής ξεσήκωσαν το βράδυ της Παρασκευής την κεντρική παραλία της Αρτέμιδος.
Μια βραδιά γεμάτη μουσική και με ρυθμό που ξεσήκωσε τους περίπου 4000 θεατές.

Στη σκηνή δίπλα στους τραγουδιστές η Μανουέλλα Καγιοπούλου έκανε την «μετάφραση» των στίχων στη νοηματική, ενώ μια έκπληξη περίμενε τα παιδιά του Ιδρύματος «Παιδόπολη-Άγιος Ανδρέας».

Να σημειώσουμε πως η συναυλία έγινε στα πλαίσια του «Πολιτιστικό καλοκαίρι Σπάτων – Αρτέμιδας 2019», ενώ η είσοδος ήταν δωρεάν.

Δείτε φωτογραφίες από την σχετική ανακοίνωση του Ο.Π.Π&Π «Ο ΞΕΝΟΦΩΝ»

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Προς πώληση η έπαυλη της οικογένειας Sopranos, της δημοφιλούς σειράς του ΗΒΟ

http://bit.ly/2JZOZOO


Η κατοικία που αποτελεί κομμάτι ιστορίας της τηλεόρασης, είναι 520 τετραγωνικών μέτρων και πωλείται έναντι 3,4 εκατομμυρίων δολαρίων
Δύο δεκαετίες μετά τη λήξη της επιτυχημένης σειράς του HBO «The Sopranos» (Οι Σοπράνος) πωλείται η κατοικία της οικογένειας Sopranos.

Το σπίτι που βρίσκεται στο Νορθ Κάλντγουελ του Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ χρησιμοποιήθηκε για τα εξωτερικά γυρίσματα και φαινόταν στους τίτλους αρχής της σειράς, καθώς ο αρχηγός της εγκληματικής οργάνωσης Τόνι Σοπράνο (Τζέιμς Γκαντολφίνι) πάρκαρε το αυτοκίνητό του.

Το σπίτι είναι ιδιοκτησίας της οικογένειας Recchia, που κατοικούσε εκεί για 32 χρόνια.

Η κατοικία που αποτελεί κομμάτι ιστορίας της τηλεόρασης, είναι 520 τετραγωνικών μέτρων και πωλείται έναντι 3,4 εκατομμυρίων δολαρίων.

Σύμφωνα με τους «New York Times» το σπίτι έχει τέσσερα υπνοδωμάτια και τέσσερα μπάνια.


Το συνεργείο και το καστ της σειράς έκαναν γυρίσματα στο συγκεκριμένο σπίτι περίπου 50 φορές. Άλλα γυρίσματα έγιναν σε ένα στούντιο, αντίγραφό του.

Η σειρά «The Sopranos» έκανε ντεμπούτο το 1999, κέρδισε 21 Emmys κατά τη διάρκεια των έξι κύκλων του, συμπεριλαμβανομένων των τριών βραβείων που κέρδισαν έκαστος, ο Τζέιμς Γκαντολφίνι και η Έντι Φάλκο, που υποδύθηκε τη σύζυγο του Τόνι, Καρμέλα.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Επιστολές σοκολάτας…

http://bit.ly/2N3ZX4v


Ο φωτογράφος & Chocolatier Γιώργος Ζαρζώνης με την Cocoowa Wild Chocolate από την Θεσσαλονίκη φτιάχνει με τα χειροποίητα προϊόντα του εξ αρχής μια δική του καινούργια αγορά αποκλειστικά και μόνο για συλλέκτες σοκολατένιας ηδονής
Θα μπορούσε να ήταν μια avant-garde gallery με μια μόνιμη έκθεση από εικαστικά περιβάλλοντα και εγκαταστάσεις σοκολάτες. Και όμως είναι ένα εργαστήριο σοκολάτας με εικαστική διάθεση…

Ο λόγος για τη δουλειά του φωτογράφου & Chocolatier Γιώργου Ζαρζώνη με την Cocoowa Wild Chocolate από την Θεσσαλονίκη.

Όποιος θέλει να μάθει κάτι παραπάνω ας επισκεφθεί την gallery της cocoowa wild chocolate (cocoowa.com) και στη συνέχεια ας αναζητήσει τις «επιστολές σοκολάτες» στα ράφια των ενημερωμένων παντοπωλείων της Θεσσαλονίκης ή όπου αλλού φθάνει η αυτού υψηλότητα της γεύσης της!

Αλλά, για να γυρίσουμε στον ιδρυτή της: «Η σοκολάτα δεν ήταν παιδικό μου όνειρο. Ήρθε σαν απόσταγμα από τις γευστικές μνήμες και τα πολλά ταξίδια που έκανα σαν φωτογράφος ταξιδιωτικών περιοδικών, για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Στο Punta Kana στη Δομινικανή Δημοκρατία και στο Baracoa της Κούβας, έζησα τη γέννησή της φωτογραφίζοντας τους γηγενείς να ανοίγουν με τέχνη τον καρπό του κακάο και να τον μεταμορφώνουν σε ρευστή σοκολάτα. Στο Βέλγιο την απεικόνισα τη στιγμή που έπαιρνε γήινα σχήματα πάνω στο λευκό μάρμαρο. Στο Παρίσι τη φωτογράφισα σαν κόσμημα σε ακριβές βιτρίνες. Όλες αυτές οι εικόνες και οι γεύσεις γέννησαν την cocoowa, αυτήν την καθαρά χειροποίητη σοκολάτα».

Στο site βρήκα και ένα πολύ διαφωτιστικό βιογραφικό σημείωμα. Το παραθέτω εδώ: «Γεννήθηκα στα πόδια του Ολύμπου, στον μυθικό τόπο των αρωμάτων και των βοτάνων. Άρχισα από τα δεκαεπτά μου να παίζω με τη φωτογραφία σκιαγραφόντας τοπία και βλέμματα. Επτά χρόνια αργότερα άνοιξα συνεργασίες με σχεδόν όλα τα τότε ελληνικά περιοδικά, κλείνοντας την παρένθεση με το National Geographic. Βρέθηκα εκεί γιατί ήξερα να φωτογραφίζω. Εκεί λέω ότι έμαθα και να βλέπω. Οι εικόνες μου ήταν τοπιογραφία, ήταν άνθρωποι, ήταν υλικά ζωής, ήταν οι γεύσεις που την κατευθύνουν, αν δεν την ορίζουν! Οι μίξεις του φωτός στο χαρτί μαγικά συνδυάστηκαν με τις αντίστοιχες στους γευστικούς μου κάλυκες. Τίποτα δεν είναι τυχαίο! Ούτε η συνδυασμένη με τη φωτογραφία επίσκεψη στην παραγωγή σοκολάτας στην Κούβα, ούτε οι επισκέψεις σε εργαστήρια του Μεξικού, του Βελγίου, του Παρισιού. Το 1996 ήρθε στην κυκλοφορία το πρώτο φωτογραφικό λεύκωμα από τις Zarzoni Editions. Το 2010 ξεκίνησαν οι ιδιόμορφες εκδόσεις One Day, που δώσαν έμφαση στη γαστρονομία και η σοκολατερί One Sweet Day που αξιολόγησε το χαρακτήρα της σοκολάτας. Εκεί, μέσα από την τρέλα του διαφορετικού γεννήθηκε η cocoowa η “άλλη” σοκολάτα!».

Πάντως, σε κάθε περίπτωση νιώθω καταγοητευμένος από τον όρο «επιστολές σοκολάτας» και αν πιστέψω – και δεν έχω κανένα λόγο για να το αρνηθώ- τον καλό φίλο, τον Αλέξανδρο Στεφανίδη του Olicatessen η καλύτερη σοκολάτα είναι εκείνη η black honey –μια σοκολάτα χωρίς ζάχαρη με ελληνικό μέλι, ελαιόλαδο, τσάι του βουνού ή βότανα Ολύμπου (μελισσόχορτο, χαμομήλι, λουίζα).

Κώστας Τσαούσης

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Πώς ο Λάνθιμος κατέκτησε το Χόλιγουντ

http://bit.ly/2ASC6Qn

10 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μια Χρυσή Σφαίρα και 12 υποψηφιότητες για BAFTA για έναν Ελληνα σκηνοθέτη που πριν από λίγα μόλις χρόνια θεωρούταν απλώς underground – Ποτέ στα χρονικά του σινεμά δεν έχει σημειώσει Έλληνας σκηνοθέτης τέτοια ανέλπιστη επιτυχία
Ύστερα από την ανακοίνωση των 10 υποψηφιοτήτων για Όσκαρ-μεταξύ των οποίων και της καλύτερης ταινίας- ο Γιώργος Λάνθιμος δεν είναι απλώς το πιο δημοφιλές ελληνικό όνομα στο εξωτερικό, αλλά σίγουρα και The Favourite, ο ευνοούμενος, του δυσπρόσιτου πλανήτη Χόλιγουντ.


Αυτός είναι, άλλωστε, ο τίτλος της νέας του ταινίας, μιας από τις καλύτερες της χρονιάς σύμφωνα με τους «New York Times», τον «Guardian», τους κριτικούς ακόμα και τους φανατικούς αντι-λανθιμικούς, η οποία τον βάζει για τα καλά στα μεγάλα σαλόνια του Χόλιγουντ όχι πλέον ως αουτσάιντερ, αλλά ως ισότιμο συνομιλητή και ως τον αγαπημένο των σούπερ αστέρων.

Πώς όμως τα κατάφερε και έφτασε σε ένα σύντομο σχετικά διάστημα -άλλοι πολεμούν μια ζωή- στην κορυφή;

Οι όμορφες σταρ και η ευαισθησία

Η αρχή των ευνοϊκών δηλώσεων από πλευράς Χόλιγουντ ξεκίνησαν με μια γυναίκα πρώτης γραμμής όπως η Ρέιτσελ Βάις, η οποία δεν σταματούσε να ομολογεί σε πάρτυ, σε διάφορες συνεντεύξεις της, στους διάσημους φίλους της ότι ο Γιώργος Λάνθιμος είναι ο αγαπημένος της σκηνοθέτης και ό,τι καλύτερο έχει συναντήσει τα τελευταία χρόνια από πλευράς συνεργασίας.

Δεν άργησαν έτσι να φτάσουν στα χολιγουντιανά πηγαδάκια οι αναφορές στον προσηνή Ελληνα με τις δικές του ιδιοσυγκρασιακές μεθόδους, ο οποίος ωστόσο αγαπάει τους ηθοποιούς και έχει το ατού να κερδίζει την εμπιστοσύνη των κριτικών, τις υποψηφιότητες, τα βραβεία και τα εξώφυλλα των περιοδικών.

Δύσκολα θα συναντήσει κανείς σκηνοθέτη που να έχει περάσει με τόση άνεση από το πρωτοποριακό στο mainstream χωρίς να έχει βλάψει κανέναν – κυρίως τη φήμη του. Ολα έγιναν με τους ιδανικούς όρους ώστε να εξασφαλιστούν τα απαραίτητα χρήματα που έκαναν τη νέα ταινία εποχής του Λάνθιμου να μοιάζει με υπερπαραγωγή: εντυπωσιακά εξωτερικά πλάνα, ιδανικοί πρωταγωνιστές, υποδειγματικά σκηνικά και κοστούμια. Η Ρέιτσελ Βάις έκανε την αρχή φέρνοντας δίπλα της την Εμα Στόουν, που είναι αυτή τη στιγμή το πιο ακριβοπληρωμένο και περιζήτητο όνομα στο Χόλιγουντ και αυτές με τις σειρά τους βρέθηκαν να συνομιλούν επί ίσοις όροις με μία ακόμα καίρια επιλογή του Λάνθιμου: την Ολίβια Κόλμαν.

Βγαλμένη από τη ραχοκοκαλιά των ποιοτικών ηθοποιών της Μεγάλης Βρετανίας ως η ιδανική τους μάλιστα βασίλισσα, αφού υποδύεται την Ελισάβετ στη συνέχεια της δημοφιλούς και πολυσυζητημένης σειράς του Netflix «Το Στέμμα», η Κόλμαν αντεπεξήλθε στις ανάγκες ενός ρόλου που ακροβατούσε ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα. Αποτέλεσμα; Αφού εξασφάλισε το βραβείο από τη Βενετία ανοίγοντας τον δρόμο στις υπόλοιπες υποψηφιότητες, τώρα κρατάει τη Χρυσή Σφαίρα θεωρούμενη η επικρατέστερη για το επόμενο Οσκαρ.


Το καστ του «The Favourite»

Συμβολοποιώντας τη γυναικεία δύναμη που αυτή τη στιγμή με το #MeToo φαίνεται πολύ σημαντικότερη από την ερμηνεία μιας ερωτοχτυπημένης τραγουδίστριας όπως η Lady Gaga για την ερμηνεία της στο «A star is born», η Βασίλισσα Αννα της Κόλμαν συζητήθηκε ακριβώς επειδή μεταφέρει το συμβολικό μήνυμα που το Χόλιγουντ θέλει να ακούσει. Επιπλέον, ερμηνεύει την πολύ οικεία στους Βρετανούς και άκρως παρεξηγημένη βασίλισσα, μια γυναίκα που μπορεί να μην είχε την εμφάνιση ή τον δυναμισμό, αλλά κατέληγε να είναι συμπαθής μέσα στην αμηχανία των αντιδράσεών της.

Ως γνωστόν, ο Λάνθιμος ξέρει να ρίχνει φως σε αυτό που οι υπόλοιποι αγνοούν, στους δευτερεύοντες χαρακτήρες που μπορούν, όπως και ο ίδιος κάποια στιγμή, να μεταμορφωθούν σε πρωταγωνιστές, σε αυτούς τους καρατερίστες ή τις ασήμαντες παρουσίες της Ιστορίας που ο καιρός τούς θέλει, για διαφορετικούς λόγους, να έρχονται στην πρώτη γραμμή.

Παραπάνω λοιπόν από την πρόθεσή του να τονίσει οτιδήποτε περιθωριοποιημένο και σκοτεινό, όπως οι περισσότεροι σκηνοθέτες της γενιάς του, αυτό που θέλει να καταδείξει είναι η σπάνια γοητεία της ασημαντότητας και μιας ευαισθησίας που οι περισσότεροι τείνουν να αποκαλούν κυνισμό. Το καλό είναι ότι δεν το κάνει με θόρυβο περνώντας τα δικά του μηνύματα για τη βία, τα εσωτερικά αδιέξοδα και τη μοναξιά, στοιχεία που οι στρατευμένου τύπου ταινίες θέλουν να ξεχνούν. Το τελευταίο, όμως, που θα μπορούσε να απασχολεί τον Λάνθιμο είναι η πολιτική, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν φροντίζει να προβάλει τις δικές του ευαισθησίες.

Η θέση του απέναντι στη γυναικεία αυτοπραγμάτωση είναι γνωστή, έχοντας μάλιστα στο πλευρό του μια σύντροφο, την ηθοποιό Αριάν Λαμπέντ, που φιγουράρει όχι μόνο ως το δυναμικό μοντέλο του αρώματος Chloe, αλλά ως η υποδειγματική γυναίκα του 21ου αιώνα, σεμνή και δυναμική, ανεξάρτητη και τρυφερή. Δεν είναι τυχαίο ότι οι γυναίκες σταρ θέλουν να συνεργαστούν με τον Λάνθιμο με πιο χαρακτηριστική περίπτωση την Κέιτ Γουίσλετ, η οποία προστέθηκε στον κύκλο των γυναικών που αναζητούν έναν ρόλο υπό τις σκηνοθετικές του οδηγίες.

Αυστραλός σεναριογράφος για μια ταινία -βρετανικής- εποχής

Μια ταινία, όμως, τόσο απαιτητική όσο το «The Favourite», γυρισμένη μάλιστα από έναν Ελληνα ο οποίος κατάφερε να βολιδοσκοπήσει τα απωθημένα της Αγγλίας αλλά κρατώντας τους δικούς του συμβολισμούς, απαιτεί ένα στιβαρό σενάριο που να συνοψίζει αυτές τις αντιθέσεις. Οπως έγραφαν στο πρόσφατο αποθεωτικό κείμενό τους οι «New York Times»: «Ο Λάνθιμος είναι γνωστός για τη δημιουργία σκοτεινά σουρεαλιστικών και αμήχανα ξεκαρδιστικών κινηματογραφικών κόσμων που αντικατοπτρίζουν την καθημερινότητά μας υπό ένα παραμορφωτικό φως».

Οσο δύσκολο όμως είναι να διακρίνει κανείς αυτό το φως άλλο τόσο εύκολο είναι να εντοπίσει το βραδυφλεγές αλλά πολύ έντονο χιούμορ που διέπει τις ταινίες του. Σίγουρα μια ιστορία αγάπης με τον τίτλο «Αστακός» δεν θα μπορούσε παρά να κρύβει όχι μόνο ρίσκο και τόλμη, αλλά και χιούμορ σε ισομερείς δόσεις, που αυτός κατ’ εξαίρεση, όπως λένε και οι κριτικοί που πλέον πίνουν νερό στο όνομά του, διαθέτει.

Σε αντίθεση όμως με τα ευφάνταστα, κωμικοτραγικά σενάρια του Ευθύμη Φιλίππου, του πλέον στενού συνεργάτη του Γιώργου Λάνθιμου, η περίπτωση της «Ευνοούμενης» απαιτούσε ένα εξαρχής αγγλόφωνο σενάριο που να αντιλαμβάνεται αυτές τις αντιθέσεις, αλλά να έχει εντρυφήσει βαθιά στη βρετανική ιστορία: εν προκειμένω, σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε η συνεργασία του Γιώργου Λάνθιμου με τον Αυστραλό σεναριογράφο Τόνι Μακναμάρα, ο οποίος αντιλήφθηκε τη σάτιρα που θέλει να αποπνέει μια αυστηρή ταινία εποχής. Οι ιστορικές λεπτομέρειες και το κλίμα που περιέγραφε το αρχικό σενάριο τής κατά τα άλλα έμπειρης Ντέμπορα Ντέιβις δεν φάνηκαν αρκετά για τον Λάνθιμο, που ήθελε να προσθέσει τη δική του σφραγίδα αποδόμησης.
Και εδώ ακριβώς έγκειται το τεράστιο -και ας λένε οι περισσότεροι ό,τι θέλουν- ταλέντο του Ελληνα: ότι δεν αρκέστηκε στην πρόταση μιας έμπειρης σεναριογράφου που κερδίζει τις Χρυσές Σφαίρες όπως η Ντέιβις, αλλά αναζήτησε τη λεπτή εκείνη πινελιά που θα έκανε την ταινία να μην είναι μόνο εποχής αλλά και να φέρει τη σφραγίδα «Λάνθιμος». Ανάμεσα σε μια μεγάλη αναζήτηση σκέφτηκε ότι πιο κοντά στη δική του ιδιοσυγκρασία είναι ο Μακναμάρα με μια μικρή λεπτομέρεια: ότι ο τελευταίος ζούσε στην Αυστραλία, κάτι που ωστόσο δεν φάνηκε να πτοεί τον Ελληνα σκηνοθέτη.


H Ολίβια Κόλμαν ποζάρει με τον Έλληνα σκηνοθέτη

Εγιναν οι απαραίτητες συνεννοήσεις, ανταλλάχθηκαν τηλέφωνα, σερβιρίστηκαν κάποιες μακαρονάδες σε τρατορίες της Ρώμης και κατέληξαν αμφότεροι σε συμφωνία με τον τρόπο που ο Λάνθιμος ξέρει καλύτερα από τον καθένα: της φιλίας και της διαπροσωπικής σχέσης. Τότε ακόμα, πριν από οκτώ χρόνια δηλαδή, που ξεκίνησαν οι συνεννοήσεις με τον Μακναμάρα -με τον οποίο θα συνεργαστεί και στην επόμενη ταινία- ο Λάνθιμος δεν ήταν παρά ένας -σχεδόν- ανερχόμενος στο διεθνές στερέωμα σκηνοθέτης, ο οποίος είχε μόλις ολοκληρώσει τις άγνωστες ακόμα «Αλπεις» και δήλωνε με περίσσιο θάρρος -ή μήπως θράσος;-στον Αυστραλό συνομιλητή του ότι θέλει να κάνει «τη μεγάλη ταινία», μια βρετανική ταινία εποχής. Και τον έπεισε.

Το λανθιμικό στόρι που σαρώνει

Για επτά ολόκληρα χρόνια δούλευαν μαζί το σενάριο αφαιρώντας και προσθέτοντας σκηνές και μιλώντας γι’ αυτούς τους ατελείωτους περιπάτους των βασιλομητόρων και των βασιλιάδων στην εξοχή τον 18ο αιώνα, όπου άνθιζαν το κυνήγι, οι αγώνες πάπιας και οι αστείες ψυχαγωγικές συνήθειες. Σε αυτό το παράδοξο ντεκόρ ταίριαζε γάντι η ιστορία της παράξενης και παράδοξα ευαίσθητης Βασίλισσας Αννας (Ολίβια Κόλμαν), η οποία επειδή ακριβώς αδυνατεί να φέρει εις πέρας τα καθήκοντά της φαίνεται να καθοδηγείται από τη στενή της φίλη Σάρα (Ρέιτσελ Βάις) που κινεί τα νήματα και κατ’ ουσίαν είναι εκείνη που κυβερνά. Οταν όμως μια νέα υπηρέτρια καταφτάνει στο παλάτι, η Αμπιγκέιλ (Εμα Στόουν), τα πράγματα φαίνονται να περιπλέκονται ακόμα περισσότερο, αφού η τελευταία γίνεται η protégée της οιονεί βασίλισσας και στη συνέχεια της πραγματικής. Και αυτό το σχεδόν λεσβιακό, σχεδόν ερωτικό, άκρως θεατρικό τρίο αναδεικνύει όλες τις πλευρές του λανθιμικού χιούμορ, αλλά και της δυνατότητάς του να μετατρέπει τις τρεις βασίλισσες του, σαν μια ατελείωτη παρτίδα σκάκι, σε πιόνια προς τη βέβαιη επιτυχία μπλέκοντας για μία ακόμα φορά τα πανέμορφα πλάνα με τα μεγάλα ερωτήματα για τα όρια της ανθρώπινης αντιδραστικότητας.

Αυτό σημαίνει ότι ο Λάνθιμος, όσο ψηλά κι αν έχει φτάσει, ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει, γνωρίζοντας πως αν δεν διαμορφώσεις δική σου σφραγίδα, δεν μπορείς να επιβάλεις όχι μόνο ταινία, αλλά ούτε καν άποψη. Το όραμά του είναι τελικά αυτό που έκανε τον Λάνθιμο να ξεχωρίζει. Αντί να παρασύρεται από τις τάσεις της εποχής, πλέον τις διαμορφώνει. Σαν να διέβλεψε το τέλος των sci-fi ταινιών καταθέτοντας το κύκνειο άσμα τους με τον «Αστακό», ενώ προφήτευσε τον νεο-φεμινισμό πριν από τον καθένα. Το «The Favourite» είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται το κουρασμένο από τις περιπέτειες Χόλιγουντ, το οποίο τα τελευταία χρόνια δείχνει να στρέφεται με ενδιαφέρον προς την ευρωπαϊκή ήπειρο και τους δημιουργούς της. Απόδειξη η μετάκληση σπουδαίων Ευρωπαίων σκηνοθετών αλλά και άπειρων Βρετανών ηθοποιών στο Χόλιγουντ, που δεν σταματά ποτέ να διψά για νέο αίμα. Και η νέα ανακάλυψή του είναι ο Γιώργος Λάνθιμος, φερμένος ως ένα εξωτικό ελληνικό προϊόν, αλλά με βαθιά κατανόηση της «βρετανικότητας» ως μόνιμος κάτοικος πλέον του Λονδίνου.

Χορεύοντας με τον σκηνοθέτη: Η αλλόκοτη μέθοδος της επιτυχίας

Το παράξενο είναι ότι ο ίδιος ο Λάνθιμος δεν φοβήθηκε να εφαρμόσει τη μέθοδό του σε ηθοποιούς πρώτου μεγέθους, που δεν είναι μαθημένοι στις εναλλακτικές, απελευθερωτικές προσεγγίσεις του αλλόκοτου Ελληνα. «Ενώ κοινό και κριτικοί ήθελαν εναγωνίως να κατηγοριοποιήσουν τις ταινίες του», τονίζει άλλο ένα προφίλ του περίφημου «Variety» αφιερωμένο στον Ελληνα δημιουργό, «εκείνος το μόνο που κάνει είναι να υιοθετεί τη μέθοδο της τρέλας».

Οι ίδιοι οι ηθοποιοί του παραδέχτηκαν ότι δεν τους είχε τύχει να γίνονται οι πρόβες με την ενσωμάτωση μουσικής και χορευτικών όπου ο Λάνθιμος, θυμίζοντας σκηνή από «Κυνόδοντα», τους έβαζε να τραγουδάνε και να χορεύουν ό,τι πιο παλαβό τούς ερχόταν στο κεφάλι. Προτού ακόμα αρχίσουν τα γυρίσματα του «The Favourite», συγκεντρώνονταν όλοι σε κύκλους όπου αντάλλαζαν ρόλους, αυτοσχεδίαζαν, κόπιαραν ο ένας τα λόγια του άλλου – και κυρίως χόρευαν. Προκειμένου μάλιστα να ενισχύσει αυτό το άδηλο, πολλές φορές σε έναν κινηματογραφικό δημιουργό ή ακόμα και θεατή στοιχείο του χορού ο Λάνθιμος προσέλαβε την Αργεντίνα χορογράφο Κοστάντζα Μάκρας, αφού, όπως έλεγε εκείνη την περίοδο, ήταν συγκεκριμένος ο τρόπος που ειδικά οι άνθρωποι της Αυλής και της αριστοκρατίας κινούσαν το σώμα τους και εκφράζονταν – και αυτό έπρεπε να μεταφερθεί με ενάργεια στους ηθοποιούς του.

Πώς κατέκτησε τα μεγάλα στούντιο

Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στην κεντρική εταιρεία που χρηματοδοτεί το όραμα του Λάνθιμου για να δει ότι η συγκυρία υπήρξε ιδανική για τον Ελληνα σκηνοθέτη. Ενώ οι ανεξάρτητες εταιρείες στην Αμερική, αυτές που προωθούν τις «φεστιβαλικές» ταινίες και τα παράξενα σενάρια και που έδειξαν να ενδιαφέρονται εν πρώτοις για τον Λάνθιμο, ενδεχομένως να βοηθούσαν να φτάσει ο Ελληνας δημιουργός στην αμερικανική αγορά, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν ούτε κόκκινα χαλιά ούτε βραβεία. Κυρίως όμως δεν θα του εξασφάλιζαν ευρεία διανομή και άμεση πρόσβαση στο Χόλιγουντ, αφού όσες το κατάφεραν, απλώς εξαγοράστηκαν ή απορροφήθηκαν από μεγαλύτερες όπως την εναλλακτική Miramax του Χάρβεϊ Γουάινσταϊν. Η μόνη που φαίνεται ακόμα να οσμίζεται το εναλλακτικό σενάριο μπορεί να κάνει τη διαφορά που οδηγεί κατευθείαν στο Dolby Theatre, όπου γίνεται η απονομή των Οσκαρ, είναι η Fox Searchlight που ανήκει στην πανίσχυρη 20th Century Fox.


Οι τρεις ταλαντούχες πρωταγωνίστριες του The Favourite

Γνωρίζοντας πως για να μπορέσει να προσεγγίσει μια τόσο πανίσχυρη εταιρεία ο Λάνθιμος χρειαζόταν γερό σενάριο, γνωριμίες και δυνατά ονόματα, έκανε ακριβώς τα βήματα που χρειαζόταν: ο πολυσυλλεκτικός, από άποψη παραγωγής, «Αστακός» (ιρλανδο-ολλανδο-βρετανο-ελληνική παραγωγή με περιορισμένη ωστόσο διανομή στις ΗΠΑ) τού έδωσε αυτό ακριβώς που χρειαζόταν ώστε να καπαρώσει μια καλή θέση στα υπόψη των μεγάλων παραγωγών, αφού απέσπασε πολλές καλές κριτικές και φεστιβαλικά βραβεία και είχε πρωταγωνιστές πρώτης γραμμής. Ακολούθησε το εντυπωσιακό «Ιερό Ελάφι» του, που όσο και αν ξένισε με το σκληρό του θέμα, έδειξε ότι η συμμετοχή του Κόλιν Φερθ και της Νικόλ Κίντμαν απλώς επικυρώνει την άποψη ότι ο Ελληνας είναι ό,τι πιο φρέσκο, ανατρεπτικό και καινοτόμο έχει να δείξει η παγκόσμια κινηματογραφική βιομηχανία.

Σε μια εποχή που οι auteurs αναζητούν τα ασπρόμαυρα -λέγε με Βαρλικόφσκι- πλάνα και απαρνούνται την καταγωγή τους, ο Λάνθιμος, που ανέκαθεν γνώριζε σε βάθος την ποπ κουλτούρα και είχε δουλέψει στη διαφήμιση, ήξερε πως δεν πρέπει να αγνοεί τους όρους της βιομηχανίας. Την ίδια στιγμή όμως δεν έδειξε να απαρνείται την ταυτότητά του κάνοντας τη Fox Searchlight να επιχορηγήσει γενναία το όραμά του. Μια εταιρεία που ανέδειξε ανατρεπτικές ταινίες όπως το «Slumdog Millionaire» ή τις πρόσφατες «Πινακίδες του Μιζούρι» ήξερε πώς να αναζητάει την ποιότητα μαζί με το πιασάρικο σενάριο που ενδιέφερε το μεγάλο κοινό. Αυτό ακριβώς διαθέτει η σφιχτά δεμένη «Ευνοούμενη» του Γιώργου Λάνθιμου συνδυάζοντας το εξαιρετικό καστ με τις οσκαρικές ερμηνείες και το ανατρεπτικό σενάριο με τις χωροχρονικές προδιαγραφές.

Ο «γάμος» έγινε και ο Λάνθιμος πλέον θεωρείται το όνομα που όλοι έχουν ανάγκη-απόδειξη οι πρωτοφανείς, στα ελληνικά χρονικά, δέκα υποψηφιότητες για Όσκαρ. Οι διθυραμβικές κριτικές δεν άργησαν να έρθουν ακόμα και από ανθρώπους που δεν ασπάζονται τη νεορομαντική του αγωνία για τις σχέσεις, ούτε τα παράδοξά του σύμπαντα.

Τα πρόσφατα μεγάλα αφιερώματα -στον «Guardian» και τους «New York Times»- δείχνουν να αναζητούν με πραγματική περιέργεια την αιτία της απρόσμενης επιτυχίας ενός Ελληνόπουλου που στην εφηβεία του έπαιζε μπασκετ, άκουγε ποπ και το δωμάτιο του στόλιζαν αφίσες του Μπρους Λι. Η απάντηση μάλλον έρχεται από τη σεμνή, επίμονη και άκρως κοπιαστική επιμονή του Ελληνα δημιουργού στο όραμά του, ο οποίος προτιμάει να απαντάει στις αντιδράσεις με μια ακόμα καλοδουλεμένη ταινία και να αποδεικνύει πως απέναντι στο πολύχρωμο και επιφανειακό χολιγουντιανό κόσμο του «La La Land» μπορεί να αντιταχθεί το κάπως δυστοπικό, καταθλιπτικό, αλλά γεμάτο χιούμορ και δημιουργικότητα σύμπαν του. Και όπως φαίνεται, δεν το πιστεύει μόνο ο ίδιος αλλά οι αλλόκοτοι οπαδοί του – ακόμα πλέον και οι εχθροί του χρίζοντάς τον επάξια τον απόλυτο «Ευνοούμενο» του Χόλιγουντ.

Τίνα Μανδηλαρά 

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Πέθανε ο παραγωγός του «Ράμπο», του «Εξολοθρευτή» και του «Πολύ σκληρός για να πεθάνει»

http://bit.ly/2HnVmuB

Υπήρξε παραγωγός συνολικά 59 ταινιών–ανάμεσά τους και της “Εβίτα” το 1996 με την Μαντόνα και των τριών ταινιών “Ράμπο” με τον Σιλβέστερ Σταλόνε
Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο κινηματογραφικός παραγωγός του “Ράμπο”, της “Εβίτας”, του “Εξολοθρευτή”, του “Πολύ σκληρός για να πεθάνει” και άλλων μεγάλων επιτυχιών.

Ο Ούγγρος κινηματογραφικός παραγωγός Άντριου Βάνια, πέθανε σήμερα στο σπίτι του στη Βουδαπέστη σε ηλικία 75 ετών ύστερα από χρόνια ασθένεια.


Ο Βάγια ήταν κινηματογραφικός παραγωγός μερικών εκ των μεγαλύτερων επιτυχιών του Hollywood με τις ταινίες του να γίνονται τεράστιες εμπορικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες. Υπήρξε παραγωγός συνολικά 59 ταινιών–ανάμεσά τους και της “Εβίτα” το 1996 με την Μαντόνα και των τριών ταινιών “Ράμπο” με τον Σιλβέστερ Σταλόνε.Γεννημένος στη Βουδαπέστη το 1944, έφυγε από την Ουγγαρία στα 12 χρόνια του, έπειτα από την καταστολή της Ουγγρικής Επανάστασης από τους Σοβιετικούς το 1956 και μετανάστευσε στον Καναδά με τη βοήθεια του Ερυθρού Σταυρού.

Επανενώθηκε τελικά με την οικογένειά του στο Λος Άντζελες.Από το 2011 εργάστηκε ως κυβερνητικός επίτροπος υπό τον πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν με στόχο την αναγέννηση του ουγγρικού κινηματογράφου.

“Αποχαιρετούμε έναν από τους μεγαλύτερους Ούγγρους κινηματογραφικούς παραγωγούς. Hasta la vista, Άντι ! Σε ευχαριστώ για όλα φίλε μου”, έγραψε ο Όρμπαν στη σελίδα του στο Facebook.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Διπλό «χτύπημα» από τον Αρκά για το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα

http://bit.ly/2Do5boo

Ο προφήτης, ο λαός και ο κουκουλοφόρος. Με δύο σκίτσα, ένα λίγο μετά την ολοκλήρωσή
του και ένα με αφορμή τα επεισόδια, «χτύπησε» ο Αρκάς, σχολιάζοντας με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο τα τεκταινόμενα στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, που πραγματοποιήθηκε στο Σύνταγμα.

Στο πρώτο σκίτσο παρουσιάζει έναν προφήτη που λέει στον λαό… «ας πρόσεχε» προφανώς για τις επιλογές του…

… και στο δεύτερο παρουσιάζει έναν κουκουλοφόρο με ρόπαλο στο χέρι, να εκφράζει τη δική του «άποψη» για το δικαίωμα στη διαδήλωση.

via Blogger anatakti.gr