Tag Archives: οικογένεια

Εικόνα

Τουρκία: Κρατικό σποτ παραδίδει μαθήματα «οικογενειακής συμπεριφοράς» και προκαλεί αντιδράσεις

http://bit.ly/2pqh8Ww

Αντιδράσεις έχει προκαλέσει ένα σποτ που δημιούργησε και μοιράστηκε στα social media
η Diyanet, η ανώτατη θρησκευτική αρχή της Τουρκίας, με το οποίο φαίνεται να παραδίδει μαθήματα… «οικογενειακής συμπεριφοράς» στους Τούρκους πολίτες. Σύμφωνα με το BBC, το εν λόγω βίντεο έχει κατηγορηθεί για σεξισμό, με πολλούς χρήστες στα social media να επισημαίνουν ότι διαιωνίζει το πρότυπο της υπάκουης γυναίκας που έχει χρέος να «υπηρετεί» τον άνδρα της.

Η Διεύθυνση Θρησκευτικών Ζητημάτων (Diyanet), μια κρατική υπηρεσία που ιδρύθηκε το 1924, λαμβάνει μεγάλη χρηματοδότηση από την κυβέρνηση και απασχολεί πάνω από 100.000 εργαζόμενους, έδωσε το επίμαχο βίντεο στη δημοσιότητα στις 6 Νοεμβρίου, σύμφωνα με το βρετανικό δίκτυο. Στο κλιπ πρωταγωνιστεί ένα «τυπικό» τουρκικό ανδρόγυνο που βρίσκεται στο σαλόνι του σπιτιού του. Η γυναίκα εμφανίζεται να φέρνει από την κουζίνα τσάι στον σύζυγό της, μαζί με ένα πιάτο με κέικ. Όταν σερβίρει τον άνδρα, εκείνος δείχνει να μην προσέχει καν την παρουσία της, καθώς είναι απορροφημένος με το κινητό του.

Αφού κάθεται για μερικές στιγμές στον καναπέ, κοιτώντας με παράπονο τον σύζυγό της, η γυναίκα τού στέλνει το μήνυμα «Μακάρι να έδειχνες περισσότερη προσοχή στη γυναίκα σου». Στη συνέχεια έρχεται η… ευτυχής κατάληξη, με τον άνδρα να κάθεται δίπλα στη γυναίκα του και να μοιράζεται το κέικ του μαζί της.

Μια λεζάντα συμβουλεύει: «Μην κοιτάς το κινητό σου. Κοίτα το πρόσωπο της γυναίκας σου».

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα του BBC, το άρθρο προκάλεσε κάποια επικριτικά σχόλια στα social media, ως προς την απεικόνιση του ρόλου των γυναικών στην τουρκική κοινωνία που φανερώνει σεξισμό. «Η γυναίκα φέρνει τσάι. Η γυναίκα φέρνει κέικ. Πότε θα γκρεμίσουμε επιτέλους αυτά τα στερεότυπα σχετικά με τους ρόλους των φύλων; Πρέπει να το κάνουμε αυτό επιτέλους στην εποχή μας. Έχουμε 2019», έγραψε η δημοσιογράφος Menekse Tokyay στο Twitter.

«Κατά τη γνώμη μου, το άσχημο σε αυτήν την εικόνα δεν είναι μόνο ότι ο άνδρας κοιτά συνεχώς το κινητό του. Είναι επίσης ότι βάζει την γυναίκα του να τον υπηρετεί. Ελπίζω το μήνυμα από την Diyanet να στρέφεται και ενάντια σε αυτήν την ανδροκρατούμενη κουλτούρα», έγραψε ο σχολιαστής Mustafa Akyol.

Η Τουρκάλα συγγραφέας Elif Shafak εξέφρασε επίσης δυσαρέσκεια, καλώντας τις συμπατριώτισσές της να απορρίψουν αυτό το μήνυμα.

Η φεμινιστική ομάδα Mor Dayanisma μοιράστηκε στο Instagram ένα τροποποιημένο screenshot από το βίντεο, που παρουσιάζει τη γυναίκα να λέει «Μην κοιτάς το κινητό σου, σήκω και βάλε μόνος σου τσάι».Αξίζει να σημειωθεί ότι, κάποιες ώρες μετά την κυκλοφορία του βίντεο, ο επικεφαλής της Diyanet, Ali Erbas δήλωσε ότι η θρησκευτική αρχή είναι «ανοιχτή στην κριτική».

Επισήμανε ωστόσο ότι είναι ανησυχητικό όταν η κριτική έχει τη μορφή προσβολών και επιθέσεων, χωρίς να ξεκαθαρίζει αν αναφέρεται στις επικρίσεις για το βίντεο.

Ο αντίλογος

Όπως επισημαίνει πάντως το δημοσίευμα, το κλιπ δεν προσέλκυσε μόνο αρνητικά σχόλια αλλά και θετικά. Αρκετοί χρήστες επαίνεσαν το βίντεο, που κυκλοφόρησε μαζί με άλλα σποτ με θέμα την οικογένεια και την ανάγκη ενίσχυσής της.

«Εμένα μου άρεσε πολύ. Πρέπει να προσέχουμε ο ένας τον άλλον. Άνδρες και γυναίκες πρέπει να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον με όλους τους τρόπους. Μόνο έτσι επιβιώνουν οι γάμοι», έγραψε ένας χρήστης στο Twitter.

Η φιλοκυβερνητική αρθρογράφος Hilal Kaplan επέκρινε όσους σχολιάζουν αρνητικά το βίντεο, επισημαίνοντας ότι ο φεμινισμός δεν πρέπει να υποτιμά τις γυναίκες που επιλέγουν να ζουν σαν νοικοκυρές.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Το παιδί θέλει να χτυπήσει tattoo και να κάνει helix – Και τώρα τι κάνουμε;

http://bit.ly/2O8Kely


Τι μπορείτε να κάνετε για να βάλετε φρένο στην επιθυμία του έφηβου παιδιού σας να κάνει τατουάζ ή helix στο αυτί και πώς να το αντιμετωπίσετε αν τελικά αυτό συμβεί
«Μην το κάνεις παιδί μου! Θα το μετανιώσεις! Να κοίτα εδώ! Σύμφωνα με έρευνες, περίπου το 20% μετανιώνει για το τατουάζ που έκανε κι αυτό λόγω της ηλικίας που το επέλεξε να το χτυπήσει». Τα παραπάνω λόγια, ανήκουν σε μία φίλη, μητέρα έφηβης, και στην αγωνία της να βάλει φρένο στην επιθυμία της 16χρονης κόρης της να κάνει tattoo. Η μικρή δεν πείθεται και η αντιπαράθεση φουντώνει «καίγοντας» κάθε προοπτική μιας πολιτισμένης κουβέντας. Πώς πρέπει να αντιδράσουμε όταν ο έφηβος (-η) γιος (κόρη) μας μας ανακοινώνουν μία τέτοια απόφαση; Η ψυχολόγος Μαρίνα Μόσχα, έχει όλες τις απαντήσεις…

Η άποψη της ειδικού

Θα λέγαμε πως τα τελευταία χρόνια τα τατουάζ έχουν γίνει και μόδα, καθώς έχουν ξεφύγει από την παλιά θεώρηση της περιθωριοποίησης αλλά αποτελούν και μία μορφή τέχνης, μία εικαστική παρέμβαση, όπου μεταμορφώνοντας κανείς τον εαυτό, του δίνεται η δυνατότητα να ανήκει σε μία κοινότητα.

Ο έφηβος θέλει να νιώθει ότι «ανήκει» στην ομάδα των συνομηλίκων του αλλά και να ξεχωρίζει. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά, αν οι φίλοι του στην παρέα έχουν κάνει τατουάζ ή helix ή ακόμη αν το συζητάνε και είναι κάτι που τους αρέσει, τότε θέλει και εκείνος να ακολουθήσει την παρέα του, άρα να χτυπήσει ένα tattoo, για παράδειγμα.

Ο γονιός από την άλλη, αν και σήμερα δέχεται πολύ πιο εύκολα την δερματοστοιξία – όπως ονομάζεται – εφόσον την βλέπει καθημερινά γύρω του όλο και περισσότερο και είναι πιο εξοικειωμένος, οφείλει να πει στο παιδί του πως αισθάνεται εκείνος χωρίς όμως να προσπαθήσει να επιβάλλει την γνώμη του, εφόσον όπως ξέρουμε καλά, η εφηβεία είναι η κατ’ εξοχήν αντιδραστική περίοδος.
Συζητήστε μαζί του και ακούστε γιατί θέλει να κάνει τατουάζ ή helix. Το κάνει γιατί απλά το έκαναν κάποιοι στην παρέα του; Επειδή αρέσει στην κοπέλα του ή το αγόρι της; Πιστεύει πως έτσι θα «ανέβει» στα μάτια των άλλων; Θα ξεχωρίσει; Προσπαθήστε να είστε δεκτικοί στις απαντήσεις του παιδιού αλλά και να το πάτε «λίγο παρακάτω» όσον αφορά στο αν είναι δική του επιλογή ή απλά …ακολουθεί το ρεύμα για να είναι στην παρέα.
Μιλήστε για το σχέδιο που θα κάνει, εφόσον θα τον συντροφεύει σε όλη του τη ζωή αλλά και το σημείο που θα το κάνει. Εξηγήστε του πως είναι κάτι μόνιμο και πως αν το μετανιώσει, ακόμη τουλάχιστον, δεν έχει βρεθεί τρόπος που μπορεί να το σβήσει και το δέρμα του να είναι εντελώς καθαρό και χωρίς σημάδια. Επίσης, πως θα είναι όταν θα βγει στην αγορά εργασίας, καθώς δεν είναι όλοι θετικοί σε κάτι τέτοιο;
Μπορείτε λοιπόν ως γονείς, εφόσον συζητήσετε με το παιδί σας και κατανοήσετε τους λόγους που σας παραθέτει, να πάτε μαζί του εκεί που θα το κάνει, ώστε να βεβαιωθείτε και οι δύο πως τηρούνται οι κανόνες υγιεινής.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Τι λέει η μητέρα που δέχτηκε οκτώ μαχαιριές από την κόρη της

http://bit.ly/32vRXiJ


Σε σπληνεκτομή υποβλήθηκε η μητέρα που δέχθηκε επίθεση με μαχαίρι από την 14χρονη κόρη της – Τι είπε σε συγγενικά της πρόσωπα
Σε σπληνεκτομή υπεβλήθη η μητέρα που δέχθηκε επίθεση, την Πέμπτη τα ξημερώματα, από την 14χρονη κόρη της, μέσα στο διαμέρισμα που ζούσαν στα Καμίνια.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η μητέρα, που δέχθηκε οκτώ μαχαιριές, μετά το χειρουργείο είναι καλά στην υγεία της, ενώ έχει ήδη μεταφερθεί σε κανονικό θάλαμο στο Θριάσιο νοσοκομείο.

Η μητέρα, που διέμενε στο διαμέρισμα μαζί με τις δίδυμες κόρες της, φέρεται ότι επικοινώνησε με τα παιδιά της. «Θα γίνω καλά, θα γίνουμε όλοι καλά», ήταν τα λόγια της στα συγγενικά της πρόσωπα, που την επισκέφθηκαν αυτές τις ημέρες στο νοσοκομείο.

Συγκλονίζουν οι λεπτομέρειες της επίθεσης

Όλα ξεκίνησαν τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης, όταν το ένα από τα δύο δίδυμα κορίτσια πετάχτηκε από το κρεβάτι του, κατευθύνθηκε προς την κουζίνα, όπου άρπαξε ένα μοβ μαχαίρι με λάμα 23 εκατοστών και στη συνέχεια πήγε στο σαλόνι, όπου κοιμόταν η μητέρα της σε ράντσο και άρχισε να τη μαχαιρώνει.

Η μητέρα του κοριτσιού, με αίματα, άρχισε να φωνάζει για βοήθεια την δεύτερη κόρη της, που ξύπνησε, κατάφερε να πάρει το μαχαίρι που κρατούσε η δίδυμη αδερφή της και ειδοποίησε το ΕΚΑΒ.

«Θεέ μου τι έκανα!», μονολογούσε η 14χρονη που μαχαίρωσε τη μητέρα της, που φαινόταν να τα έχει χαμένα, ενώ τηλεφώνησε στον σύντροφο της μητέρας της, που μένει κοντά, για να βοηθήσει. Το ΕΚΑΒ έσπευσε στο σημείο και παρέλαβε τόσο τη μητέρα, όσο και το παιδί, που διακομίσθηκε στο Παίδων.

Το κορίτσι συνελήφθη και την εξέτασε παιδοψυχολόγος στο Παίδων. Και στον ψυχολόγο φαινόταν να τα έχει χαμένα και να μην έχει συνειδητοποιήσει τι ακριβώς έχει κάνει. Ο εισαγγελέας την άφησε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους.

Σύμφωνα με την αδερφή της, η 14χρονη έπαιζε μέχρι αργά τη μοιραία νύχτα παιχνίδια στο τάμπλετ.

Οι πληροφορίες πάντως αναφέρουν ότι η οικογένεια ήταν συγκροτημένη και ποτέ δεν είχε δώσει αφορμές για δεύτερες σκέψεις. Οι γονείς των κοριτσιών, αν και χωρισμένοι, διατηρούσαν άριστες σχέσεις και η 14χρονη που μαχαίρωσε την ίδια της τη μητέρα ήταν μία πολύ καλή μαθήτρια. Ακόμα και οι αξιωματικοί του Τμήματος Ανηλίκων που είδαν το παιδί και εξετάζουν την υπόθεση έχουν εκπλαγεί με όσα διαδραματίστηκαν στο διαμέρισμα στα Καμίνια. Η 14χρονη πάντως και σε εκείνους έλεγε συνέχεια ότι δεν θυμάται τίποτε από όσα έκανε.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

«Μαμά, θα πεθάνεις;» Πώς απαντάμε στις δύσκολες ερωτήσεις των παιδιών

http://bit.ly/2PFMvad


Οι πιο δύσκολες ερωτήσεις είναι αυτές που αφορούν σε θέματα-ταμπού και μας φέρνουν
αντιμέτωπους με τους δικούς μας μύχιους φόβους. Υπάρχουν εύκολες απαντήσεις;
Δεν θυμάμαι πότε ήταν η πρώτη φορά που τα παιδιά μου, μου έθεσαν το παραπάνω ερώτημα. Θυμάμαι ωστόσο τον τρόμο στα μικροσκοπικά τους μάτια και την πελώρια αγωνία μου ν’ αλλάξω θέμα συζήτησης με αλλόκοτα «υποκατάστατα», όπως «να φτιάξουμε ποπ κορν το βράδυ;» και «μου είπαν ότι αύριο θα έχει πολύ καλό καιρό». Το ερώτημα επανήλθε ξανά και ξανά, όχι πάντα προσωποποιημένο αλλά σταθερά προσανατολισμένο στην έννοια του θανάτου. Τότε κατάλαβα ότι οι πιο δύσκολες ερωτήσεις είναι αυτές που αφορούν σε θέματα-ταμπού και πως ως δυτική κοινωνία παρουσιάζουμε μία ιδιαίτερη αδυναμία να παραδεχθούμε την απλή αλήθεια: ότι ο θάνατος είναι το αναπόφευκτο και καθολικό τέλος της ζωής. Όπως πολύ σωστά παρατηρεί η Βρετανή ψυχολόγος Penelope Leach: «Πολλοί άνθρωποι ζουν μία ολόκληρη ζωή αντιμετωπίζοντας με βουβό, υποσυνείδητο τρόμο γεγονότα που ξέρουν ότι θα συμβούν αναγκαστικά: τον θάνατό τους και τον θάνατο των ανθρώπων που αγαπούν. Ο τρόμος μας καθιστά κακούς συζητητές, κατά συνέπεια αν οι γονείς δεν αρχίσουν να διασπούν αυτόν τον κύκλο, ο τρόμος και το ταμπού θα μεταφέρονται από γενιά σε γενιά…»

Όχι. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις αρχές του θανάτου για χάρη του παιδιού μας, ούτε να το προφυλάξουμε προκειμένου να μην σκεφτεί τον θάνατο γιατί θα τον δει -στα φυτά, στα έντομα, στα σκοτωμένα ζώα στους δρόμους- και θα αναρωτηθεί.

Ο θάνατος είναι, στην τελική, η μόνη βεβαιότητα της ζωής… Μία από τις φορές που τα παιδιά μου με ρώτησαν περί θανάτου τους απάντησα: «Δεν θέλω να ξανακούσω για θανάτους! Η λέξη «θάνατος» είναι απαγορευμένη!». Ύστερα σκέφτηκα ότι μ’ αυτόν τον τρόπο, μ’ εκείνη την ανώριμη και ταυτοχρόνως φοβική αντίδραση, το μόνο που κατάφερα ήταν ν’ αφήσω τα παιδιά μου περισσότερο εκτεθειμένα στην ανησυχία και στην αδυναμία αντιμετωπίσουν ένα απρόσμενο τέλος.

Και κάπως έτσι, έψαξα τι να πω και πώς να το πω: «Το πιο δύσκολο σημείο είναι η αρχή», γράφει η Leach: «Αφού παραδεχθείτε ότι όλα τα ζωντανά όντα πεθαίνουν, το παιδί σας θα ρωτήσει «Εγώ θα πεθάνω;» ή «Εσύ θα πεθάνεις;». Όταν θα σας κάνει τις πρώτες ερωτήσεις αυτού του είδους, να θυμάστε ότι ένα μικρό παιδί δεν μπορεί να αντιληφθεί ή να συναισθανθεί το πένθος. Δεν ξέρει τι σημαίνει «πεθαίνω» – αυτό ακριβώς το ζήτημα προσπαθεί να διερευνήσει -, κατά συνέπεια μπορεί για σας αυτή η λέξη να είναι γεμάτη πόνο, αλλά το παιδί δεν τη βλέπει έτσι.

Μπορείτε να του δώσετε μία αντικειμενική απάντηση αλλά να προσθέσετε και άλλα στοιχεία για να το βοηθήσετε να διατηρήσει τη συναισθηματική του απόσταση. Θα μάθει με μεγάλη προθυμία τη χρονική κλίμακα του κάθε είδους – από το όριο ζωής ωρών της πεταλούδας ως τη βραχεία ζωή των μικρών θηλαστικών (όπως το γατάκι του) και τη μακροβιότητα των ανθρώπων και των ελεφάντων. Στο πλαίσιο της αντικειμενικής απάντησης μπορείτε να του πείτε με ειλικρίνεια ότι συνήθως οι γονείς ζουν μέχρι να γίνουν γονείς τα παιδιά τους. Αποφύγετε τις έντρομες αντιδράσεις και απαντήστε καθησυχαστικά και με ειλικρίνεια:«Σ’ αυτή τη χώρα οι άνθρωποι ζουν ως τα 75 και μερικοί φτάνουν τα 100, επομένως δεν υπάρχει λόγος ν’ ανησυχούμε…».

«Και μετά τον θάνατο πού πάμε;»

Πέρα από το γεγονός του θανάτου αυτό καθαυτό, οι παιδικοί φόβοι όσον αφορά στον θάνατο επικεντρώνονται στο είδος του θανάτου και στο τι γίνεται μετά. Σύμφωνα με την ειδικό, η εικόνα που έχει το παιδί για τον θάνατο είναι συνήθως ο βίαιος θάνατος που βλέπει στην τηλεόραση. Το παιδί πρέπει να μάθει ότι ο φυσικός θάνατος είναι συνήθως μία γαλήνια υποχώρηση στη λήθη, παράδοση της ζωής και όχι σκοτωμός. Ανεξαρτήτως του τι επιθυμείτε να του πείτε για τη μετά θάνατον ζωή, έχει ζωτική σημασία να καταλάβει ότι ο φυσικός θάνατος, των εντόμων, των ζώων και των ανθρώπων, είναι τετελεσμένο γεγονός, ότι ο νεκρός δεν ξαναζωντανεύει, δεν έχει επίγνωση και δεν αισθάνεται.

Πείτε του ότι οι ιστορίες που μιλάνε για φαντάσματα είναι παραμύθια και πως οι τελετές και ο θρήνος είναι το «μετά» των ζωντανών, όχι των νεκρών. Μην ωραιοποιείτε τον θάνατο, διότι έτσι δημιουργείτε στο παιδί μία πλάνη η οποία μπορεί να το οδηγήσει οπουδήποτε αλλού εκτός από την εξοικείωσή του με το αναπόφευκτο. Ωστόσο, όσο σημαντικό είναι να βοηθάμε τα παιδιά να αποδεχθούν το αναπόφευκτο του φυσικού θανάτου άλλο τόσο επιτακτικό είναι να μην συνηθίσουν τις σφαγές στην τηλεόραση και τις αναφορές σε εγκλήματα και αιματοχυσίες. Την επόμενη φορά λοιπόν που το παιδί θα σας ρωτήσει για τον θάνατο, μιλήστε του με τρόπο ξεκάθαρο και κατανοητό προσθέτοντας πόσο σημαντικό είναι να προσέχουμε τον εαυτό μας και να σεβόμαστε τη ζωή, τη δική μας ή των άλλων…

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Κουτάβι: Να περιμένω να μεγαλώσει πριν ξεκινήσει εκπαίδευση;

https://ift.tt/33tXjfp


Πότε ξεκινά η διαδικασία εκμάθησης και γνωριμίας με διαφορετικά ερεθίσματα για το κουτάβι και τι περιλαμβάνει η θετική εκπαίδευση ώστε να το βοηθήσουμε να γίνει ένας υπέροχος φίλος και συγκάτοικος

Η εκπαίδευση του κουταβιού αρχίζει, με το που θα το αποκτήσετε! Γιατί αυτό που θέλουμε, είναι να μεγαλώσουμε έναν σκύλο με ισορροπημένο χαρακτήρα. Να έχει, δηλαδή, την ικανότητα να προσαρμόζεται σε κάθε περιβάλλον, σε όλες τις συνθήκες, και να αποκτήσει επικοινωνιακές – κοινωνικές δεξιότητες με τον άνθρωπο αλλά και με τα άλλα ζώα.

«Ακούμε, συχνά, κηδεμόνες κουταβιών να λένε πως είναι πολύ μικρούλι για να αρχίσει την εκπαίδευση, και περιμένουν να μεγαλώσει λιγάκι. Αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι, είναι πως η διαδικασία εκμάθησης και γνωριμίας με διαφορετικά ερεθίσματα για το κουταβάκι μας, έχει ξεκινήσει πολύ πριν το πάρουμε εμείς στα χέρια μας.

Από τη μέρα που γεννιέται, η μητέρα του φροντίζει να του διδάξει βασικές συμπεριφορές και τη γλώσσα επικοινωνίας (σώματος). Από τη μητέρα και τα αδελφάκια του αρχίζει να αναπτύσσει την κοινωνικότητά του και να γνωρίζει καινούρια ερεθίσματα, κάτι στο οποίο θα πρέπει να το βοηθήσουμε κι εμείς, αφού το εντάξουμε στη νέα του οικογένεια.

Γι’ αυτό, η θετική εκπαίδευση μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μετά τον δεύτερο μήνα ζωής του κουταβιού μας. Δεν περιέχει λεκτική βία, εκφοβισμό, χτυπήματα, πνίχτες, αλλά μόνον αγάπη και κατανόηση για τον σκυλάκο μας.

Οι όποιες συμπεριφορές, είτε αφορούν τρόπους καλής διαγωγής (τουαλέτα στο σπίτι – υπερβολικό γαύγισμα – να μην πηδά πάνω σε επισκέπτες κ.ά.), είτε είναι εντολές ελέγχου (Έλα – Κάτσε – Μείνε κ.ά.), διδάσκονται μόνο με τη θετική ενίσχυση και την επιβράβευση. Αντίθετα, οι ανεπιθύμητες συμπεριφορές αγνοούνται και φθίνουν.

Ιδανικά, τις πρώτες 14 εβδομάδες της ζωής του το κουτάβι μας θα πρέπει να εκτεθεί σε όσο περισσότερα ερεθίσματα είναι δυνατόν. Πρέπει να συναντά άλλα σκυλάκια και πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους (βρέφη, παιδιά, ενήλικες, ηλικιωμένους), έτσι ώστε, μεγαλώνοντας, να μην αναπτύξει κάποια μη επιθυμητή συμπεριφορά απέναντι τους. Γιατί δεν θέλουμε το κουταβάκι μας να γίνει κοινωνικά αδέξιο.

Επιπλέον, θα πρέπει να απευαισθητοποιηθεί από οποιοδήποτε ερέθισμα, όπως είναι η ηλεκτρική σκούπα, τα μηχανάκια και τα αυτοκίνητα, ποδήλατα, καρότσια, ασθενοφόρα, δηλαδή οτιδήποτε πρόκειται να συναντήσει κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Αυτή η διαδικασία ονομάζεται κοινωνικοποίηση του κουταβιού και, όπως καταλαβαίνετε, δεν σταματά ποτέ. Πάντα θα υπάρχει κάτι καινούριο για να γνωρίσει μαζί σας ο σκυλάκος σας!

Πρέπει να σκεφτούμε, επίσης, το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσει το σκυλάκι μας για τα επόμενα χρόνια της ζωής του. Αυτό είναι κάτι στο οποίο θα πρέπει να το εξοικειώσουμε σε μικρή, ακόμα, ηλικία. Δεν θέλουμε ένα σκυλί το οποίο πρόκειται να ζήσει, για παράδειγμα, μαζί με τον κηδεμόνα του στην πόλη, να φοβάται τους ήχους των αυτοκινήτων.

Αντίστοιχα, ένα σκυλάκι που θα ζήσει στην εξοχή, δεν πρέπει τρομάζει όταν βλέπει άλλα ζώα που μπορεί να συναντήσει.

Σημαντικό για τη σχέση μας με το σκυλάκι μας είναι, στην προσπάθειά μας να του γνωρίσουμε τους κανόνες συμπεριφοράς του κόσμου μας, να μην το μαλώνουμε για όλα όσα θα μπορούσε να κάνει λάθος. Ούτε κι εμείς συμπαθούμε τους δασκάλους που μας φωνάζουν και μας μαλώνουν.

Σε αντίθεση με αυτούς, λοιπόν, υπάρχουν οι δάσκαλοι που μας εμψυχώνουν και χαίρονται με την επιτυχία μας. Καθημερινά μας βοηθούν να ξεπερνάμε τον εαυτό μας.

Με τη βοήθεια ενός θετικού εκπαιδευτή μπορούμε να δείξουμε στο ζωάκι μας τι είναι αυτό που θα θέλαμε να κάνει, και να το επιβραβεύουμε γι’ αυτό.

Έτσι, κι εμείς θα πρέπει να γίνουμε σωστοί δάσκαλοι απέναντι στο κουταβάκι μας, ώστε να το βοηθήσουμε να μάθει, μέρα με τη μέρα, καινούριες συμπεριφορές. Μεγαλώνοντας θα γίνει ένας υπέροχος φίλος και συγκάτοικος!».

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Σοκ στην Ισπανία: Εκτέλεσε σύζυγο, κουνιάδα και πεθερά μπροστά στα παιδιά του

https://i1.prth.gr/images/963×541/files/2019-09-16/astinomia_ispania.jpg


Η τριπλή δολοφονία που διέπραξε σήμερα ένας άνδρας, ο οποίος σκότωσε τη σύζυγό του, την κουνιάδα του και την πεθερά του μπροστά στα παιδιά του ηλικίας 4 και 7 ετών, προκάλεσε σοκ στην Ισπανία.

Η οικογενειακή τραγωδία εκτυλίχθηκε στην πόλη Βάλχα, στη Γαλικία (βορειοδυτικά).
Ο 44χρονος άνδρας, κι ενώ ήταν σε εξέλιξη η διαδικασία του διαζυγίου με τη σύζυγό του, πυροβόλησε και σκότωσε την 39χρονη γυναίκα, ενώ εκείνη ετοιμαζόταν να πάει τα παιδιά τους στο σχολείο. Κατόπιν, δολοφόνησε με τον ίδιο τρόπο την αδελφή της και τη μητέρα της, όπως μεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο επικαλούμενο την περιφέρεια της Γαλικίας.

Οι τρεις φόνοι «διαπράχθηκαν μπροστά» στα παιδιά του ζευγαριού, διευκρίνισε σε δημοσιογράφους ο Χαβιέρ Λοσάδα, εκπρόσωπος της κυβέρνησης της Γαλικίας, ο οποίος πρόσθεσε ότι ο άνδρας τράπηκε σε φυγή προτού παραδοθεί τελικά στις αρχές.

Κατά το παρελθόν, η σύζυγός του δεν είχε καταθέσει καμία μήνυση σε βάρος του, σύμφωνα με τον Ισπανό αξιωματούχο.

Το τριπλό φονικό προκάλεσε την έντονη καταδίκη, ιδίως εκ μέρους της πολιτικής τάξης, σε μια χώρα όπου η μάχη εναντίον της ενδοοικογενειακής βίας έχει αναχθεί σε εθνικό στόχο, μετά την υιοθέτηση ενός νόμου κατά της βίας εναντίον των γυναικών το 2004.

«Φοβερό. Τρεις γυναίκες της ίδιας οικογένειας δολοφονήθηκαν (…), θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Δεν θα σταματήσουμε προτού βάλουμε τέλος στον εγκληματικό σωβινισμό που σφαγιάζει τις γυναίκες» έγραψε σε μήνυμα στο Twitter ο επικεφαλής της σοσιαλιστικής κυβέρνησης Πέδρο Σάντσεθ.Σαράντα μία γυναίκες έχουν δολοφονηθεί φέτος στην Ισπανία από τον σύντροφό τους ή τον πρώην σύντροφό τους, σύμφωνα με την ισπανική κυβέρνηση. Το 2018 ο αριθμός αυτός ανήλθε σε 48.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

«Μommunes»: Μαμάδες μονογονεϊκών οικογενειών συγκατοικούν για να τα βγάλουν πέρα

https://i1.prth.gr/images/963×541/files/2019-09-11/single-mom-pic.jpg


«Είναι οικονομικά ασύμφορο για πολλές single μαμάδες να ζουν μόνες τους, γι ‘αυτό και η
συγκατοίκηση είναι «ο δρόμος του μέλλοντος»», λένε
Άρωμα… μαμάς αποκτά η παραδοσιακή πυρηνική οικογένεια καθώς οι σύγχρονες συνθήκες διαβίωσης οδηγούν σε μία νέα κοινωνική τάση: Τις κοινότητες των singles μαμάδων, ονόματι «mommunes», από τον όρο commune που σημαίνει «κοινότητα» στα αγγλικά.
Πρόκειται για μία συμφέρουσα λύση για τις ανύπαντρες μαμάδες που δυσκολεύονται να μεγαλώσουν μόνες τα παιδιά τους.
Σήμερα υπάρχουν στις ΗΠΑ 15 εκατομμύρια ανύπαντρες μητέρες, σύμφωνα με στοιχεία του 2018 που έχει συγκεντρώσει το ερευνητικό κέντρο «PEW».

Ο αριθμός των μονογονεϊκών οικογενειών υπερδιπλασιάστηκε από τη δεκαετία του 1960: από 12% που ήταν τη δεκαετία του 1960 τώρα έχει αγγίξει το 21%.

Διάφοροι παράγοντες συνέβαλαν σε αυτήν την αύξηση, συμπεριλαμβανομένου του μειωμένου κοινωνικού στιγματισμού που συνδέεται με το διαζύγιο, του μεγαλύτερου αριθμού των μαμάδων που εγκαταλείπουν τοξικές σχέσεις και των περισσότερων ευκαιριών στο χώρο εργασίας που επέτρεψαν στις ανύπαντρες μητέρες να βρουν οικονομική σταθερότητα.

Κι ενώ ο αριθμός των ανύπαντρων μαμάδων αυξάνεται, οι συνθήκες διαβίωσης στις ΗΠΑ δεν είναι ευνοικές: το 20% των μονογονεικών οικογενειών ζουν κάτω από συνθήκες φτώχειας. Το αντίστοιχο ποσοστό στα παντρεμένα ζευγάρια είναι 8%, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της αμερικανικής απογραφής του 2018.

«Είναι οικονομικά ασύμφορο για πολλές single μαμάδες να ζουν μόνες τους, γι ‘αυτό και η συγκατοίκηση είναι «ο δρόμος του μέλλοντος»», σύμφωνα με τον Μπλέικ Ριντ, συνιδρυτή της εταιρίας «Roommates with Kids», ο οποίος φέρνει σε επαφή single μαμάδες που ζητούν στέγη.

«Μοιράζεσαι το ενοίκιο και γενικότερα τα έξοδα του σπιτιού αλλά και νιώθεις ότι δεν είσαι μόνος», προσθέτει.

Η 35χρονη Έμιλι Μπλεικ, μία από τις single μαμάδες που βρήκε στέγη σε «mommune», μίλησε για την εμπειρία της στο BBC:

«Ως νέα μητέρα, αισθάνθηκα μοναξιά και άγχος για το πώς θα μπορούσα να μεγαλώσω μόνη μου τον γιο μου. Στις αρχές Αυγούστου, πήρα τα κλειδιά ενός σπιτιού με πέντε υπνοδωμάτια στην περιοχή Alemedα, του Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια. Εκεί ζούμε τρεις μητέρες με τα παιδιά μας δημιουργώντας την δική μας κοινότητα μαμάδων «mommune»».

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Νέα σχολική χρονιά: 3.500 vouchers για προνήπια – Ποιοι οι δικαιούχοι

https://www.ethnos.gr/sites/default/files/styles/default/public/images/2019/09/blur-child-classroom-256468.jpg?itok=5jSWR3m7

Η συνολική δαπάνη για το πρόγραμμα ανέρχεται σε 279 εκατ. ευρώΠρόσκληση για το πρόγραμμα «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής» για τα προνήπια ηλικίας 4,5 ετών που διαμένουν στους 13 δήμους της χώρας οι οποίοι εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική δίχρονη προσχολική εκπαίδευση το τρέχον σχολικό έτος αποφάσισε να εκδώσει το ΔΣ της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ).

Η πρόσκληση αφορά 3.500 θέσεις σε παιδικούς σταθμούςμέσω της χορήγησης vouchers. Οι αιτήσεις υποβάλλονται ηλεκτρονικά στην ιστοσελίδα της ΕΕΤΑΑ (www.eetaa.gr) από τις 11 έως και τις 24 Σεπτεμβρίου. Οι όροι συμμετοχής στο πρόγραμμα είναι οι ίδιοι που ισχύουν στη συνολική πρόσκληση της περιόδου 2019 – 2020, που ήδη ολοκληρώθηκε.Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι άνεργες μητέρες και οι εργαζόμενες (μισθωτές ή αυτοαπασχολούμενες) στον ιδιωτικό τομέα. Αποκλείονται οι δημόσιοι υπάλληλοι. Κριτήρια επιλογής είναι η οικογενειακή οικονομική κατάσταση (εισόδημα), η εργασιακή θέση της αιτούσας και η οικογενειακή τους κατάσταση (τρίτεκνες, πολύτεκνες, ΑμεΑ). Εκτός κριτηρίων είναι οι αιτούντες ΑμεΑ, των οποίων όλες οι αιτήσεις γίνονται δεκτές.

Τα προσωρινά αποτελέσματα θα εκδοθούν στις 25 Σεπτεμβρίου, οι ενστάσεις θα μπορούν να υποβληθούν από τις 26 έως και τις 28 του μηνός, τα οριστικά αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στις 30 Σεπτεμβρίου, ενώ οι εγγραφές στους παιδικούς σταθμούς θα αρχίσουν τυπικά από την 1η Οκτωβρίου.

Οι 13 δήμοι που αφορά η πρόσκληση είναι οι Κομοτηνής, Παιανίας, Ραφήνας – Πικερμίου, Σαρωνικού, Μαραθώνα, Αμαρουσίου, Ηρακλείου Αττικής, Κηφισιάς, Λυκόβρυσης – Πεύκης, Κεντρικής Κέρκυρας, Μαλεβιζίου, Κω και Ρόδου.

Το ποσό που συμπληρωματικά εγκρίθηκε από τα συναρμόδια υπουργεία, είναι 9 εκατομμύρια ευρώ, διαμορφώνοντας τη συνολική δαπάνη για το Πρόγραμμα στα 279 εκατ. ευρώ.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Αγόρι 8 ετών πάλεψε με λιοντάρι: Περιγράφει πως κατάφερε να γλιτώσει

http://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/scale_n_crop_812x457/public/article/2019-09/screenshot_1_0.png?itok=icYCyBaS


Το μικρό παιδί περιγράφει πως πάλεψε για τη ζωή του.

Ένα 8χρονο αγόρι που δέχτηκε επίθεση από λιοντάρι στο βουνό έξω από το σπίτι του στο Κολοράντο τον περασμένο μήνα, περιέγραψε πως πάλευε να σωθεί ακόμα και όταν το ζώο είχε το κεφάλι του στο στόμα του.

Ο Πάικ Κάρλσον, είπε πως όταν έπαιζε με τον αδελφό του έξω από το σπίτι της οικογένειας στο Bailey, μια αγροτική περιοχή περίπου μία ώρα νότια του Ντένβερ, ένα λιοντάρι που κατέβηκε από το βουνό του επιτέθηκε.

«Βρήκα ένα ξύλο και προσπάθησα να του το καρφώσω στο μάτι, αλλά έσπασε», ανέφερε.

Ο πατέρας του παιδιού, ο Ρον Κάρλσον, έτρεξε να βοηθήσει τον Πάικ, αφού ο μεγάλος του γιος έτρεξε να του πει τι συνέβη. Το λιοντάρι του είχε το κεφάλι του αγοριού στο στόμα του και τον είχε τραβήξει κάτω από ένα δέντρο.

«Όταν κατάφερα να τρομάξω το λιοντάρι και πήρα το παιδί, δεν μπορούσα να δω το πρόσωπό του», είπε και συνέχισε: «Υπήρχε αίμα πάνω του. Το κρανίο του ήταν σχισμένο σε πολλά σημεία. Δεν εύχομαι σε κανένα γονιό να το ζήσει αυτό».

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Τα παιδιά με μεγαλύτερους γονείς έχουν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς

https://ift.tt/2YHfzTC


Με βάση τα αποτελέσματα μιας νέας ολλανδικής μελέτης, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για τους γονείς αν αποκτήσουν παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία, καθώς φαίνεται ότι τα παιδιά τους έχουν λιγότερα συμπεριφορικά προβλήματα
Τα παιδιά που έχουν γεννηθεί από μεγαλύτερους ηλικιακά γονείς εμφανίζουν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς στην παιδική ηλικία, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Child Development.

Ολλανδοί ερευνητές παρουσίασαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία τα παιδιά με μεγαλύτερους γονείς τείνουν να έχουν λιγότερα συμπεριφορικά προβλήματα εξωτερίκευσης συναισθημάτων (π.χ. επιθετικότητα). Η ηλικία των γονέων, όμως, δεν φάνηκε να σχετίζεται με προβλήματα στις συμπεριφορές εσωτερίκευσης συναισθημάτων (π.χ. άγχος, κατάθλιψη).

Οι επιστήμονες από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης, το Ιατρικό Κέντρο Erasmus και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Γκόρνιγκεν, με επικεφαλής την μεταδιδακτορική ερευνήτρια Μεθοδολογίας και Στατιστικής, Marielle Zondervan-Zwijnenburg, ανέλυσαν δεδομένα από 32.892 παιδιά ολλανδικής καταγωγής, ηλικιών 10-12 ετών. Τα προβλήματα συμπεριφοράς αξιολογήθηκαν από τους πατέρες, τις μητέρες, τους δασκάλους και από τα ίδια τα παιδιά.

Διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά με μεγαλύτερους ηλικιακά γονείς είχαν λιγότερα συμπεριφορικά προβλήματα εξωτερίκευσης των συναισθημάτων τους. Δεν υπήρξε η ίδια συσχέτιση για συμπεριφορές εσωτερίκευσης συναισθημάτων. Ακόμα και στην περίπτωση στην οποία έλαβαν υπόψη την κοινωνικοοικονομική κατάσταση των οικογενειών τα αποτελέσματα δεν τροποποιήθηκαν. Η ευνοϊκή, επομένως, επίδραση της ηλικίας των γονέων δεν έχει σχέση με το εισόδημά τους.

Η Dorret Boomsma, καθηγήτρια Βιολογικής Ψυχολογίας και Γενετικής Συμπεριφοράς στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και μια από τους συντάκτες της μελέτης, διερευνώντας τα αίτια αυτής της επίδρασης υποθέτει ότι οι μεγαλύτεροι γονείς έχουν συνήθως υψηλότερα εισοδήματα και επίπεδο μόρφωσης, τονίζει, όμως, ότι αυτοί οι παράγοντες δεν εξηγούν πλήρως το πώς η μεγαλύτερη ηλικία των γονέων ελαχιστοποιεί τα συμπεριφορικά προβλήματα εξωτερίκευσης συναισθημάτων των παιδιών.

via Blogger anatakti.gr