Category Archives: 2019 at 08:33PM

Εικόνα

Ζευγάρι νεκρό σε τροχαίο στη Χαλκιδική

https://i1.prth.gr/images/963×541/files/2018-07-08/ekab.jpg


Την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο άφησε σήμερα το πρωί ένα ζευγάρι στη Χαλκιδική.
Γύρω στις 12:00 και κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, ένα αγροτικό το οποίο οδηγούσε ένας 81χρονος και επέβαινε σε αυτό η 69χρονη σύζυγός του, συγκρούστηκε με αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε ένας 23χρονος.
Το τροχαίο έγινε σε δημοτική οδό στην Ορμύλια Χαλκιδικής.

Συνέπεια της σύγκρουσης ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός των δύο ηλικιωμένων.
Μάλιστα, για τον απεγκλωβισμό του ενός, χρειάστηκε και η συνδρομή της Πυροσβεστικής υπηρεσίας.

Ο 23χρονος οδηγός του άλλου οχήματος τραυματίστηκε ελαφρά.

Προανάκριση για τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος διενεργεί το Τμήμα Τροχαίας Πολυγύρου.

Πηγή: thestival.gr

via Blogger anatakti.gr

Advertisements
Εικόνα

Ο πραγματικός Ρασπούτιν: Ο ανήθικος, ακόλαστος και ραδιούργος καλόγερος της τΟ πραγματικός Ρασπούτιν: Ο ανήθικος, ακόλαστος και ραδιούργος καλόγερος της τσαρικής αυλής σαρικής αυλής

https://i1.prth.gr/images/963×541/files/2019-09-21/ra0.jpg

Τα παιδικά του χρόνια στη Σιβηρία – Οι περιπλανήσεις του ως το Άγιο Όρος –
Η παρουσία του στην τσαρική αυλή και η μεγάλη επιρροή που ασκούσε – Η δολοφονία του και οι φήμες που την ακολούθησαν
Το τελευταίο χρονικό διάστημα, κυρίως, με το υποτιθέμενο σκάνδαλο Novartis, έχει ακουστεί πάρα πολύ κι ένα όνομα: Ρασπούτιν. Ίσως μάλιστα, περισσότερο απ’ όλα τα υπόλοιπα «στοιχεία» της υπόθεσης αυτής. Θα ασχοληθούμε στο σημερινό μας άρθρο με τον πραγματικό Ρασπούτιν. Ίσως αρκετοί να μην γνωρίζουν ότι ήταν υπαρκτό πρόσωπο, που έζησε στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα και είχε έντονη δραστηριότητα (σε πολλούς τομείς…) στην αυλή του τσάρου Νικόλαου Β’ της Ρωσίας.

Τα νεανικά χρόνια του Ρασπούτιν

Ο Ρασπούτιν γεννήθηκε στις 9/21 Ιανουαρίου 1869 στο χωριό Pokrovskoye της Σιβηρίας. Το πλήρες ονοματεπώνυμό του ήταν Grigori Yefimovich Novykh. Το «Ρασπούτιν», που σημαίνει «διεφθαρμένος», λέγεται ότι του το έδωσαν οι ίδιοι οι συγχωριανοί του.Είχε άλλα επτά αδέλφια που πέθαναν σε πολύ μικρή ηλικία, ενώ ενδεχομένως είχε και μία αδελφή, την Feodosiya που έζησε και μάλιστα ο Ρασπούτιν ήταν ο νονός των παιδιών της, σύμφωνα με τον ιστορικό Joseph Τ. Fuhrmann.

Ο Ρασπούτιν δεν έλαβε επίσημη μόρφωση και παρέμεινε αναλφάβητος ως τα πρώτα νεανικά του χρόνια. Κατά μία άλλη εκδοχή, παρέμεινε αναλφάβητος, αν και πήγε σχολείο για κάποιο διάστημα. Υπάρχουν κάποιες πληροφορίες ,ότι είχε όταν ήταν πολύ νέος παραβατική συμπεριφορά, αλλά σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται ότι έκανε τα εγκλήματα για τα οποία τον κατηγόρησαν αργότερα.

Σε ηλικία 18 ετών, τα ενδιαφέροντά του στράφηκαν προς τη θρησκεία και τον οδήγησαν στο μοναστήρι του Βερχοτούριε, όπου μυήθηκε στη διδασκαλία των Μαστιγούμενων (ή Χλυστών). Πρόκειται για άτομα τα οποία (αυτό)μαστιγώνονταν για λόγους μετάνοιας ή εξιλέωσης. Μαστιγούμενοι αναφέρεται ότι υπήρξαν εκατοντάδες χρόνια πριν, μάλιστα το κίνημα του Ιταλού μυστικιστή Ρανιέρι Φαζάνι, που εμφανίστηκε το 1259-60, αριθμούσε γύρω στα 10.000 μέλη.

Ο Ρασπούτιν, διαστρεβλώνοντας τις ιδέες και τα κηρύγματα των μαστιγούμενων, διατύπωσε τη δική του θεωρία, σύμφωνα με την οποία η ηθική τελείωση, αφορά το άτομο και όχι τις πράξεις του και επομένως η αμαρτία όχι μόνο είναι θεμιτή αλλά και αποτελεί και στοιχείο «κάθαρσης». Τόνιζε μάλιστα, ότι η σεξουαλική εξάντληση ήταν το καλύτερο μέσο για να φτάσει ο πιστός στην κατάσταση της «θείας αταραξίας» και κατά συνέπεια να βρεθεί πιο κοντά στον Θεό.

Τον Ιανουάριο του 1887, παντρεύτηκε την Praskovya Dubrovina, με την οποία απέκτησε επτά παιδιά, από τα οποία έζησαν τα τρία: ο Ντμίτρι (γεν.1895), η Μαρία (γεν.1898) και η Βαρβάρα (γεν.1900). Η σύζυγός του, του συμπαραστάθηκε και έμεινε δίπλα του ως το τέλος της ζωής του.

Η θρησκευτική αλλαγή του Ρασπούτιν

Το 1897, ο Ρασπούτιν έδειξε εκ νέου ενδιαφέρον για τη θρησκεία και έφυγε από το Pokrovskoye για να γίνει ένας περιπλανώμενος προσκυνητής. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, η φυγή από το χωριό του, οφειλόταν στο ότι ήθελε να αποφύγει την τιμωρία για την κλοπή ενός αλόγου. Άλλες πηγές, αναφέρουν ότι είδε ένα όραμα: είτε της Παναγίας, είτε του Αγίου Συμεών του Verkhoturye.

Κάποιοι άλλοι αναφέρουν ότι η αλλαγή του Ρασπούτιν οφείλεται στη γνωριμία του με τη φοιτήτρια Θεολογίας Melity Zaborovsky. Το 1897, επισκέφθηκε τη Μονή Αγίου Νικολάου στο Verkhoturye. Η διαμονή του εκεί, ήταν καθοριστική. Φαίνεται ότι στο μοναστήρι, έμαθε να γράφει και να διαβάζει. Σημαντική ήταν και η γνωριμία του με τον στάρετς Μακάρι στο μοναστήρι, από τον οποίο «ταπεινώθηκε βαθιά», όπως έχει γραφτεί. Αργότερα, ο Ρασπούτιν κατηγόρησε τους καλόγερους της μονής του Αγίου Νικολάου για ομοφυλοφιλία και τη ζωή στο μοναστήρι, ως υπερβολικά καταναγκαστική. Επέστρεψε στο Pokrovskoye, εμφανώς αλλαγμένος. Δεν έμεινε όμως εκεί. Αυτοανακηρύχθηκε στάρετς (σοφός και φωτισμένος απ’ το Θεό), ο οποίος μπορούσε να θεραπεύει διάφορες ασθένειες και να προφητεύει το μέλλον. Άρχισε να ταξιδεύει σε διάφορα ιερά μέρη. Το 1900, επισκέφθηκε πιθανότατα το Άγιον Όρος, ενώ πήγε και στα Ιεροσόλυμα.

Ο Ρασπούτιν στην τσαρική αυλή

Με την επιστροφή του στη Ρωσία, άρχισε να αποκτά έναν κύκλο οπαδών. Ανάμεσά τους και πολλές γυναίκες. Λέγεται ότι ο Ρασπούτιν είχε σεξουαλικές σχέσεις με πολλές απ’ αυτές. Όταν πήγε στο Καζάν, απέκτησε γνωριμίες με θρησκευτικούς ηγέτες της περιοχής, οι οποίοι τον σύστησαν στον επιθεωρητή της Θεολογικής Ακαδημίας της Αγίας Πετρούπολης, και μετέπειτα εξομολόγο του τσάρου, Θεοφάνη και τον επίσκοπο τον Σαράτοφ Ερμογένη. Αυτοί, τον υποδέχτηκαν για πρώτη φορά στην Πετρούπολη το 1903 και ενθουσιάστηκαν από τη γνωριμία μαζί του. Ως το 1905, ο Ρασπούτιν είχε αποκτήσει φιλίες και γνωριμίες με πρόσωπα της τσαρικής αυλής.

Σ’ αυτό, συνέβαλε και το μεγάλο ενδιαφέρον που έδειχναν εκείνη την εποχή οι αυτοκρατορικοί κύκλοι για τον αποκρυφισμό και τον μυστικισμό. Τον Νοέμβριο του 1905, ο Ρασπούτιν συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον τσάρο Νικόλαο. Και αυτός θαμπώθηκε από τον σοφό και θαυματουργό ρασοφόρο.

Ο Ρασπούτιν γιατρεύει τον διάδοχο του θρόνου

Από τότε, αρχίζει μια δεκαετία κυριαρχίας του Ρασπούτιν στις υποθέσεις της τσαρικής οικογένειας αλλά και του κράτους. Το 1908, κλήθηκε να θεραπεύσει τον αιμοφιλικό διάδοχο του θρόνου Αλεξέι Νικολάγιεβιτς. Χρησιμοποιώντας πιθανότατα τη μέθοδο του υπνωτισμού, τον βοήθησε ν’ αναρρώσει.

Σύντομα ο Ρασπούτιν, ο οποίος να σημειώσουμε ότι κυκλοφορούσε βρόμικος και ατημέλητος (λέγεται ότι έκανε μπάνιο κάθε έξι μήνες!), άρχισε να κηρύττει ότι η σεξουαλική επαφή μαζί του ήταν εξαγνιστική. Απέκτησε πολλές ερωμένες και προσπάθησε ν’ αποπλανήσει αρκετές γυναίκες ακόμα. Αναφορές για τη διαγωγή του έφταναν ως τον τσάρο, ο οποίος τιμωρούσε τους κατήγορους του Ρασπούτιν με αποπομπή από τα αξιώματα που κατείχαν ή με δυσμενείς μεταθέσεις σε απομακρυσμένες περιοχές της αυτοκρατορίας.

Ο Ρασπούτιν συνέχιζε έτσι την δράση του απτόητος. Το 1911, η συμπεριφορά του είχε ξεπεράσει κάθε όριο. Μετά από έκθεση του πρωθυπουργού Π.Α. Στολίπιν, εξόρισε τον σατανικό καλόγερο. Οι πιέσεις όμως της τσαρίνας Αλεξάνδρας και η θεραπεία «εξ αποστάσεως» του διαδόχου, με προσευχή του Ρασπούτιν, οδήγησαν τον Νικόλαο στο να ανακαλέσει την απόφασή του λίγους μήνες αργότερα.

Η επιρροή του Ρασπούτιν, έφτασε στο αποκορύφωμά της μετά το 1915. Τον Σεπτέμβριο αυτού του έτους, ο τσάρος τέθηκε επικεφαλής του στρατού στο μέτωπο, καθώς ήδη είχε ξεσπάσει ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Φεύγοντας, ανέθεσε τη διακυβέρνηση του κράτους στη σύζυγό του Αλεξάνδρα. Όμως ουσιαστικός κυβερνήτης της αυτοκρατορίας, ήταν ο Ρασπούτιν. Διόριζε υπουργούς στην κυβέρνηση (συνήθως ανίκανους καιροσκόπους) και εκκλησιαστικούς αξιωματούχους, ενώ δεν παρέλειπε να παρεμβαίνει, με ολέθρια αποτελέσματα, και σε στρατιωτικά ζητήματα. Δεν υποστήριζε κάποια συγκεκριμένη πολιτική ομάδα, αλλά πολεμούσε σκληρά όποιον πολεμούσε την απολυταρχία ή τον ίδιο.

Το τέλος του Ρασπούτιν

Ο Ρασπούτιν, είχε πολλούς εχθρούς. Πλέον ήταν άκρως επικίνδυνος για τη χώρα. Οργανώθηκαν αρκετές αποτυχημένες δολοφονικές απόπειρες εναντίον του. Σε μία απ’ αυτές, μια πρώην πόρνη, η Χιονία Γκούσεβα, μαθήτρια του παλιού του φίλου και μετέπειτα αντιπάλου του, μοναχού Ηλιόδωρου, τον μαχαίρωσε στην κοιλιά. Ωστόσο, ο Ρασπούτιν χειρουργήθηκε και έζησε. Το 1916, μια ομάδα ακραίων συντηρητικών, στην οποία συμμετείχαν ο Φελίξ Γιουσούποφ, σύζυγος της ανιψιάς του τσάρου, ο Μέγας Δουξ Ντμίτρι Πάβλοβιτς, ξάδελφος του τσάρου και το μέλος της Δούμας Βλαντίμιρ Μιτροφάνοβιτς Πουρισκέβιτς, οργάνωσε συνωμοσία με σκοπό την εξόντωση του Ρασπούτιν.

Τη νύχτα της 29ης προς την 30η Δεκεμβρίου 1916, ο Γιουσούποφ κάλεσε τον Ρασπούτιν σπίτι του, όπου του πρόσφερε δηλητηριασμένο κρασί και γλυκό. Όμως ο Ρασπούτιν δεν έπαθε τίποτα. Ο Γιουσούποφ τον πυροβόλησε στην καρδιά. Και πάλι ο Ρασπούτιν κατάφερε να γλιτώσει! Σύρθηκε ως την αυλή, φωνάζοντας. Εκεί άδειασαν πάνω του ολόκληρο γεμιστήρα! Έπειτα, πήραν το σώμα του, το τύλιξαν σ’ ένα χοντρό σεντόνι, το φόρτωσαν σ’ ένα αμάξι και αφού του έδεσαν κι ένα βαρίδι, το έριξαν στον ποταμό Malaya Nevka, από τη γέφυρα Bolshoy Petronsky. Το σώμα του εξακολουθούσε να κινείται, μέχρι που τον έριξαν στο ποτάμι. Αυτό, είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθούν διάφοροι θρύλοι γύρω απ’ αυτόν. Τα λείψανά του, αποτελούσαν αντικείμενο λατρείας. Γι’ αυτό οι Μπολσεβίκοι, όταν ήρθαν στην εξουσία, αποφάσισαν να αποτεφρώσουν τη σορό του. Έχει γραφτεί , ότι καθώς έκαιγαν τη σορό του στην πυρά, πολλοί μάρτυρες είδαν το σώμα του να «ανακάθεται» μέσα στις φλόγες.

Επίλογος

Τσαρλατάνος, σεξομανής, αλκοολικός και πολλά άλλα έχουν γραφτεί για τον Ρασπούτιν. Πιθανότατα, μετά το 1912, ήταν και εραστής της τσαρίνας Αλεξάνδρας. Πολύς λόγος έχει γίνει και για το πόσο…προικισμένος ήταν ο Ρασπούτιν. Αν και ο γιατρός Ντμίτρι Κοσορότοφ, που εξέτασε τη σορό του, υπέγραψε ότι βρήκε τα γεννητικά του όργανα άθικτα, το (υποτιθέμενο) πέος του Ρασπούτιν, διατηρείται σε φορμόλη στο Μουσείο Ερωτισμού MusEros.

Το σίγουρο είναι, ότι η παρουσία και η δράση του Ρασπούτιν, απαξίωσαν ακόμα περισσότερο την τσαρική εξουσία στη Ρωσία, κι έτσι έγινε ευκολότερη η επικράτηση των Μπολσεβίκων κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917

Πηγές:
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ, τ.9, ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ
ENCYCLOPAEDIA BRITANNICA
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Κύκλωμα έκλεψε 19 φορτηγάκια σε 8 χρόνια

https://ift.tt/31L1hiB

Η αστυνομία εξάρθρωσε κύκλωμα που έκλεβε φορτηγάκια και στη συνέχεια παραποιούσε
τα στοιχεία κυκλοφορίας τους για να τα πουλήσει
Σε κλοπές από φορτηγάκια φαίνεται ότι ειδικευόταν μια σπείρα που δραστηριοποιούνταν στην ευρύτερη περιοχή Κοζάνης και Γρεβενών, καθώς μέσα σε 8 χρόνια, δηλαδή από τον Αύγουστο του 2011 έως τον Αύγουστο του 2019, τα μέλη της έκλεψαν 19 Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητα.
Ως δράστες ταυτοποιήθηκαν 4 άντρες οι οποίοι είχαν συγκροτήσει και ενταχθεί ως μέλη, σε εγκληματική ομάδα και διέπρατταν, κυρίως το βράδυ, κλοπές συγκεκριμένου τύπου και εταιρειών οχημάτων στα οποία στη συνέχεια, παραποιούσαν τα στοιχεία κυκλοφορίας τους, με σκοπό την πώλησή τους.
Η αστυνομία βρήκε και κατάσχεσε 5 Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητα, με παραποιημένα στοιχεία κυκλοφορίας, ιδιοκτησίας 8 ατόμων σε βάρος των οποίων σχηματίσθηκε δικογραφία για αποδοχή και διάθεση προϊόντων εγκλήματος.
Έξι από τα οχήματα που αφαιρέθηκαν εντοπίστηκαν σε περιοχές της Κοζάνης, της Λάρισας και της Πιερίας και αποδόθηκαν στους ιδιοκτήτες τους, ενώ από το Τμήμα Ασφάλειας Κοζάνης συνεχίζεται η προανάκριση για την τυχόν συμμετοχή των δραστών και σε άλλες παρόμοιες αξιόποινες πράξεις, καθώς και την ύπαρξη τυχόν συνεργών τους.
Η σχηματισθείσα δικογραφία, κακουργηματικού χαρακτήρα, θα υποβληθεί στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Κοζάνης.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Διορίστηκε ο γιος του Μπολσονάρου πρεσβευής της Ουάσινγκτον

https://ift.tt/33BazzI


Ο πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαϊχ Μπολσονάρου επιβεβαίωσε πως οι Ηνωμένες Πολιτείες
έδωσαν επίσημα τη συγκατάθεσή τους για τον διορισμό του γιου του Εντουάρντου ως πρεσβευτή στην Ουάσινγκτον.
«Είμαι πολύ ευτυχισμένος και είμαι βέβαιος ότι οι φιλικοί και εμπορικοί δεσμοί θα ενισχυθούν χάρη στον Εντουάρντου», δήλωσε ο αρχηγός του κράτους σε μια αυτοσχέδια συνέντευξη Τύπου εξερχόμενος του προεδρικού μεγάρου Αλβοράντα στην Μπραζίλια.
Η Βραζιλία έλαβε από τις αμερικανικές αρχές μια «συγκατάθεση», ένα είδος προαπαιτούμενης άδειας που επιτρέπει τώρα στον πρόεδρο της Βραζιλίας να διορίσει επίσημα πρεσβευτή τον 35χρονο γιο του.

Όμως για να αποκτήσει αυτό το περίβλεπτο πόστο ο Εντουάρντου Μπολσονάρου, που είναι σήμερα βουλευτής, ο διορισμός του θα πρέπει να εγκριθεί από τη Γερουσία.
«Δεν πιεζόμαστε (να στείλουμε τον διορισμό στη Γερουσία), είμαστε ήρεμοι», δήλωσε ο αρχηγός του κράτους, ο οποίος είχε δηλώσει την περασμένη εβδομάδα ότι έχει «τη βεβαιότητα» πως η Άνω Βουλή θα υποδεχθεί ευνοϊκά τον διορισμό αυτό.

Ο πρόεδρος Μπολσονάρου αποκάλυψε επίσης πως ο Αμερικανός ομόλογός του Ντόναλντ Τραμπ είχε στείλει μια «προσωπική, χειρόγραφη» επιστολή εγκρίνοντας τον διορισμό του Εντουάρντου Μπολσονάρου.

Στις 30 Ιουλίου, ο Τραμπ είχε πει ότι η εγκατάσταση στην Ουάσινγκτον του γιου του προέδρου Μπολσονάρου θα ήταν «ένας πολύ καλός διορισμός», χαρακτηρίζοντας τον τελευταίο «αξιόλογο».

«Δεν θεωρώ ότι κάτι τέτοιο θα ήταν νεποτισμός», είχε προσθέσει ο Αμερικανός πρόεδρος, ο οποίος έχει αναθέσει στην κόρη του Ιβάνκα και στον γαμπρό του Τζάρεντ Κούσνερ καθήκοντα συμβούλων.

Η σχέση με τα…χάμπουργκερ

Ο Εντουάρντου Μπολσονάρου υπεραμύνθηκε στα μέσα Ιουλίου της καταλληλότητάς του για τη θέση αυτή, αφού δέχθηκε πολυάριθμες επικρίσεις.

«Ήδη συμμετείχα σε ανταλλαγές, έχω ψήσει χάμπουργκερ» στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους.

Πτυχιούχος Νομικής, συμμετείχε το 2004-2005 στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγών με τον τίτλο «Work experience» (Εργασιακή Εμπειρία), σύμφωνα με το βιογραφικό του σημείωμα που έχει αναρτηθεί στον ιστότοπο της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Ο βουλευτής, που έχει έναν ρόλο ενδιάμεσου ανάμεσα στην κυβέρνηση του πατέρα του και τους εκπροσώπους της παγκόσμιας νεοφιλελεύθερης παράταξης, είχε αποκαλύψει τον Μάρτιο στο Twitter ότι όταν ήταν νέος είχε εργαστεί «κάνοντας τη λάντζα με Μεξικανούς και Περουβιάνους σε μια κουζίνα περικυκλωμένη από το χιόνι στο Μέιν και το Κολοράντο».

Ο Εντουάρντου Μπολσονάρου ήταν ο μοναδικός Βραζιλιάνος εκπρόσωπος που συμμετείχε τον Μάρτιο μαζί με τον πατέρα ρου σε μια ιδιωτική συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου∙ ακόμη και ο Βραζιλιάνος υπουργός Εξωτερικών, Ερνέστου Αραούζου, είχε φύγει για ταξίδι.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Γιατί εξοργίστηκαν οι χρήστες του Instagram με αυτήν τη φωτογραφία

https://ift.tt/2MGWPx8


Δύο ταξιδιώτες βρήκαν έναν ασυνήθιστο τρόπο προκειμένου να ξεκουραστούν στην διάρκεια πτήσης καταγράφηκαν από κάμερα και πυροδότησαν σχόλια στο Instagram
Ανάμεσα στους ανθρώπους που κάνουν push-up στους διαδρόμους ενός αεροπλάνου και βγάζουν τα παπούτσια τους χρησιμοποιώντας τα γυμνά τους πόδια για να αλλάξουν ρύθμιση στην προσωπική τους οθόνη, ήρθε να προστεθεί και ένα ακόμα περίεργο περιστατικό.

Δύο ταξιδιώτες βρήκαν έναν ασυνήθιστο τρόπο προκειμένου να ξεκουραστούν στην διάρκεια πτήσης, αλλά καταγράφηκαν από την κάμερα και πυροδότησαν σχόλια στο Instagram.

Η φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στην σελίδα του Instagram «Passenger Shaming» αποκάλυψε νέες ιδέες για το πώς θα μπορούσαν να πάρουν οι επιβάτες έναν… υπνάκο.

Στη φωτογραφία, ένας άνδρας με σορτς είναι ξαπλωμένος πάνω σε δύο θέσεις, ενώ από κάτω του κοιμάται μία γυναίκα στο πάτωμα.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Ξεψύχησε μέσα σε οίκο ανοχής

http://bit.ly/2WWZwAb

Οι έντονες στιγμές που έζησε μέσα σε ένα από τα «σπίτια» του έρωτα
στην Αλεξανδρούπολη, στάθηκαν μοιραίες για έναν 60χρονο ο οποίος αρχικά αισθάνθηκε δυσφορία και έχασε τις αισθήσεις του με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πανικός!

Αμέσως έφτασε ασθενοφόρο και οι διασώστες προσπάθησαν με κάθε δυνατό μέσο να επαναφέρουν τον ημίγυμνο άνδρα, όμως ο άτυχος 60χρονος άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στον οίκο ανοχής, οι εργαζόμενες του οποίου υπέστησαν ισχυρό σοκ!
Οι αστυνομικοί που έφτασαν στο σημείο, επιβεβαίωσαν ότι τα αίτια του θανάτου ήταν παθολογικά. Ωστόσο, η σορός του 60χρονου μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της πόλης, όπου θα διενεργηθεί νεκροτομή για να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Βέμπερ: Η Τουρκία δεν μπορεί να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

http://bit.ly/2ZEHGk5

Μια ΕΕ βασισμένη στις χριστιανικές αξίες, χωρίς την Τουρκία ως μέλος της, οραματίζεται
ο υποψήφιος πρόεδρος της Κομισιόν Μάνφρεντ Βέμπερ
Μια Ευρώπη που θα στηρίζεται στις χριστιανικές αξίες, χωρίς την Τουρκία στους κόλπους της, επιθυμεί ο Μάνφρεντ Βέμπερ, ο υποψήφιος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

«Είμαστε υπερήφανοι που η (ευρωπαϊκή) ήπειρος έχει χριστιανικές επιρροές» και «αυτό δεν είναι κάτι το μουσειακό, πρέπει να μας καθοδηγήσεις για το μέλλον», είπε ο Βέμπερ σε ομιλία του στο Μίνστερ της Γερμανίας, κηρύσσοντας την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας των κεντροδεξιών γερμανικών κομμάτων, του Χριστιανοδημοκρατικού (CDU) της καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ και των Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας (CSU).

Αυτές οι χριστιανικές αξίες θα πρέπει να οδηγήσουν τους Ευρωπαίους να είναι «ειλικρινείς» στις συνομιλίες τους με την Άγκυρα, τόνισε. «Για αυτόν τον λόγο πιστεύω ότι η Τουρκία δεν μπορεί να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης», επέμεινε, καταχειροκροτούμενος από τους υποστηρικτές του.

«Θέλουμε μια εταιρική σχέση, μια φιλική σχέση, αλλά θα έπρεπε να βάλουμε τέλος στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία», επανέλαβε ο Βέμπερ.
Ο υποψήφιος του ΕΛΚ τόνισε επίσης ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να υπερασπιστούν το ευρωπαϊκό σχέδιο «απέναντι στους εθνικιστές και τους εγωιστές», εκτιμώντας ότι η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με μια «ιστορική στροφή» και πρέπει να αγωνιστεί για τον ευρωπαϊκό «τρόπο ζωής».

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Ανήσυχα παιδιά: Γιατί κινδυνεύουν περισσότερο από παχυσαρκία

https://ift.tt/2V4xuPg

Οι μέθοδοι ανακούφισης που εφαρμόζουν οι γονείς βάζουν τις βάσεις για ένα κακό
διατροφικό μοτίβο που μελλοντικά μπορεί να φέρει πιο κοντά τα παιδιά στην παχυσαρκία
Τις βάσεις για μελλοντική παχυσαρκία των παιδιών φαίνεται πως βάζουν οι μέθοδοι ανακούφισης που ακολουθούν οι γονείς των βρεφών με ανήσυχο χαρακτήρα. Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA Pediatrics από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο είχε ως επικεφαλής τον Myles S. Faith.

Οι ερευνητές βρήκαν μία σχέση μεταξύ των παιδιών με έντονο ταμπεραμέντο και την εκδήλωση παχυσαρκίας σε παιδιά γυναικών που είχαν εκδηλώσει διαβήτη κύησης.

«Για τα ανήσυχα παιδιά που είχαν μεγαλύτερη ανάγκη εφησυχασμού οι γονείς φαίνεται να προτιμούν τη χρήση χυμού ή ζαχαρούχων ροφημάτων. Αυτές οι μέθοδοι είναι αποτελεσματικές για να ηρεμήσουν βραχυπρόθεσμα το παιδί», δηλώνει ο Δρ. Faith και προσθέτει όμως πως «μακροπρόθεσμα αυτά τα ροφήματα μπορεί να οδηγούν σε πλεόνασμα θερμίδων και κίνδυνο παχυσαρκίας δημιουργώντας ένα κακό διατροφικό μοτίβο».

Οι αρμόδιοι φορείς υγείας εκφράζουν την ανησυχία τους για την υπερβολική κατανάλωση ζαχαρούχων ροφημάτων από βρέφη, καθώς συμπεραίνουν πως οι γονείς των πιο ανήσυχων βρεφών πρέπει να σκεφτούν εναλλακτικές στρατηγικές για να κατευνάσουν την ανησυχία των παιδιών τους.

«Πρόκειται για κάτι εξαιρετικά σημαντικό επειδή δεν υπάρχουν επαρκείς έρευνες που να εξετάζουν τα “ροφήματα παρηγοριάς” και τη σχέση τους με τον κίνδυνο παχυσαρκίας του παιδιού», αναφέρει ο Δρ. Faith προσθέτοντας πως «αυτή είναι η πρώτη μελέτη που εξετάζει το πώς ο χαρακτήρας και το ταμπεραμέντο του βρέφους παίζουν ρόλο στην εκδήλωση παχυσαρκίας».

«Στα ανήσυχα παιδιά η χορήγηση ζαχαρούχων ροφημάτων είναι ένας τρόπος για να βοηθήσουν το συναισθηματικό κατευνασμό τους και οι γονείς ενδέχεται να έχουν μάθει να χρησιμοποιούν αυτά ή το φαγητό για να μειώνουν την ανησυχία τους», προσθέτει.

«Το ταμπεραμέντο είναι ένα θέμα για το οποίο οι γονείς μιλάνε συχνά καθώς αναγνωρίζουν τον ξεχωριστό χαρακτήρα του παιδιού τους πολύ νωρίς στη ζωή του. Μπορούν επίσης να δουν πόσο εκ διαμέτρου διαφορετικά μπορεί να είναι τα αδέλφια μεταξύ τους στην ίδια οικογένεια. Το σημαντικό ερώτημα είναι το πώς οι γονείς διαχειρίζονται αυτές τις διαφορές συμπεριλαμβανομένων και των μεθόδων φαγητού».

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Ιουστινιανός: Ένας σπουδαίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου

https://ift.tt/2SV3xUG


Από το Ταυρίσιο της Δαρδανίας στον θρόνο του Βυζαντίου – Οι μεγάλοι πόλεμοι σε Ανατολή και Δύση – Τα μεγάλα έργα του Ιουστινιανού – Η Θεοδώρα – Η «Στάση του Νίκα».
Ένας από τους σημαντικότερους αυτοκράτορες του Βυζαντίου, είναι ο Ιουστινιανός Α’. Τα όνομά του έχει συνδεθεί, κυρίως, με την εδαφική επέκταση της βυζαντινής αυτοκρατορίας, με τα μεγαλοπρεπή έργα, με τις νομοθετικές και φορολογικές ρυθμίσεις, ενώ πολλά έχουν γραφτεί για τη σύζυγό του Θεοδώρα και το αμαρτωλό παρελθόν της. Εκείνο που δεν είναι γνωστό, είναι ότι ο Προκόπιος, ο οποίος ενώ στα έργα του «Ιστορίες» και «Περί Κτισμάτων» αποθέωνε τον Ιουστινιανό, στο έργο «Ανέκδοτα» ή «Απόκρυφη Ιστορία», αποκαλύπτει απίστευτα πράγματα γι’ αυτόν, τη Θεοδώρα και τον στρατηγό του Βελισάριο…
Πώς ο Ιουστινιανός έγινε αυτοκράτορας

Ο Ιουστινιανός Α’ γεννήθηκε στο Ταυρίσιο της Δαρδανίας (πιθανότατα κοντά στη σημερινή σερβική πόλη Νις) το 482. Γειτονικό χωριό, ήταν η Βεδερίανα, όπου είχε γεννηθεί ο θείος του Ιουστινιανού Ιουστίνος Α’, αυτοκράτορας του Βυζαντίου από το 518 ως το 527. Το αρχικό όνομα του Ιουστινιανού ήταν Πέτρος Σαββάτιος.

Πολύ μικρός εγκατέλειψε τη γενέτειρά του και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Μαθήτευσε κοντά σε φημισμένους γραμματοδιδάσκαλους της εποχής του και έμαθε και την ελληνική γλώσσα, καθώς μητρική του ήταν η λατινική. Από νωρίς εντάχθηκε σε μία από τις μονάδες της αυτοκρατορικής φρουράς, τις «σχολές».

Πολύ γρήγορα ξεχώρισε για την οξυδέρκειά του, τις οργανωτικές του ικανότητες αλλά και την απεριόριστη φιλοδοξία του. Ο θείος του Ιουστίνος Α’, αυτοκράτορας του Βυζαντίου από το 518 ως το 527, τον είχε δίπλα του ως τον πιο στενό και έμπιστο συνεργάτη του. Τον υιοθέτησε και μάλιστα αυτός τον ονόμασε Πέτρο Σαββάτιο Ιουστινιανό. Αυτό το τελευταίο όνομα προτιμούσε να χρησιμοποιεί και με αυτό έμεινε στην ιστορία.

Στη διάρκεια της βασιλείας του θείου του, ο Ιουστινιανός απέκτησε διάφορα αξιώματα. Την άνοιξη του 527, ο Ιουστίνος τον ανακήρυξε Αύγουστο και συναυτοκράτορα. Η εξουσία πέρασε εξ ολοκλήρου στα χέρια του την 1η Αυγούστου του ίδιου έτους, όταν πέθανε ο υπερήλικας θείος του. Ο ίδιος είχε στεφθεί αυτοκράτορας από τον Πατριάρχη λίγους μήνες νωρίτερα.

Καθοριστικής σημασίας, όχι μόνο για τον Ιουστινιανό αλλά και για ολόκληρη την αυτοκρατορία, ήταν ο γάμος του με τη Θεοδώρα (το 525), μια γυναίκα ταπεινής καταγωγής με… αμαρτωλό παρελθόν.

Ο Ιουστίνος και πολλοί άλλοι αντέδρασαν όταν έμαθαν για την πρόθεση του Ιουστινιανού να παντρευτεί τη Θεοδώρα, εκείνος όμως ήταν ανένδοτος. Η Θεοδώρα, μία από τις πλέον πολυσυζητημένες γυναίκες της βυζαντινής ιστορίας, επηρέασε αποφασιστικά τον Ιουστινιανό και του συμπαραστάθηκε στις πιο κρίσιμες στιγμές της βασιλείας του.

Ο Ιουστινιανός από την αρχή ως το τέλος της βασιλείας του, εμπνεόταν από δύο μεγάλες ιδέες: την ανασύσταση του ρωμαϊκού κράτους και την επικράτηση της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας σε ολόκληρη την αυτοκρατορία.

Ευτύχησε να έχει εξαιρετικούς συνεργάτες που πρωτοστάτησαν τόσο στην άσκηση της εσωτερικής πολιτικής, όσο και στη διεξαγωγή των μεγάλων πολέμων του σε Ανατολή και Δύση.

Οι στρατηγοί Βελισάριος και Ναρσής ηγήθηκαν στους πολέμους στη Δύση, ο Τριβωνιανός κωδικοποίησε το Δίκαιο, ο Ιωάννης Καππαδόκης εισήγαγε τα σπουδαία διοικητικά και φορολογικά μέτρα, ενώ οι Ανθέμιος και Ισίδωρος σχεδίασαν και έχτισαν την Αγία Σοφία, που αποτελεί για πολλούς το λαμπρότερο μνημείο της βυζαντινής ιστορίας. Εμπνευστής όλων αυτών όμως, ήταν ο Ιουστινιανός.

Η Στάση του Νίκα (532)

Από τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, ο Ιουστινιανός σημείωσε στρατιωτικές επιτυχίες. Συγκεκριμένα, το 530, ο νεαρός, τότε, στρατηγός Βελισάριος με υποδιοικητή τον Ερμογένη, συγκέντρωσε δύναμη 25.000 ανδρών, το σύνολο σχεδόν του στρατού εκστρατείας της Ανατολής και κατέλαβε θέσεις έξω από το Δάρας (Αναστασιούπολη), στον δρόμο προς τη Νίσιβη. Οι Πέρσες, που βρίσκονταν σε εμπόλεμη κατάσταση με το Βυζάντιο από το 527 έστειλαν μεγαλύτερο στρατό, πιθανότατα 40.000 ανδρών. Στη μάχη του Δάρας, οι Βυζαντινοί νίκησαν και ενίσχυσαν τη διαπραγματευτική τους θέση.

Αλλά και ο στρατηγός Σίττας νίκησε τους Πέρσες στη Θεοδοσιούπολη της Αρμενίας. Το Βυζάντιο συμμάχησε με το αραβικό χριστιανικό βασίλειο των Γασανιδών ενώ την ίδια χρονιά οι Βυζαντινοί στρατηγοί Μούνδος και Χιλβούδιος, συνέτριψαν τους Βούλγαρους και τους Σλάβους.

Το 532, οι Βυζαντινοί υπέγραψαν ειρήνη με τους Πέρσες, γνωστή ως «αιώνια ειρήνη». Την ίδια χρονιά όμως, ο Ιουστινιανός ήρθε αντιμέτωπος με μια σοβαρή κρίση που ξέσπασε στην ίδια την Κωνσταντινούπολη. Πρόκειται για τη γνωστή «Στάση του Νίκα». Η ψυχραιμία και η αποφασιστικότητα της Θεοδώρας, ήταν αυτές που βοήθησαν τον Ιουστινιανό να αντιμετωπίσει τους στασιαστές.

Όλα ξεκίνησαν, όταν τον Ιανουάριο του 532, στη διάρκεια αθλητικών εκδηλώσεων στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης, μια αποστολή Ελλήνων πλησίασε στο αυτοκρατορικό θεωρείο, διαμαρτυρόμενη μεγαλόφωνα για κοινωνικές διακρίσεις.

Ο Ιουστινιανός τους απείλησε με αυστηρή τιμωρία, ενώ οι Βένετοι, ο Δήμος (φατρία), στους οποίους έδειχνε συμπάθεια ο Ιουστινιανός, σηκώθηκαν απειλητικά για να υποστηρίξουν τον αυτοκράτορα. Η άλλη μεγάλη φατρία, ήταν οι Πράσινοι.

Ξέσπασαν οδομαχίες, τις οποίες οι Αρχές κατέστειλαν, συλλαμβάνοντας επτά υποκινητές των ταραχών κι από τις δύο φατρίες. Τέσσερις αποκεφαλίστηκαν, ο πέμπτος απαγχονίστηκε, ενώ η τριχιά κόπηκε στη διαδικασία απαγχονισμού των δύο τελευταίων, ενός Βένετου και ενός Πράσινου . Και οι δύο δραπέτευσαν και κατέφυγαν σε μια εκκλησία για προστασία. Παράλληλα οι Πράσινοι και οι Βένετοι ένωσαν τις δυνάμεις τους και ξεσήκωσαν μεγάλη λαϊκή εξέγερση, που υποκινήθηκε κι από τα χρόνια παράπονα της εργατικής τάξης για την υπερβολική φορολόγηση.

Σύντομα, οργισμένα πλήθη είχαν ελευθερώσει τους κρατούμενους στις φυλακές δολοφονώντας τους φρουρούς και είχαν πυρπολήσει τον ναό της Αγίας Σοφίας και ένα τμήμα του παλατιού του αυτοκράτορα. Από το σύνθημά τους ‘’Νίκα’’ η όλη εξέγερση έμεινε στην ιστορία ως ‘’Στάση του Νίκα’’. Οι πλούσιοι έτρεξαν να περάσουν στην άλλη πλευρά του Βοσπόρου για να σωθούν. Ο όχλος απαίτησε από τον Ιουστινιανό την απόλυση δύο αντιδημοφιλών υπουργών κάτι που έγινε. Κατόπιν ανακήρυξε ως νέο αυτοκράτορα τον Υπάτιο, ανιψιό του Αναστάσιου (αυτοκράτορα από το 491 ως το 518) και τον έβαλε να καθίσει στην τιμητική θέση στον Ιππόδρομο.

Ο Ιουστινιανός που είχε κρυφτεί μέσα στο παλάτι ετοιμαζόταν να φύγει από την Κωνσταντινούπολη. Καθοριστική ήταν η παρέμβαση της Θεοδώρας, η οποία του είπε ότι ‘’πώς μπορεί να επιτρέψει ένας αυτοκράτορας στον εαυτό του να γίνει φυγάς’’ και επίσης ότι πιθανότατα θα μετάνιωνε που δεν επέλεξε τον θάνατο. Σε ό,τι αφορούσε την ίδια: ‘’Εμέ γαρ τις και παλιός αρέσκει λόγος, ως καλόν εντάφιον η βασιλεία εστί’’, δηλαδή: ‘’Μου αρέσει ένα παλιό ρητό (που λέει) πως η βασιλεία (η πορφύρα) είναι το πιο αρχοντικό σάβανο’’. Ο Ιουστινιανός αναθάρρησε. Ζήτησε από τον στρατηγό Βελισάριο να αποκαταστήσει την τάξη. Πραγματικά ο Βελισάριος με τον στρατηγό Μούνδο συγκέντρωσαν όσα μισθοφορικά στρατεύματα μπορούσαν να βρουν και κινήθηκαν προς τον Ιππόδρομο. Την ίδια ώρα ο ευνούχος κουβικουλάριος του Ιουστινιανού και διοικητής της Αυτοκρατορικής Σωματοφυλακής Ναρσής έφραξε την είσοδο του Ιπποδρόμου μην επιτρέποντας σε κανέναν να βγει έξω. Ακολούθησε ένα από τα χειρότερα λουτρά αίματος στη βυζαντινή ιστορία.

Στις 18 Ιανουαρίου 532 περίπου 30.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν και τα πτώματα τους κάλυψαν τον στίβο των αρματοδρομιών και τα καθίσματα του σταδίου, ενώ η άμμος μούσκεψε από το αίμα.

Ο Υπάτιος έντρομος συνελήφθη. Ο Ιουστινιανός ήταν διατεθειμένος να του δώσει χάρη όμως η Θεοδώρα είχε άλλη άποψη… Ο άτυχος σφετεριστής εκτελέστηκε και το πτώμα του ρίχτηκε στη θάλασσα. Η αποτρόπαια σφαγή μέσα στον Ιππόδρομο είχε σαν αποτέλεσμα την προσωρινή εξόντωση των Πράσινων και των Βένετων, ενώ ανέβασε το κύρος του Ιουστινιανού στα μάτια της νομοταγούς πλειοψηφίας.

Να σημειώσουμε εδώ ότι εκτός από τους Πράσινους και τους Βένετους (ή Κυανούς ή Γαλάζιους) υπήρχαν δύο ακόμα Δήμοι, οι Ρούσιοι (Κόκκινοι) και οι Λευκοί, με σαφώς μικρότερη επιρροή όμως.

Οι πόλεμοι του Ιουστινιανού

Μετά τον τερματισμό των εσωτερικών ταραχών ο Ιουστινιανός αποφάσισε να αρχίσει την υλοποίηση των σχεδίων του. Την επέκταση της αυτοκρατορίας στα παλιά της όρια. Δεν ήταν όμως αυτό καθόλου εύκολο. Έπρεπε να ανακαταληφθεί η βόρεια Αφρική από τους Βάνδαλους, να εκδιωχθούν οι Οστρογότθοι από την Ιταλία και οι Βησιγότθοι από την Ισπανία και να εξουδετερωθούν οι Φράγκοι και οι Σάξονες στη Γαλατία και τη Βρετανία.
Ο βυζαντινός στρατός της εποχής αριθμούσε περίπου 200.000 άνδρες, οι οποίοι ήταν όλοι μισθοφόροι, καθώς η υποχρεωτική και καθολική θητεία για τους Βυζαντινούς είχε καταργηθεί έναν αιώνα πριν. Οι καλύτεροι από τους μισθοφόρους ήταν οι Μακεδόνες, οι Θράκες, οι Ίσαυροι και οι Αρμένιοι.

Την εποχή του Ιουστινιανού, φαίνεται ότι εμφανίζονται για πρώτη φορά οι θρυλικοί ακρίτες. Ήταν μεθοριακοί φρουροί, εγκατεστημένοι σε καίρια σημεία των συνόρων της αυτοκρατορίας, μαζί με τις οικογένειές τους, σε εδάφη που τους είχαν παραχωρηθεί από τον αυτοκράτορα. Είναι γνωστή η σπουδαιότητα που απέκτησαν για την άμυνα του Βυζαντίου οι ακρίτες, που έμειναν αθάνατοι μέσα από τα ακριτικά τραγούδια.

Εκτός από τον στρατό όμως, ο Ιουστινιανός έπρεπε να φροντίσει και για το ναυτικό. Ο Βυζαντινός στόλος είχε καταστραφεί από τους Βάνδαλους το 468 ανοιχτά της Καρχηδόνας και έπρεπε να κατασκευαστούν καινούργια πλοία. Από τις αρχές του 533, ξεκίνησε η δραστηριότητα στα ναυπηγεία του Κεράτιου Κόλπου. Σύντομα, 92 δρόμωνες και 500 μεταγωγικά πλοία, με επικεφαλής τον Βελισάριο ξεκίνησαν για τη Βόρεια Αφρική. Ήταν Ιούνιος του 533.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, ο Βελισάριος αποβιβάστηκε στην Καπούτβαδα της Βυζακίας και σε μία βδομάδα έφτασε κοντά στην Καρχηδόνα. Ο Γελίμερος, βασιλιάς των Βανδάλων, μόλις είχε πληροφορηθεί για την άφιξη των Βυζαντινών στη Β. Αφρική.

Στη σκληρή μάχη του Δέκιμου, οι Βυζαντινοί, χάρη κυρίως στο άγριο ουννικό ιππικό νίκησαν τους Βάνδαλους. Ο Γελίμερος διέφυγε και ο Βελισάριος με 15.000 στρατιώτες μπήκε πανηγυρικά στην Καρχηδόνα.
Ο Ιουστινιανός βιάστηκε να καλέσει τον Βελισάριο στην Κωνσταντινούπολη για τον γύρο του θριάμβου.

Ο Γελίμερος ανασύνταξε τις δυνάμεις του και τον Δεκέμβριο κινήθηκε για να ανακαταλάβει την Καρχηδόνα.

Ο Βελισάριος επέστρεψε εσπευσμένα στη Β. Αφρική.

Στη μάχη του Τρικάμαρου, 30 χλμ. δυτικά της Καρχηδόνας, οι Έλληνες και οι άλλοι μισθοφόροι του Βυζαντίου κατατρόπωσαν τους Βάνδαλους, στους οποίους έδωσαν το τελειωτικό χτύπημα οι Ούννοι ιππείς. Ο Γελίμερος περιπλανήθηκε στην έρημο για αρκετές εβδομάδες. Όταν συνελήφθη και παρουσιάστηκε μπροστά στον Βελισάριο, το μόνο που έκανε, ήταν να γελά υστερικά…

Ο Βελισάριος, ηγήθηκε του θριάμβου στην Κωνσταντινούπολη το καλοκαίρι του 534. Στην πομπή των αιχμαλώτων, βρισκόταν ο Γελίμερος με τα μέλη της οικογένειάς του που είχαν επιζήσει, ενώ πλήθος άμαξες ήταν φορτωμένες με λεία από τις νίκες των Βυζαντινών. Ανάμεσα στα λάφυρα της Καρχηδόνας, ήταν η Επτάφωτος Λυχνία, η Μενοράχ και άλλα κειμήλια του ναού του Σολομώντα που πήρε στη Ρώμη ο Τίτος το 70 μ.Χ. μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ και τα μετέφερε στην Καρχηδόνα ο Γιζέριχος το 455.

Οι επικεφαλής της ιουδαϊκής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, πρότειναν στον Ιουστινιανό να επιστραφούν αυτά τα ιερά κειμήλια για τον ιουδαϊσμό στην Ιερουσαλήμ, κάτι που έγινε.

Ακολούθησε το επόμενο σχέδιο του Ιουστινιανού, η ανάκτηση της Ιταλίας. Παρά τις αντιρρήσεις του πάπα Αγαπητού Α’, ο Βελισάριος κατέλαβε αμαχητί τη Σικελία (535) και περνώντας τα στενά της Μεσσήνης αποβιβάστηκε στην ηπειρωτική Ιταλία. Κινήθηκε προς τον βορρά και κατέλαβε τη Νάπολη, ύστερα από πολιορκία τριών εβδομάδων , στέλνοντας 400 στρατιώτες να συρθούν μέσα από ένα παλιό υδραγωγό κάτω απ’ τα τείχη. Ο λαός και ο κλήρος της πόλης, αποθέωσαν τον Βελισάριο όταν μπήκε τον Δεκέμβριο του 536 πανηγυρικά σ’ αυτή. Η κατοχή της Νάπολης από τους Οστρογότθους, έλαβε τέλος.

Ωστόσο, τον επόμενο Μάρτιο, ο Οστρογότθους βασιλιάς Ουίτιγις, με 15.000 άνδρες πολιόρκησε τη Ρώμη, όπου υπήρχαν μόλις 5.000 Βυζαντινοί στρατιώτες. Η πολιορκία διήρκεσε ένα χρόνο, στη διάρκεια του οποίου ο Ουίτιγις έκοψε τον εφοδιασμό της Ρώμης σε τρόφιμα και νερό. Τον Φεβρουάριο του 538, ο Βυζαντινός στρατηγός Ιωάννης, επιτέθηκε και κατέλαβε τη Ραβένα, προπύργιο των Οστρογότθων, αναγκάζονταν τον Ουίτιγι να αποσυρθεί από τη Ρώμη. Λίγο αργότερα ο Ουίτιγις αιχμαλωτίστηκε στη Μουλβία Γέφυρα ενώ και ο Βελισάριος αντιμετώπισε με επιτυχία και τους Γότθους.

Σύντομα όμως, ο Βελισάριος, ο σπουδαίος αυτός στρατηγός, ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Είχε αρχίσει να γίνεται πολύ δημοφιλής και ο Ιουστινιανός φοβόταν μήπως του πάρει τον θρόνο.

Παράλληλα, ο Βελισάριος είχε να αντιμετωπίσει κι ένα προσωπικό πρόβλημα. Η σύζυγος του Αντωνίνα, στην οποία ήταν απόλυτα πιστός, είχε συνάψει σχέσεις, ενόσω αυτός έλειπε στην Ιταλία, με τον βαφτισιμιό τους Θεοδόσιο. Τελικά, το 542 το ζευγάρι συμφιλιώθηκε και ο Βελισάριος ανέκτησε τη χαμένη αυτοπεποίθησή του.

Η αυτοκρατορία όμως, από το 541 είχε να αντιμετωπίσει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα, τη βουβωνική πανώλη. Εκδηλώθηκε στην Αίγυπτο, σάρωσε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο και έφτασε στην Κωνσταντινούπολη, όπου μέσα σε μία μόνο μέρα, πέθαναν 16.000 άνθρωποι. Η πανώλη, συνέχισε να αποδεκατίζει τον πληθυσμό της αυτοκρατορίας ως το 544.

Στην Κωνσταντινούπολη μόνο, 230.000 άνθρωποι, το 40% του πληθυσμού της έχασαν τη ζωή τους.

Ανάμεσα στα θύματά της ήταν και ο περίφημος νομομαθής Τριβωνιανός, ενώ και ο ίδιος ο Ιουστινιανός αρρώστησε βαριά για πολλές εβδομάδες και τις αυτοκρατορικές υποθέσεις χειριζόταν η Θεοδώρα.

Στο μεταξύ, οι Γότθοι είχαν νέο βασιλιά, τον Τωτίλα, ο οποίος εκμεταλλεύθηκε την απουσία του Βελισάριου από την Ιταλία, νίκησε τους Βυζαντινούς στη Φαέντσα και τους εγκλώβισε στη Ρώμη, τη Νεάπολη και τη Ραβένα. Ο Βελισάριος, στάλθηκε ξανά από τον Ιουστινιανό στην Ιταλία, μαζί με τους στρατηγούς Ιωάννη και Ισαάκιο και το ιππικό των Ούννων.

Όμως ο Βέσσας, ο διοικητής της αυτοκρατορικής φρουράς στη Ρώμη, ήταν υπερβολικά αδρανής. Στις 17 Δεκεμβρίου 546, κάποιοι Ίσαυροι στρατιώτες που δεν ήταν πλέον πιστοί στον αυτοκράτορα, άνοιξαν τις πύλες της Ρώμης και 10.000 Γότθοι με επικεφαλής τον Τωτίλα, μπήκαν στην «αιώνια πόλη» και τη λεηλάτησαν. Ο Βελισάριος ανακατέλαβε τη Ρώμη, για τρία χρόνια όμως μόνο, καθώς οι Γότθοι και πάλι την κυρίευσαν. Το 549, ο Βελισάριος ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Τον ίδιο χρόνο, πέθανε από καρκίνο η Θεοδώρα, βυθίζοντας σε θλίψη τον Ιουστινιανό. Το 551, ο 70χρονος Ναρσής, που παρέμενε εξαιρετικός στρατιωτικός, στάλθηκε στην Ιταλία, επικεφαλής 35.000 ανδρών. Εκεί ενώθηκε με τις δυνάμεις του Ιωάννη.

Οι Βυζαντινοί νίκησαν τους Γότθους στην τοποθεσία των Βουσταγαλλώρων κοντά στη Ραβένα και ο Τωτίλας τραυματίστηκε θανάσιμα. Ο διάδοχός του Τεΐας, προσπάθησε να ανακόψει την προέλαση του Ναρσή, αλλά σκοτώθηκε σε μάχη κοντά στον Βεζούβιο.

Έτσι τερματίστηκε η γοτθική παρουσία στην Ιταλία. Ο Ναρσής μάλιστα, έγινε κυβερνήτης της Ρώμης. Ο Βελισάριος, ανακλήθηκε από την αποστρατεία το 559, για να αντιμετωπίσει μια εισβολή των Κουτριγούρων Ούννων στην Κωνσταντινούπολη, κάτι που έγινε. Παράλληλα, το Αναστασιανό Τείχος στη Σηλυμβρία, επισκευάστηκε. Οι νέες επιτυχίες του Βελισάριου, ξύπνησαν στον Ιουστινιανό τον φόβο ότι θα τον εκθρόνιζε και ο γενναίος και ικανότατος στρατηγός, βρέθηκε να αντιμετωπίζει κατηγορίες εσχάτης προδοσίας. Τελικά, ο Ιουστινιανός μετάνιωσε (πάλι…) και αφού τον αποκατέστησε, του έδωσε σύνταξη.

Σύμφωνα με ένα θρύλο, ο Βελισάριος κατάντησε να κάθεται στην Πινκιανή Πύλη της Ρώμης, τυφλός και με ένα δοχείο ζητιανιάς. Μάλλον όμως αυτό δεν ισχύει.

Το πιο πιθανό, είναι ότι έχτισε τον ναό της Αγίας Μαρίας στο Τρίβιο, όπου σε μια πέτρα αναγράφεται ότι χτίστηκε για εξιλέωση από ένα αμάρτημα, πιθανότατα για την εκθρόνιση του πάπα Σιλβέριου, επειδή δήθεν υποστήριζε τους Γότθους.

Στο άλλο μέτωπο, το ανατολικό, ο Ιουστινιανός είχε επίσης σημαντικά προβλήματα με τους Πέρσες.

Μετά τις αρχικές νίκες των Βελισάριου και Μούνδου, στις οποίες αναφερθήκαμε η επόμενη σύγκρουση Βυζαντινών και Περσών ξεκίνησε το 540, όταν ο Χοσρόης Α’, παραβιάζοντας την «αιώνια ειρήνη» (γνωστή και ως «απέραντο ειρήνη»), εισέβαλε στη Συρία, κατέστρεψε την Αντιόχεια και προχώρησε προς τις μεσογειακές ακτές. Από το 541 ως το 543, ο πόλεμος μεταφέρθηκε στη Λαζική, τη Μεσοποταμία και την Αρμενία. Το 545, υπογράφτηκε πενταετής ανακωχή, με την οποία οι Βυζαντινοί υποχρεώθηκαν να πληρώνουν υψηλότερο φόρο.

Στους όρους αυτούς, δεν συμπεριλαμβανόταν η Λαζική (η αρχαία Κολχίδα), από την οποία ξεκίνησε ο τρίτος πόλεμος με τους Πέρσες (549). Ο πόλεμος αυτός έληξε το 557, αφού οι Βυζαντινοί κατέλαβαν την αμφισβητούμενη περιοχή. Η νέα συνθήκη ειρήνης, υπογράφτηκε στο Δάρας της Μεσοποταμίας το 562, αφού οι Βυζαντινοί δέχτηκαν να καταβάλλουν υψηλότερους φόρους στους Πέρσες.

Το έργο του Ιουστινιανού στους άλλους τομείς

Το σημαντικότερο επίτευγμα της βασιλείας του Ιουστινιανού, ήταν η κωδικοποίηση του ρωμαϊκού δικαίου. Ο «Κώδιξ», οι «Πανδέκτες» και οι «Εισηγήσεις» δημοσιεύτηκαν στη λατινική γλώσσα, ενώ οι περισσότερες «Νεαρές» στην ελληνική, που έγινε πλέον, μαζί με τη λατινική, επίσημη γλώσσα του κράτους. Η κωδικοποίηση του δικαίου οφείλεται στον Τριβωνιακό, ενώ ο επίσης νομικός Ιωάννης Καππαδόκης, εισήγαγε μια σειρά από μεταρρυθμίσεις στην οικονομική διοίκηση του κράτους.

Επίσης, ο Ιουστινιανός φρόντισε για την ανάπτυξη του εμπορίου και της βιοτεχνίας. Κατασκεύασε πολλά αμυντικά και οχυρωματικά έργα, αλλά και ανάκτορα, υδραγωγεία, λιμάνια, γέφυρες κλπ. Κορυφαίο του βέβαια δημιούργημα, ήταν η Αγία Σοφία της Κων/πολης, τα εγκαίνια της οποίας έγιναν στις 27 Δεκεμβρίου 537.

Το 529, έκλεισε τη Σχολή των Αθηνών, το επίσημο κέντρο της νεοπλατωνικής φιλοσοφίας και εθνικής παιδείας.

Παράλληλα, εκχριστιανίστηκαν πληθυσμοί της δυτικής Μικράς Ασίας, της Λυδίας, της Καρίας, Αιθιοπίας, Συρίας, Αιγύπτου, αλλά και βαρβαρικοί λαοί.

Το τέλος του Ιουστινιανού

Μετά τον θάνατο της Θεοδώρας, ο Ιουστινιανός έπεσε σε κατάθλιψη.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, είχε αφοσιωθεί σε θεολογικά ζητήματα. Χαρακτηρίζεται μάλιστα ως ένας «γέρος που δεν νοιαζόταν για τίποτα».

Τη νύχτα της 14ης Νοεμβρίου 565, υπέστη καρδιακή προσβολή. Ο μόνος που βρισκόταν μαζί του τότε, ήταν ο πραιπόσιτος του ιερού κουβουκλίου Καλλίνικος, ο οποίος είπε ότι ο Ιουστινιανός όρισε διάδοχό του τον ανιψιό του Φλάβιο Ιουστίνο.

Για τον Ιουστινιανό, έχουμε στη διάθεση μας μεγάλη βιβλιογραφία, όπου αναλύονται «σκοτεινές πτυχές» τον χαρακτήρα του. Ο Γίβων, γράφει χαρακτηριστικά ότι στα χρόνια του Ιουστινιανού 100 εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ενώ ο υμνητής του Προκόπιος, τον εκθέτει ανεπανόρθωτα στην «Απόκρυφη Ιστορία». Σίγουρα, ο Ιουστινιανός δεν ήταν άγιος. Όμως πέτυχε πολλά και σημαντικά και χάρη σ’ αυτόν, η Βυζαντινή αυτοκρατορία άρχισε να γίνεται ολοένα και περισσότερο ελληνική, στη γλώσσα και τον πολιτισμό.

Πηγές: ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ, ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ
JOHN C. CARR, «Οι Πολεμιστές Αυτοκράτορες του Βυζαντίου», Εκδόσεις Ψυχογιός, 2016
JOHN HALDON, «ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ», Εκδόσεις Κωνσταντίνου Τουρίκη 2001
ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ, «ΑΝΕΚΔΟΤΑ ή ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ, 2010

Μιχάλης Στούκας

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Πυροσβέστες έσωσαν ελάφι που έπεσε σε όρυγμα στα Άνω Λιόσια

http://bit.ly/2Sczh6C

Άίσιο τέλος είχε η επιχειρηση απεγκλωβισμού ενός ελαφιού στα Άνω Λιόσια. Το άτυχο
ελαφι έπεσε σήμερα σε όρυγμα στη συμβολή των οδών Ανθέων και Κουκλιωτών στα Άνω Λιόσια Αττικής. Στο σημείο έσπευσαν 9 πυροσβέστες με 3 οχήματα οι οποίοι απεγκλώβισαν το ελάφι.Δείτε τις φωτογραφίες που ανάρτησε η Πυροσβεστική υπηρεσία μετά το τέλος της επιχείρησης:
 

via Blogger anatakti.gr