Category Archives: 2019 at 02:03PM

Εικόνα

Schumacher Jr!

https://ift.tt/2ZmSX89

 Μπορεί το Grand Prix Γερμανίας να αποδείχθηκε ένα από τα συναρπαστικότερα των
τελευταίων ετών, υπήρχε όμως μία αξιομνημόνευτη σκηνή και πριν την έναρξή του. Ο Mick Schumacher, γιος του σπουδαίου Michael, οδήγησε την F2004 με την οποία ο κορυφαίος οδηγός όλων των εποχών είχε κερδίσει τον αγώνα του Χόκενχαϊμ το 2004, καθοδόν για τον έβδομο και τελευταίο παγκόσμιο τίτλο της καριέρας του στη Formula 1.
Μάλιστα ο 20χρονος είχε και ειδικό σχέδιο στο κράνος του για την περίσταση, με το μισό να είναι στα δικά του χρώματα και το μισό στα χρώματα του πατέρα του που συνεχίζει να δίνει τη μεγάλη μάχη να ανακάμψει από τον σοβαρό τραυματισμό που είχε στο κεφάλι τον Δεκέμβριο του 2013.

«Χαμογελούσα καθ’ όλη τη διάρκεια του γύρου. Ήταν υπέροχη εμπειρία, ειδικά μπροστά στους συμπατριώτες μου. Το να οδηγώ αυτό το απίστευτο μονοθέσιο, που μάλιστα έχει κερδίσει αγώνα εδώ, πριν από 15 χρόνια», είπε ο Schumacher Jr που φέτος κάνει ντεμπούτο στο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα της Formula 2.

via Blogger anatakti.gr

Advertisements
Εικόνα

«Καμπανάκι» για το δημογραφικό στην Ελλάδα – Το 22% είναι άνω των 65 ετών

https://ift.tt/2J5adsF

Γήρανση του πληθυσμού στην Ελλάδα και τα συνακόλουθα δημογραφικά ζητήματα
επισημαίνει έρευνα του καθηγητή Βύρωνα Κοτζαμάνη
Η Ελλάδα είναι πλέον γερασμένη καθώς το 22% σχεδόν των κατοίκων της είναι πλέον άνω των 65 ετών και το ποσοστό των 85+ εγγίζει το 3,5% (μόλις 0,04% το 1951). Ταυτόχρονα για πρώτη φορά στη δημογραφική ιστορία μας, ο πληθυσμός των ατόμων ηλικίας 0-14 ετών από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 υπολείπεται αυτού των 65 ετών και άνω (το 2018 οι 65 ετών και άνω είναι κατά 800.000 περισσότεροι από τα άτομα 0-14 ετών).

Πρόκειται για στοιχεία έρευνας του Βύρωνα Κοτζαμάνη, καθηγητή Δημογραφίας και Δ/ντή του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που δημοσιευθήκαν στο 35ο τεύχος των «Δημογραφικών Νέων» με τίτλο «Ελλάδα, δημογραφικές εξελίξεις και δημογραφικές προκλήσεις» που εκδίδεται από το ΕΔΚΑ. Έχουμε ταυτόχρονα, αναφέρεται στην δημοσίευση αυτή, μια υπερ-συγκέντρωση του πληθυσμού σε ένα εξαιρετικά περιορισμένο τμήμα της συνολικής επιφάνειας της χώρας μας καθώς σχεδόν 3 στους 4 κατοίκους ζουν πλέον στις μητροπολιτικές περιοχές Αθηνών και Θεσσαλονίκης και σε μια δεκάδα μεγάλων αστικών κέντρων (και την άμεση περιφέρειά τους), οι δε τάσεις εξόδου από τα αστικά κέντρα την περίοδο της κρίσης, ακόμη και αν ενισχυθούν με κάποια μέτρα (ενίσχυση π.χ. νέων για εγκατάσταση και δραστηριοποίησή τους στον ύπαιθρο χώρο), δεν πρόκειται να αλλάξουν ριζικά τον πληθυσμιακό χάρτη της Ελλάδας τις άμεσα επόμενες δεκαετίες.

Ειδική αναφορά ο κ. Κοτζαμάνης κάνει στις αλλαγές της δομής των νοικοκυριών και των οικογενειών μας, που, όπως αναφέρει έχουν αλλάξει ριζικά καθώς:

«Η μείωση της γαμηλιότητας και της γεννητικότητας/γονιμότητας, η αύξηση των εκτός γάμου γεννήσεων και των διαζυγίων και η ανάδειξη νέων μορφών συμβίωσης (βλ. σύμφωνα συμβίωσης) συρρίκνωσαν όχι μόνον τον αριθμό των πολυμελών και των διευρυμένων νοικοκυριών αλλά και αυτόν των πολυτέκνων οικογενειών καθώς οι τρίτες και τέταρτες γεννήσεις από το 15% και 25% του συνόλου των γεννήσεων στις αρχές της δεκαετίας του ’50, αποτελούν σήμερα αντίστοιχα το 10% και 8%. Η μικρή σε μέγεθος πυρηνική οικογένεια που προκύπτει από γάμο είναι μεν κυρίαρχη ακόμη, το ποσοστό όμως των ζευγαριών που συμβιώνουν χωρίς γάμο αυξάνεται σταθερά, όπως αυξάνεται τόσο το ποσοστό των παιδιών που ζει με γονείς που δεν έχουν ποτέ παντρευτεί όσο και οι συμβιώσεις με σύμφωνο οι οποίες ξεπερνούν πλέον τις 4.000 (μια συμβίωση σχεδόν ανά 10 πρώτους γάμους)».

Αυξάνεται επίσης, αναφέρει ο ίδιος, τόσο το πλήθος των μονογονεϊκών οικογενειών που αποτελούνται συνήθως από γυναίκες (απόρροια της αύξησης των διαζυγίων και των εκτός γάμου γεννήσεων που από 2% το 1990 εγγίζουν πλέον το 10%) όσο και ο αριθμός των άτεκνων ατόμων (πάνω από το 20% σχεδόν των γυναικών που γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 δεν θα αποκτήσουν ένα παιδί). Τέλος τις τελευταίες δεκαετίες, αναφέρει ο ίδιος, αυξάνεται και η μέση ηλικία όσων γυναικών αποκτούν ένα πρώτο παιδί (άνω των 31 ετών το 2018 έναντι 26 ετών στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και 29 ετών την δεκαετία του 1950) ενώ ταυτόχρονα άλλαξε ριζικά και η κατανομή των γεννήσεων ανά ηλικία της μητέρας καθώς, ενώ τέσσερις δεκαετίες πριν 1 στις 2 γεννήσεις προέρχονταν από μητέρες μεγαλύτερες των 30 ετών, σήμερα, το αυτό ισχύει για 2 στις 3 γεννήσεις. Επομένως, διαπιστώνει ο κ. Κοτζαμάνης, οι οικογενειακές δομές μας σήμερα διαφοροποιούνται σημαντικά αυτών του πρόσφατου παρελθόντος, και κατ’ επέκταση, τα νέα οικογενειακά πρότυπα που αναδύονται δεν είναι δυνατόν να μην λαμβάνονται υπόψη στον σχεδιασμό και την υλοποίηση των προτεραιοτήτων στη διαμόρφωση της όποιας δημογραφικής πολιτικής.

Όσοναφορά το μέλλον, ο καθ. της Δημογραφία και Δ/ντής του Εργαστηρίου Δημογραφικών και Κοινωνικών Αναλύσεων (ΕΔΚΑ) του Παν. Θεσσαλίας αναφέρει ότι:

• Το 2035 το ποσοστό των > 65 ετών και των >85 ετών στον συνολικό πληθυσμό αναμένεται να κυμανθεί γύρω από το 27,5% για τους πρώτους και το 4,3% για τους δεύτερους, ενώ τα ποσοστά των νέων (0- 14 και 0-18 ετών) αντίστοιχα θα κυμανθούν από 11,0% έως 12,4% και από 15,8% έως 14,2%.

• Το 2050 το ποσοστό των > 65 ετών και των >85 ετών στον συνολικό πληθυσμό (22% και 3,5% το 2019) αναμένεται να κυμανθεί από 33,1% έως 30,3% για τους πρώτους και 6,5%-4,9% για τους δεύτερους, ενώ τα ποσοστά των νέων (0- 14 ετών και 0-18 ετών) από 14,8% έως 12,0% για τους πρώτους και από 19% έως 15,4% για την δεύτερη ομάδα αντίστοιχα.

Η συρρίκνωση του συνολικού πληθυσμού που καταγράφεται σε όλα τα σενάρια των δημογραφικών προβολών και η συνεχιζόμενη γήρανσή του, επισημαίνει ο κ. Κοτζαμάνης, αναμένεται να επηρεάσουν και τον πληθυσμό εργάσιμης ηλικίας ο οποίος θα φθίνει συνεχώς, για να αναφέρει ότι «το 2035 το ποσοστό των 15-64 στο συνολικό πληθυσμό (65% το 2015) θα μειωθεί στο 60% έως 61% το 2035 και θα κυμανθεί γύρω από το 55% 2050. Η μείωση του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας επιταχύνεται σε όλα τα σενάρια δημογραφικών προβολών μετά το 2030, η επιτάχυνση δε αυτή οφείλεται κυρίως σε δυο λόγους: στην προοδευτική είσοδο στην ομάδα του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας των ολιγοπληθών γενεών >2010 και στην προοδευτική έξοδο από την ομάδα αυτή των πολυπληθέστερων γενεών της εικοσαετίας 1955 -1975. Η προαναφερθείσα μείωση θα επηρεάσει προφανώς και τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό (4,6 εκατ. σήμερα), ο οποίος ενδέχεται το 2035 να υπολείπεται, (ευνοϊκότερο/ δυσμενέστερο σενάριο) κατά 0,5-1 εκατ., το δε 2050 κατά 1,1 -1,7 εκατ.».

Συμπερασματικά, τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Κοτζαμάνης «οι επιπτώσεις των αλλαγών που έχουν ήδη γίνει -αλλά και αυτών που αναμένονται-, είναι πολλαπλές, και έχουν αρχίσει ήδη να μας προβληματίζουν. Αρχίζουμε, έστω και καθυστερημένα, να καταλαβαίνουμε ότι η Δημογραφία αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για το μέλλον μας, παράγοντα που δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να υποτιμούμε.Το «δημογραφικό» είναι σήμερα μια από τις μεγάλες προκλήσεις που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε και οι έχοντες την ευθύνη σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων σε πλήθος πεδίων σε εθνικό και περιφερειακό-τοπικό επίπεδο δεν είναι δυνατόν να παραμένουν θεατές των δημογραφικών μας εξελίξεων και να μην έχουν σαφή εικόνα για τις επερχόμενες αλλαγές και για τις επιπτώσεις τους.Εξ ου και η αναγκαιότητα της διαμόρφωσης μιας συνεκτικής δημογραφικής πολιτικής, που απαιτεί -εκτός των άλλων- και την ενίσχυση της δημογραφικής έρευνας καθώς, αν η γνώση αναδεικνύει προβλήματα, η αγνοία δεν μπορεί να τα λύσει».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Αλλάζει το κλίμα στην Ελλάδα: Περισσότερες οι ζεστές ημέρες, λιγότερες οι κρύες νύχτες

https://ift.tt/2RJnIBh

Μελέτη ερευνητών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών αποκαλύπτει τις επιπτώσεις της
κλιματικής αλλαγής στη χώρα μας
Κάθε δεκαετία που περνά, αυξάνεται στην Ελλάδα ο αριθμός των πολύ ζεστών ημερών και παράλληλα μειώνεται ο αριθμός των πολύ κρύων βραδιών μέσα στη χρονιά, κάτι που έχει επιπτώσεις στην υγεία και στην ευεξία των κατοίκων της Ελλάδας, σύμφωνα με μια μελέτη ερευνητών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ), η οποία δημοσιεύθηκε στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό κλιματολογίας «International Journal of Climatology».

Σημαντική αύξηση καταγράφεται στον αριθμό των «ζεστών ημερών» (ημέρες που κάποιος αισθάνεται δυσφορία λόγω της ζέστης), με μέσο ρυθμό πέντε πρόσθετων ημερών ανά δεκαετία. Οι μεγαλύτερες τάσεις αύξησης εμφανίζονται στη δυτική και στη βόρεια Ελλάδα.

Στα Ιωάννινα, για παράδειγμα, οι «ζεστές ημέρες» αυξάνονται με ρυθμό έξι ημερών ανά δεκαετία. Στην ήδη ευάλωτη στη ζέστη Λάρισα και γενικότερα τη Θεσσαλία, ο ρυθμός αύξησης φτάνει τις τέσσερις ημέρες ανά δεκαετία, όσο και στην Αττική. Αρκετά μικρότεροι είναι οι ρυθμοί αύξησης στην Κρήτη και τη Ρόδο (δύο και τρεις μέρες αντίστοιχα), γεγονός που σε μεγάλο βαθμό αποδίδεται στην ευεργετική δράση των εποχιακών ανέμων βορείων διευθύνσεων (μελτέμι).

Από την άλλη, στην Ελλάδα καταγράφεται σημαντική μείωση του αριθμού των «κρύων νυχτών» (νύκτες που κάποιος αισθάνεται δροσιά/κρύο) με μέσο ρυθμό επτά νυχτών ανά δεκαετία. Με άλλα λόγια, οι νύχτες στην Ελλάδα γίνονται πιο ζεστές, περιορίζοντας σημαντικά τα χρονικά διαστήματα, στα οποία κάποιος μπορεί να ανακουφιστεί από την αίσθηση της ζέστης, ιδιαίτερα σε περιόδους καύσωνα.

Οι μεγαλύτερες τάσεις μείωσης αφορούν τη νότια Ελλάδα. Στη Ρόδο και την Κρήτη, για παράδειγμα, οι «κρύες νύχτες» ελαττώνονται με ρυθμό δέκα και εννέα ανά δεκαετία αντίστοιχα. Στην Αττική η μείωση τους είναι οκτώ μέρες ανά δεκαετία, έναντι πέντε της Λάρισας και της Θεσσαλονίκης.

Η μελέτη βασίσθηκε σε υψηλής ανάλυσης αριθμητικές προσομοιώσεις του κλίματος και εφαρμόζοντας ένα εξειδικευμένο άνθρωπο-βιομετεωρολογικό μοντέλο, μελετήθηκαν τα χαρακτηριστικά και οι τάσεις των άνθρωπο-βιοκλιματικών συνθηκών στη Μεσόγειο κατά τη διάρκεια της περιόδου 1987 – 2016. Ειδικότερα, υπολογίστηκε ο δείκτης της φυσιολογικά ισοδύναμης θερμοκρασίας (PET – Physiologically Equivalent Temperature), ο οποίος εκτιμά πόσο ζέστη ή κρύο (θερμική αίσθηση) αισθάνεται κάποιος και πόσο επιβαρύνεται αντίστοιχα ο οργανισμός του (θερμική επιβάρυνση), λαμβάνοντας υπόψη την επίδραση των μετεωρολογικών συνθηκών (θερμοκρασία, υγρασία, άνεμος, ακτινοβολία) και τα χαρακτηριστικά του ατόμου (ηλικία, φύλο, μεταβολισμός κ.α.).

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δείχνουν ότι γενικότερα το θερμικό βιοκλίμα της Μεσογείου -όχι μόνο της Ελλάδας- υπέστη σημαντική θέρμανση κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών. Παρά το γεγονός πως η Ελλάδα δεν επηρεάστηκε από το ισχυρό κύμα καύσωνα που έχει πλήξει την κεντρική και δυτική Ευρώπη τις τελευταίες ημέρες, παραμένει μία από τις πλέον ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή περιοχές της Ευρώπης, σύμφωνα με τους επιστήμονες του ΕΑΑ, όπως επιβεβαιώνει και η μελέτη τους.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

DeepNude: Εφαρμογή AI αφαιρεί τα ρούχα γυναικών από φωτογραφίες

https://ift.tt/2KNwuxu


Μια νέα εφαρμογή με την ονομασία DeepNude, η οποία έχει άμεση σχέση με την τεχνητή
νοημοσύνη, προκαλεί αίσθηση τις τελευταίες ώρες αφού αναλαμβάνει να δημιουργήσει φωτογραφίες γυμνών γυναικών, εισάγοντας απλά φωτογραφίες τους στις οποίες φοράνε κανονικά τα ρούχα τους.
Το DeepNude είναι ένα από τα τελευταία παραδείγματα παραποίησης φωτογραφιών και βίντεο με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης, και αναμένεται να δημιουργήσει νέα ζητήματα ηθικής όπως και με την περίπτωση των Deepfake βίντεο. Η ίδια η εφαρμογή πάντως είναι διαθέσιμη σε δύο εκδόσεις, όπου και οι δύο προσθέτουν ένα υδατογράφημα πάνω στη φωτογραφία προκειμένου να μην υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή αποτελεί προϊόν επεξεργασίας. Η δωρεάν έκδοση προσθέτει υδατογράφημα μεγάλου μέγεθος ενώ η επί πληρωμή έκδοση με κόστος $99 προσθέτει πάνω στη φωτογραφία ένα μικρότερο υδατογράφημα και δίνει τη δυνατότητα εξαγωγής της φωτογραφίας σε υψηλή ανάλυση.
Το τελικό αποτέλεσμα αν και είναι αρκετά ρεαλιστικό, εντούτοις κάνει εξαιρετικά εύκολο τον εντοπισμό το ότι αποτελεί μια ψεύτικη φωτογραφία αφού διαθέτει αρκετά θολά σημεία με φαινόμενα «πιξελιάσματος». Η εφαρμογή είναι διαθέσιμη για Windows και Linux, και λίγο μετά την κυκλοφορία της, το τεράστιο ενδιαφέρον του κόσμου δημιούργησε σημαντικά προβλήματα στην επίσημη ιστοσελίδα, κάτι που οδήγησε τους δημιουργούς της να την αποσύρουν προσωρινά μέχρι να διορθωθούν κάποια bugs και να σταθεροποιηθεί όχι μόνο η εφαρμογή αλλά και η διαδικασία download. Σε μελλοντική έκδοση όπως ενημερωνόμαστε από την επίσημη ιστοσελίδα, θα πρέπει να περιμένουμε και την αφαίρεση των ρούχων από φωτογραφίες που απεικονίζουν άνδρες.


Πάντως και ο ίδιος δημιουργός της εφαρμογής που εμφανίζεται με το όνομα Alberto, αναφέρει ότι τον απασχολεί η κακόβουλη χρήση του DeepNude αν και πιστεύει ότι από τη στιγμή που η τεχνολογία έχει φτάσει στο σημείο να κάνει κάτι τέτοιο πραγματικότητα, αυτός που θέλει να κάνει κακό, θα βρει τον τρόπο. Νομικά πάντως ίσως τίθενται θέματα ακόμα και αν ο ίδιος αναφέρει και εντός της εφαρμογής ότι «όποια φωτογραφία έχει επεξεργαστεί από το DeepNude αποτελεί προϊόν ψεύτικης παρωδίας.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Η Ελληνίδα ορειβάτισσα που έζησε το θανατηφόρο «μποτιλιάρισμα » στο Έβερεστ

http://bit.ly/2wN9fdz

Οι πιο συναρπαστικές ιστορίες έχουν έντονο το στοιχείο της ανατροπής. Αυτής που έρχεται
να σαρώσει όλα όσα πιστεύεις για τον ήρωα της ιστορίας που ξαφνικά μεταμορφώνεται σε κάτι όχι μόνο διαφορετικό αλλά ακόμη και απόλυτα αντίθετο ακόμη και από αυτό που πιστεύει και ο ίδιος για τις δυνάμεις και τις δυνατότητές του. Η Χριστίνα Φλαμπούρη θα μπορούσε να γίνει ηρωίδα σε κόμικ, θα μπορούσε να είναι Superwoman, θα μπορούσε να είναι πολλά. Κι αυτό γιατί η δική της ιστορία δεν μοιάζει με καμία άλλη. Και έχει και happy end…

Η Χριστίνα Φλαμπούρη (ΕΟΣ Αχαρνών) είναι η πρώτη Ελληνίδα που μετά από 20 χρόνια ανέβηκε στην κορυφή του Εβερεστ. Αναχώρησε στις 5 Απριλίου για το Νεπάλ με στόχο να μπει η ελληνική σημαία στη «Στέγη του Κόσμου», που βρίσκεται 8.848 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στις 20 Μαΐου ο στόχος αυτός επετεύχθη. Ηταν πάντα το κορίτσι-υπόδειγμα. Καλή μαθήτρια, ήσυχο παιδί που ποτέ δεν προκαλούσε προβλήματα στον μπαμπά και τη μαμά της. Ακολούθησε τη διαδρομή που φαντάζει λίγο πολύ ως ιδανική για το κοινωνικό προσδοκώμενο. Σχολείο, πανεπιστήμιο και μια καλή δουλειά. Τουλάχιστον έτσι έδειχνε να συμβαίνει στη ζωή της Χριστίνας Φλαμπούρη. «Δεν είχα αυτοπεποίθηση ως τα 21 μου. Σπούδασα φυσικός, ασχολιόμουν με αριθμούς και έκανα ιδιαίτερα μαθήματα σε μικρά παιδιά. Λίγο πριν από τα 16 μου δούλευα σε promotion για ποτά και τσιγάρα και μετά γραμματέας. Ηθελα πάντα να είμαι εντός της comfort zone μου.
Φοβόμουν το άγνωστο», εξομολογείται ».
«Στα 24 μου άλλαξα… Εκανα ιστιοπλοΐα τα Σαββατοκύριακα και εκδρομές». Η Χριστίνα μεγάλωσε στο Ιλιον μαζί με τους δύο αδελφούς της. Ο μπαμπάς της ψυκτικός και η μαμά της ασχολήθηκε με τα οικιακά και την ανατροφή των τριών παιδιών της. Τους αγαπούσε και τους δύο εξίσου, δεν είχε ξεχωριστή αδυναμία. Ωστόσο παρατηρούσε πάντα τον μπαμπά της πώς κατάφερνε κρυφά από τη μαμά της να κάνει πολύ διαφορετικά πράγματα. Οπως τότε που «έκανα κρυφά bungie jumping» από τη μαμά της ή που έκανε δεκάδες χιλιόμετρα με το ποδήλατο. «Μου έλεγε πως θαύμαζε τους μαραθωνοδρόμους όχι λόγω της σωματικής αντοχής τους αλλά λόγω του μυαλού τους. Πίστευε πάντα ότι όλα όσα θέλεις να πετύχεις μπορείς να το κάνεις μόνο με το μυαλό».

Η Χριστίνα έβλεπε κάτι άλλο. Μια σπίθα επιθυμίας που μπορούσε εύκολα να φουντώσει και να ανοίξει πόρτες διαφορετικές. Ωστόσο απλά παρατηρούσε και παρακολουθούσε διακριτικά τον μπαμπά της να κάνει μακροβούτια στο όνειρό του όσο εκείνη προσπαθούσε με τους φίλους της να δαμάσει τα κύματα με τα εκπαιδευτικά σκαφάκια των ιστιοπλόων.

Το 2014 θα ακολουθήσει τον ξάδελφό της σε μια εκδρομή αναρρίχησης. Δέχθηκε με δυσκολία την πρόσκληση γιατί δεν ήθελε να απουσιάζει από τη θάλασσα. Η πρώτη εμπειρία ήταν σχετικά εύκολη καθώς έπρεπε να ανέβουν στη Χασιά. «Δεν σκαρφάλωσα καθόλου καλά, έτρεμα και τα παράτησα πολύ γρήγορα. Οταν τελειώσαμε και επέστρεψα δεν ένιωθα καλά. Σκεφτόμουν, γιατί οι άλλοι και όχι εγώ; Μέχρι τότε αντιμετώπιζα σοβαρά θέματα υψοφοβίας, δεν πλησίαζα ούτε καν το μπαλκόνι. Ολο αυτό είχε να κάνει και με τον τρόπο που είχα μεγαλώσει, καθώς η μαμά μου έχει εφτά αδελφές και μεγαλώσαμε μαζί με τα 13 ξαδέλφια μου, τα οποία επίσης πρόσεχαν πάρα πολύ».
Η Χριστίνα Φλαμπούρη με τη φίλη της Βανέσα Αρχοντίδου, κρατώντας την ελληνική σημαία στην κορυφή του Εβερεστ
Κάποια στιγμή η Χριστίνα μαζί με τον κολλητό της Δημήτρη και τον συνονόματο ξάδελφό της αποφάσισε να ξαναδοκιμάσει τις δυνάμεις της και τους ακολουθεί σε μία ακόμη εκδρομή. «Με έμαθαν πώς να το κάνω και ένιωσα καλύτερα γιατί είχα κάποιον να με προστατεύει. Ενιωσα ασφαλής στο βουνό, μου άρεσε τόσο πολύ ο τρόπος ζωής και όλη αυτή συνθήκη. Δυστυχώς πριν από δύο χρόνια ο ξάδελφός μου και ο κολλητός μου σκοτώθηκαν έξω από το σπίτι μου σε τροχαίο, στο οποίο η ταχύτητα με την οποία πήγαιναν ήταν μόλις 30 χιλιόμετρα. Σοκαρίστηκα και στεναχωρήθηκα αφάνταστα. Συνειδητοποίησα πόσο κοντά είναι η ζωή και ο θάνατος και πως τελικά ο κίνδυνος δεν είναι στο βουνό. Αυτό μου το έλεγε ο ξάδελφός μου καθημερινά».
Η Χριστίνα θα σοκαριστεί και θα αποφασίσει μαζί με την φίλη της Βανέσα να πάνε ταξίδι στην Αλάσκα και να ανέβουν μία κορυφή και θα τα καταφέρουν. Εκεί θα της μπει και το μικρόβιο. Ηθελε να ανεβάσει κι άλλο τον βαθμό δυσκολίας. Οι γονείς της θα προσπαθήσουν να την αποτρέψουν. Ο μπαμπάς της μέχρι και την τελευταία στιγμή θα τη ρωτήσει μήπως άλλαξε γνώμη ελπίζοντας φυσικά σε θετική απάντηση. Η μαμά της θα την παροτρύνει να κάνει παιδί για να σταματήσει να είναι τόσο τολμηρή. Εκείνη όμως είναι αποφασισμένη. Τίποτα και κανείς δεν τη σταματά κι αυτό γιατί αντλεί ευτυχία από τη συνθήκη να βλέπει κάθε φορά τα πράγματα διαφορετικά. Εμαθε να εκτιμά την καθημερινότητα, κάτι που δεν ίσχυε παλιά, τουλάχιστον όχι σε αυτόν τον βαθμό.

Το βράδυ πριν ξεκινήσει η μεγάλη περιπέτεια η Χριστίνα έκανε κακές σκέψεις, είχε άγχος. «Ηταν ίσως η μοναδική φορά που ένιωσα έτσι και δεν ήθελα να μου κάνουν οι φίλοι μου πάρτυ γιατί θα επέστρεφα, δεν υπήρχε λόγος για κάτι τέτοιο. Αργότερα, όταν ήρθε η ώρα της αναχώρησης ένιωσα ενθουσιασμό, είπα στον εαυτό μου πως φεύγω γιατί τα κατάφερα. Είχα ανέβει ήδη ένα βουνό που ήταν το οικονομικό αλλά ευτυχώς στάθηκα τυχερή γιατί με βοήθησαν οι χορηγοί μου (Vichy, Edenred & Cardlink) καθώς είμαι κορίτσι δυτικών προαστίων και δεν μπορούσα να βρω εύκολα όλα αυτά τα χρήματα που χρειάζονταν».
H φωτογραφία που συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο Ο μεγάλος συνωστισμός στη «Ζώνη του Θανάτου». Κάτω από τα πόδια των αναρριχητών το πτώμα ενός εξ αυτών. Οι δύο Ελληνίδες πέρασαν από εκεί. Συνολικά 11 ορειβάτες έχασαν τη ζωή τους τις τελευταίες ημέρες στο Έβερεστ
«Είδα τον νεκρό ορειβάτη και σκαρφάλωνα κλαίγοντας»
Η Χριστίνα αποφάσισε έξι μέρες πριν από την κατάκτηση της κορυφής να δοκιμάσει για λόγους εγκλιματισμού μια άλλη, λίγο πιο εύκολη, αλλά δεν φανταζόταν τι την περίμενε. «Πέντε μέτρα πριν φτάσω περίπου είδα έναν άνθρωπο και σκέφτηκα ποιος μπορεί να είναι αφού δεν είδα κάποιον να με προσπερνάει νωρίτερα. Αναρωτήθηκα και μετά συνειδητοποίησα ότι ήταν νεκρός. Είχε πεθάνει δέκα χρόνια αλλά φαινόταν σαν να ήταν ζωντανός γιατί λόγω των κλιματικών συνθηκών δεν είχε αλλοιωθεί καθόλου. Είναι πολύ δύσκολο να κατεβάσεις άνθρωπο από τέτοια σημεία. Χρειάζεται ειδική αποστολή και πολλά χρήματα που αν η οικογένεια δεν μπορεί να διαθέσει τότε δεν γίνεται. Τον κοίταξα και έπαθα σοκ. Φορούσαμε τα ίδια γάντια, τις ίδιες μπότες, τα ίδια καρφιά… Ισως θα μπορούσα να είμαι κι εγώ, σκέφτηκα. Ξέσπασα σε λυγμούς και συνέχισα να σκαρφαλώνω κλαίγοντας.
Εκλαιγα ασταμάτητα μέχρι να φτάσω στην κορυφή γιατί για ακόμη μία φορά συνειδητοποιούσα το πόσο κοντά είναι η ζωή με τον θάνατο. Ηταν σοκαριστική στιγμή αλλά μετά αναγκαστικά συνήλθα. Οταν ανέβηκα στην πολυπόθητη κορυφή του Εβερεστ, στην κατάβαση είδα άλλα δύο πτώματα. Μία μικρογραφία της ζωής είναι και το βουνό».

Στον δρόμο προς την κορυφή

Οι δύσκολες στιγμές δυνάμωσαν τη Χριστίνα, η οποία έμεινε προσηλωμένη στον στόχο της. Και τα κατάφερε. Η Χριστίνα Φλαμπούρη ήταν η πρώτη Ελληνίδα η οποία 20 χρόνια μετά τον Κωνσταντίνο Νιάρχο σήκωσε την ελληνική σημαία στα 8.500 μέτρα. «Αυτή ήταν η χρονιά μας. Τρεις Ελληνίδες τα καταφέραμε και φτάσαμε στην κορυφή. Δεύτερη η Βανέσα Αρχοντίδου και τρίτη η Αλίκη Αναστασοπούλου».

Νιώθει ενθουσιασμένη, θυμάται κάθε λεπτό και κάθε στιγμή αυτής της μεγάλης διαδρομής. Από τότε που στην πλαγιά της Χασιάς η Χριστίνα δείλιασε για να καταφέρει μετά από μερικά χρόνια να κατακτήσει την υψηλότερη κορυφή του Εβερεστ.

Η επόμενη μέρα μετά την κορυφή

Δεν σταματούν όμως οι προκλήσεις. Ο στόχος είναι να κατακτήσει και τις Επτά Κορυφές, τις υψηλότερες του κόσμου. Ο επόμενος σταθμός θα είναι η Ανταρκτική. Οταν ολοκληρωθούν οι περιπλανήσεις στις κορυφές των βουνών, σειρά θα έχουν άλλου είδους προκλήσεις. «Κορυφές υπάρχουν παντού. Για μένα, για παράδειγμα, κορυφή είναι και το να δημιουργήσω οικογένεια. Εχω βρει τον σύντροφο της ζωής μου, τον οποίο γνώρισα μέσω ιστιοπλοΐας, αλλά θέλω να δημιουργήσουμε την οικογένειά μας και να κάνουμε και παιδιά, θέλω να γίνω μητέρα».

Οι γονείς της είναι ενθουσιασμένοι που η κόρη τους όχι μόνο πέτυχε κάτι τόσο σημαντικό, που εκπλήρωσε μία επιθυμία τόσο μεγάλη αλλά και που είναι καλά. Ο μπαμπάς της μόλις την είδε της είπε: Επιτέλους, γύρισες;».
Η ίδια επέστρεψε στην καθημερινότητά της. Μια καθημερινότητα που σε τίποτα δεν μαρτυρά τον άθλο της. «Κάθε πρωί ξυπνάω και πηγαίνω για προπόνηση μαζί με το αγόρι μου με το οποίο πάμε μαζί στο γυμναστήριο. Στη συνέχεια πηγαίνω στον Ασπρόπυργο όπου στεγάζεται η εταιρεία Παπαστράτος, στην οποία εργάζομαι τα τελευταία χρόνια. Τους αγαπώ πολύ και με έχουν στηρίξει σε όλη αυτή την προσπάθεια που κάνω. Αγαπώ όμως και τη δουλειά μου και γι’ αυτό δουλεύω πολύ και ήδη ανέβηκα level. Αυτό που δεν μου αρέσει καθόλου είναι η πολυκοσμία και ο συνωστισμός. Γι’ αυτό και επιλέγω να κάνω ταξίδια και εκδρομές».

Η Χριστίνα Φλαμπούρη πανηγυρίζει στη «Στέγη του Κόσμου». Είναι η πρώτη Ελληνίδα που πάτησε το Εβερεστ

Ψηλά τακούνια

Η Χριστίνα είναι μια γυναίκα 30 ετών. Και όταν βγάζει τις μπότες αναρρίχησης με τα καρφιά μεταμορφώνεται σε ένα θηλυκό που ξέρει πολύ καλά να ισορροπεί και σε άλλα ύψη… «Μου αρέσουν πολύ τα ψηλοτάκουνα και τα φοράω συχνά. Σιχαίνομαι όμως το shopping και μάλλον είμαι από τις λίγες γυναίκες που το κάνουν αυτό. Για να καταλάβετε τι εννοώ, δίνω χρήματα στην αδελφή μου για να μου ψωνίσει προκειμένου να το αποφύγω ως διαδικασία».

Οταν δεν χρειάζεται να φορέσει τη στολή της, βέβαια ντύνεται επιλεγμένα και φυσικά αυτό που δεν αποχωρίζεται ούτε καν στις κορυφές, είναι το μακιγιάζ. «Βάφομαι και στο βουνό. Στα 5.500 μέτρα έβαζα μάσκαρα, αντηλιακό και φυσικά λιπγκλός. Ξυπνούσα κάθε πρωί και φρόντιζα την εικόνα μου. Πάντα μου αρέσει να το κάνω αυτό αλλά χωρίς υπερβολές».

Η Χριστίνα συνεχίζει να ονειρεύεται πολλές και διαφορετικές κορυφές. Το σίγουρο είναι πως είναι από τις λίγες γυναίκες που το καταφέρνουν εξίσου καλά με ψηλοτάκουνες γόβες και με ορειβατικές μπότες…

Βανέσα Αρχοντίδου: 70.000 δολαριατο κόστος για να ανέβεις στο Εβερεστ

Η δεύτερη Ελληνίδα ορειβάτης που πάτησε την υψηλότερηκορυφή του κόσμου μιλά για την εμπειρία της και δηλώνει έτοιμη για την κατάκτηση κι άλλων βουνοκορφών

Το να κατακτήσει κανείς τη θρυλική βουνοκορφή του Εβερεστ (8.848 μέτρα) είναι η απόλυτη περιπέτεια, το πλέον τρελό όνειρο και η μεγαλύτερη πρόκληση στη ζωή ενός ορειβάτη.

Από το 1953 τουλάχιστον 5.000 ορειβάτες την έχουν πατήσει, ενώ από το 1922 μέχρι και σήμερα 307 πέθαναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Οι 11 από αυτούς έχασαν τη ζωή τους μόλις πριν από λίγες ημέρες, όταν έπεσαν σε ένα ανθρώπινο μποτιλιάρισμα στη λεγόμενη «Ζώνη Θανάτου», που βρίσκεται από τα 8.000 μέτρα και πάνω. Μία φωτογραφία που τραβήχτηκε στις 22 Μαΐου, την ημέρα που δύο ορειβάτες άφηναν την τελευταία τους πνοή, έδειχνε την τεράστια ανθρώπινη ουρά που σχηματίστηκε όταν οι περισσότεροι προσπάθησαν να ανέβουν στην κορυφή τις ημέρες που οι καιρικές συνθήκες ήταν οι πλέον ευνοϊκές. Μία ημέρα αργότερα, στις 23 Μαΐου, ο Καναδός κινηματογραφιστής Elia Saikaly, από την Οτάβα, πόσταρε μια φωτογραφία στον λογαριασμό του στο Instagram που έδειχνε ορειβάτες σε ουρά να προσπερνούν ένα άψυχο κορμί. Ο Καναδός κινηματογραφιστής ανέφερε: «Είμαστε όλοι εδώ κυνηγώντας ένα όνειρο και κάτω από τα πόδια μας υπάρχει ένα άψυχο κορμί. Αυτό έχει καταντήσει λοιπόν το Εβερεστ; Δεν μπορώ να πιστέψω τα όσα αντίκρισα εκεί πάνω.

«Δεν είναι ρίσκο να ανεβαίνεις στο βουνό, είναι ζωή και εμπειρία. Σου δίνει κίνητρο να κάνεις σπουδαία πράγματα και στις άλλες πτυχές της καθημερινότητάς σου. Αν το δούμε στατιστικά, οι άνθρωποι που πεθαίνουν στο βουνό είναι πολύ λιγότεροι από αυτούς που πεθαίνουν στους δρόμους», δηλώνει η Βανέσα Αρχοντίδου

Θάνατο. Μακελειό. Χάος. Ουρές. Νεκρούς ανθρώπους καθ’ οδόν και σε σκηνές. Ανθρώπους που προσπάθησα να πείσω να γυρίσουν πίσω και κατέληξαν νεκροί… Ολα όσα διαβάζεις σε σοκαριστικούς τίτλους εφημερίδων, μέσα σε μια βραδιά».

Μεταξύ των ορειβατών που επιχείρησαν αυτές τις μέρες να ανεβούν στη θρυλική βουνοκορφή των 8.848 μέτρων ήταν και δύο Ελληνίδες. Η Βανέσα Αρχοντίδου και η Χριστίνα Φλαμπούρη, οι οποίες ανέβηκαν στις 20 Μαΐου και επέστρεψαν στην Ελλάδα. Η Βανέσα Αρχοντίδου μίλησε στο «ΘΕΜΑ» για την εμπειρία της ανάβασης, αλλά και την επιτυχία της αποστολής.

«Ηταν μια δύσκολη χρονιά από πλευράς καιρού φέτος. Μέχρι τα μέσα Μαΐου δεν είχε κάνει ούτε μια μέρα με καλό καιρό για summit push (προσπάθεια κορυφής) και οι περισσότεροι ορειβάτες που επιχειρούν να ανέβουν στο Εβερεστ τέλος Μαΐου έχουν κανονίσει τις πτήσεις επιστροφής τους. Αλλες χρονιές υπάρχει τουλάχιστον μία ολόκληρη εβδομάδα καλοκαιρίας. Σίγουρα, λοιπόν, υπήρχε αγωνία και έτσι την πρώτη μέρα όπου προβλέπονταν άπνοια και ηλιοφάνεια οι περισσότερες αποστολές όρισαν το summit day τους, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αυτό το μποτιλιάρισμα. Ευτυχώς η δική μας ομάδα όρισε ως ημέρα κορυφής την 20ή Μαΐου, μια μέρα με έντονους ανέμους, όχι απόλυτα ιδανική από πλευράς καιρικών συνθηκών, αλλά τουλάχιστον αυτό μας εξασφάλισε ότι ήμασταν η μοναδική ομάδα που θα έκανε προσπάθεια κορυφής την ημέρα εκείνη και αποφύγαμε την πολυκοσμία. Εκ του αποτελέσματος, η στρατηγική αυτή μας βγήκε σε καλό και έτσι γίναμε οι πρώτες Ελληνίδες που ανέβηκαν στο Εβερεστ», είπε στο «ΘΕΜΑ» η Βανέσα Αρχοντίδου.

Η Βανέσα Αρχοντίδου και η Χριστίνα Φλαμπούρη στο Εβερεστ

Οσον αφορά το συναίσθημα του φόβου που θα μπορούσε να επηρεάσει την ανάβαση, η ίδια σημειώνει «Δεν υπήρξε κάποια στιγμή που να ένιωσα άμεσο κίνδυνο. Φοβήθηκα με τη σκέψη όμως ότι αν κάτι μου συμβεί στο υψηλό υψόμετρο δεν θα υπάρχει δυνατότητα να με βοηθήσει κανείς άλλος εκτός από τον ίδιο μου τον εαυτό. Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισα ήταν το να είμαι μακριά από την οικογένεια και τα παιδιά μου για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα». Οσο για το αν αξίζει να ρισκάρει ένας ορειβάτης τη ζωή του προκειμένου να κατακτήσει την κορυφή του Εβερεστ η κυρία Αρχοντίδου επισημαίνει: «Αν το δούμε στατιστικά, οι άνθρωποι που πεθαίνουν στο βουνό είναι πολύ λιγότεροι από αυτούς που πεθαίνουν στους δρόμους. Δεν είναι ρίσκο να ανεβαίνεις στο βουνό, είναι ζωή και εμπειρία. Ακόμη, σου δίνει κίνητρο να κάνεις σπουδαία πράγματα και στις άλλες πτυχές της καθημερινότητάς σου».

Η ίδια ξεκίνησε την ορειβασία πριν από 15 χρόνια ύστερα από μια απλή πεζοπορία με τον Αθηναϊκό Ορειβατικό Σύλλογο. Η βόλτα αυτή κατέληξε σε ένα πάθος με όλη τη σημασία της λέξης. «Τα βουνά και η επαφή με τη φύση, εκτός από μια πολύ καλή ευκαιρία για άσκηση, σου δίνουν διέξοδο από πολλά προβλήματα και σε απελευθερώνουν», θα πει.

Η ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή του κόσμου, είναι από τις πλέον δαπανηρές. Οπως επισημαίνει η κυρία Αρχοντίδου, το ελάχιστο κόστος για ένα άτομο ξεκινά από 40.000 δολάρια, ενώ σύμφωνα με άλλους ορειβάτες ολόκληρη η αποστολή μπορεί να κοστίσει σε ένα άτομο ακόμη και 70.000 δολάρια. «Περίπου 40.000 δολάρια ανά άτομο είναι το ελάχιστο κόστος μιας τέτοιας αποστολής. Το κόστος μόνο της άδειας ανάβασης που εκδίδει το κράτος του Νεπάλ είναι 11.000 δολάρια. Επιπλέον αυτού του ποσού, είναι η αμοιβή των εταιρειών που οργανώνουν τις αποστολές, δηλαδή παρέχουν για τις 50 μέρες φαγητό, σκηνές, βοηθούς για την ανάβαση (sherpas), φιάλες οξυγόνου και ό,τι χρειάζεται ένας ορειβάτης για να ανέβει στο βουνό. Ωστόσο ο χρόνος προετοιμασίας είναι ένα άλλο κεφάλαιο και εξαρτάται από τη φυσική κατάσταση που έχει κάποιος όταν ξεκινά την προετοιμασία, αλλά και την εμπειρία που έχει σε αναβάσεις βουνών μεγάλων υψομέτρων. Κατά τη γνώμη μου η εμπειρία είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για να είναι κανείς ασφαλής, δεδομένου ότι με την εμπειρία γνωρίζεις το σώμα σου, τις ανάγκες σου στο υψηλό υψόμετρο και ξέρεις εκ των προτέρων πώς να αντιμετωπίσεις κάποιες καταστάσεις».

Η επιτυχία της αποστολής αποζημιώνει τον ορειβάτη, ο οποίος πλημμυρίζει από ευτυχία και συγκίνηση: «Δεν είναι ένα συναίσθημα κατάκτησης αλλά ένα συναίσθημα ολοκλήρωσης. Για να φτάσεις στο σημείο να ανέβεις στην κορυφή έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από τη στιγμή που ξεκίνησες να το ονειρεύεσαι, που προσπάθησες να μαζέψεις τους οικονομικούς πόρους, που έκανες προπόνηση και η ζωή σου έγινε άνω-κάτω για να χωρέσεις δουλειά, οικογένεια, παιδιά και προσωπικό στόχο. Τη στιγμή της κορυφής όλα αυτά σου περνούν από το μυαλό και η συγκίνηση είναι μεγάλη γιατί πλέον ο στόχος ή, αλλιώς, η αποστολή έφτασε στο τέλος της με επιτυχία».

Η ουρά του θανάτου στο Εβερεστ

Το να κατακτήσει κανείς τη θρυλική βουνοκορφή του Εβερεστ (8.848 μέτρα) είναι η απόλυτη περιπέτεια, το πλέον τρελό όνειρο και η μεγαλύτερη πρόκληση στη ζωή ενός ορειβάτη.

Από το 1953 τουλάχιστον 5.000 ορειβάτες την έχουν πατήσει, ενώ από το 1922 μέχρι και σήμερα 307 πέθαναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Οι 11 από αυτούς έχασαν τη ζωή τους μόλις πριν από λίγες ημέρες, όταν έπεσαν σε ένα ανθρώπινο μποτιλιάρισμα στη λεγόμενη «Ζώνη Θανάτου», που βρίσκεται από τα 8.000 μέτρα και πάνω. Μία φωτογραφία που τραβήχτηκε στις 22 Μαΐου, την ημέρα που δύο ορειβάτες άφηναν την τελευταία τους πνοή, έδειχνε την τεράστια ανθρώπινη ουρά που σχηματίστηκε όταν οι περισσότεροι προσπάθησαν να ανέβουν στην κορυφή τις ημέρες που οι καιρικές συνθήκες ήταν οι πλέον ευνοϊκές. Μία ημέρα αργότερα, στις 23 Μαΐου, ο Καναδός κινηματογραφιστής Elia Saikaly, από την Οτάβα, πόσταρε μια φωτογραφία στον λογαριασμό του στο Instagram που έδειχνε ορειβάτες σε ουρά να προσπερνούν ένα άψυχο κορμί. Ο Καναδός κινηματογραφιστής ανέφερε: «Είμαστε όλοι εδώ κυνηγώντας ένα όνειρο και κάτω από τα πόδια μας υπάρχει ένα άψυχο κορμί. Αυτό έχει καταντήσει λοιπόν το Εβερεστ; Δεν μπορώ να πιστέψω τα όσα αντίκρισα εκεί πάνω. Θάνατο. Μακελειό. Χάος. Ουρές. Νεκρούς ανθρώπους καθ’ οδόν και σε σκηνές. Ανθρώπους που προσπάθησα να πείσω να γυρίσουν πίσω και κατέληξαν νεκροί… Ολα όσα διαβάζεις σε σοκαριστικούς τίτλους εφημερίδων, μέσα σε μια βραδιά».

Μεταξύ των ορειβατών που επιχείρησαν αυτές τις μέρες να ανεβούν στη θρυλική βουνοκορφή των 8.848 μέτρων ήταν και δύο Ελληνίδες. Η Βανέσα Αρχοντίδου και η Χριστίνα Φλαμπούρη, οι οποίες ανέβηκαν στις 20 Μαΐου και επέστρεψαν στην Ελλάδα. Η Βανέσα Αρχοντίδου μίλησε στο «ΘΕΜΑ» για την εμπειρία της ανάβασης, αλλά και την επιτυχία της αποστολής.

«Ηταν μια δύσκολη χρονιά από πλευράς καιρού φέτος. Μέχρι τα μέσα Μαΐου δεν είχε κάνει ούτε μια μέρα με καλό καιρό για summit push (προσπάθεια κορυφής) και οι περισσότεροι ορειβάτες που επιχειρούν να ανέβουν στο Εβερεστ τέλος Μαΐου έχουν κανονίσει τις πτήσεις επιστροφής τους. Αλλες χρονιές υπάρχει τουλάχιστον μία ολόκληρη εβδομάδα καλοκαιρίας. Σίγουρα, λοιπόν, υπήρχε αγωνία και έτσι την πρώτη μέρα όπου προβλέπονταν άπνοια και ηλιοφάνεια οι περισσότερες αποστολές όρισαν το summit day τους, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αυτό το μποτιλιάρισμα. Ευτυχώς η δική μας ομάδα όρισε ως ημέρα κορυφής την 20ή Μαΐου, μια μέρα με έντονους ανέμους, όχι απόλυτα ιδανική από πλευράς καιρικών συνθηκών, αλλά τουλάχιστον αυτό μας εξασφάλισε ότι ήμασταν η μοναδική ομάδα που θα έκανε προσπάθεια κορυφής την ημέρα εκείνη και αποφύγαμε την πολυκοσμία. Εκ του αποτελέσματος, η στρατηγική αυτή μας βγήκε σε καλό και έτσι γίναμε οι πρώτες Ελληνίδες που ανέβηκαν στο Εβερεστ», είπε στο «ΘΕΜΑ» η Βανέσα Αρχοντίδου.

Οσον αφορά το συναίσθημα του φόβου που θα μπορούσε να επηρεάσει την ανάβαση, η ίδια σημειώνει «Δεν υπήρξε κάποια στιγμή που να ένιωσα άμεσο κίνδυνο. Φοβήθηκα με τη σκέψη όμως ότι αν κάτι μου συμβεί στο υψηλό υψόμετρο δεν θα υπάρχει δυνατότητα να με βοηθήσει κανείς άλλος εκτός από τον ίδιο μου τον εαυτό. Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισα ήταν το να είμαι μακριά από την οικογένεια και τα παιδιά μου για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα». Οσο για το αν αξίζει να ρισκάρει ένας ορειβάτης τη ζωή του προκειμένου να κατακτήσει την κορυφή του Εβερεστ η κυρία Αρχοντίδου επισημαίνει: «Αν το δούμε στατιστικά, οι άνθρωποι που πεθαίνουν στο βουνό είναι πολύ λιγότεροι από αυτούς που πεθαίνουν στους δρόμους. Δεν είναι ρίσκο να ανεβαίνεις στο βουνό, είναι ζωή και εμπειρία. Ακόμη, σου δίνει κίνητρο να κάνεις σπουδαία πράγματα και στις άλλες πτυχές της καθημερινότητάς σου».

Η ίδια ξεκίνησε την ορειβασία πριν από 15 χρόνια ύστερα από μια απλή πεζοπορία με τον Αθηναϊκό Ορειβατικό Σύλλογο. Η βόλτα αυτή κατέληξε σε ένα πάθος με όλη τη σημασία της λέξης. «Τα βουνά και η επαφή με τη φύση, εκτός από μια πολύ καλή ευκαιρία για άσκηση, σου δίνουν διέξοδο από πολλά προβλήματα και σε απελευθερώνουν», θα πει.

Η ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή του κόσμου, είναι από τις πλέον δαπανηρές. Οπως επισημαίνει η κυρία Αρχοντίδου, το ελάχιστο κόστος για ένα άτομο ξεκινά από 40.000 δολάρια, ενώ σύμφωνα με άλλους ορειβάτες ολόκληρη η αποστολή μπορεί να κοστίσει σε ένα άτομο ακόμη και 70.000 δολάρια. «Περίπου 40.000 δολάρια ανά άτομο είναι το ελάχιστο κόστος μιας τέτοιας αποστολής. Το κόστος μόνο της άδειας ανάβασης που εκδίδει το κράτος του Νεπάλ είναι 11.000 δολάρια. Επιπλέον αυτού του ποσού, είναι η αμοιβή των εταιρειών που οργανώνουν τις αποστολές, δηλαδή παρέχουν για τις 50 μέρες φαγητό, σκηνές, βοηθούς για την ανάβαση (sherpas), φιάλες οξυγόνου και ό,τι χρειάζεται ένας ορειβάτης για να ανέβει στο βουνό. Ωστόσο ο χρόνος προετοιμασίας είναι ένα άλλο κεφάλαιο και εξαρτάται από τη φυσική κατάσταση που έχει κάποιος όταν ξεκινά την προετοιμασία, αλλά και την εμπειρία που έχει σε αναβάσεις βουνών μεγάλων υψομέτρων. Κατά τη γνώμη μου η εμπειρία είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για να είναι κανείς ασφαλής, δεδομένου ότι με την εμπειρία γνωρίζεις το σώμα σου, τις ανάγκες σου στο υψηλό υψόμετρο και ξέρεις εκ των προτέρων πώς να αντιμετωπίσεις κάποιες καταστάσεις».

Η επιτυχία της αποστολής αποζημιώνει τον ορειβάτη, ο οποίος πλημμυρίζει από ευτυχία και συγκίνηση: «Δεν είναι ένα συναίσθημα κατάκτησης αλλά ένα συναίσθημα ολοκλήρωσης. Για να φτάσεις στο σημείο να ανέβεις στην κορυφή έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από τη στιγμή που ξεκίνησες να το ονειρεύεσαι, που προσπάθησες να μαζέψεις τους οικονομικούς πόρους, που έκανες προπόνηση και η ζωή σου έγινε άνω-κάτω για να χωρέσεις δουλειά, οικογένεια, παιδιά και προσωπικό στόχο. Τη στιγμή της κορυφής όλα αυτά σου περνούν από το μυαλό και η συγκίνηση είναι μεγάλη γιατί πλέον ο στόχος ή, αλλιώς, η αποστολή έφτασε στο τέλος της με επιτυχία».

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Η προεκλογική περίοδος και τα… κουνούπια

http://bit.ly/2D7d0hK


Πόσο θα κινδυνεύσουμε φέτος από τον ιό του Δυτικού Νείλου; Μπορούμε να προφυλαχτούμε και πώς; Όλα όσα πρέπει να γίνουν για μην βρεθούμε αντιμέτωποι με ένα σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας «κατόπιν εορτής»…
Η άνοιξη είναι εδώ, τα κουνούπια που επέζησαν τον χειμώνα ετοιμάζονται για έναν καινούργιο κύκλο ζωής, η νέα γενιά ήδη εκκολάπτεται και θα κάνει την εμφάνισή της στα μέσα Μαΐου ή και νωρίτερα, ανάλογα με το πόσο υψηλές θα είναι φέτος οι θερμοκρασίες. Και ο ιός του Δυτικού Νείλου θα αρχίσει και πάλι να μας απασχολεί.

Σύμφωνα την ετήσια έκθεση του ΚΕΕΛΠΝΟ, το 2018 διαγνώσθηκαν 316 εργαστηριακά επιβεβαιωμένα κρούσματα λοίμωξης από τον ιό του Δυτικού Νείλου στην Ελλάδα, εκ των οποίων τα 243 παρουσίασαν εκδηλώσεις από το κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκεφαλίτιδα ή/και μηνιγγίτιδα ή/και οξεία χαλαρή παράλυση) και τα 75 είχαν ήπιες εκδηλώσεις (εμπύρετο νόσημα/δεν είχαν εκδηλώσεις από το κεντρικό νευρικό σύστημα). Καταγράφηκαν επίσης 50 θάνατοι ασθενών με λοίμωξη από τον ιό, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους· οι ηλικίες τους ήταν άνω των 63 ετών. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2015 και το 2016 τα κρούσματα ήταν μηδενικά, ενώ το 2014 μόλις 15.

Ποιοι παράγοντες ευθύνονται για την επανεγκατάσταση του ιού στη χώρα μας; Πόσο θα κινδυνεύσουμε φέτος; Πρέπει να ανησυχούμε; Μπορούμε να θωρακιστούμε; Και πώς;

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Η ταυτότητα του ιού: Ο ιός του Δυτικού Νείλου εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στην Αφρική και πλέον έχει φτάσει σε όλο τον κόσμο – σε Αμερική, Ευρώπη, Ασία και Αυστραλία. Στη Γηραιά Ήπειρο, μάλιστα, μετά την πρώτη μεγάλη επιδημία στη Ρουμανία το 1996-1997, κρούσματα έκτοτε καταγράφονται ετησίως σε διάφορες χώρες, ενώ οι ολοένα και υψηλότερες θερμοκρασίες κατά τους θερινούς μήνες έχουν αρχίσει να φέρνουν τον ιό και σε περιοχές που μέχρι σήμερα θεωρούνταν «άτρωτες». Έχουμε, δηλαδή, να κάνουμε με ένα μείζον θέμα δημόσιας υγείας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τη σοβαρότητα του προβλήματος επιτείνει η σύνθετη επιδημιολογία του ιού, που κάνει απρόβλεπτη την κυκλοφορία και τη γεωγραφική κατανομή του σε κάθε περίοδο μετάδοσης.

Η συμπεριφορά του: Μεταδίδεται στους ανθρώπους κυρίως με το τσίμπημα κοινών κουνουπιών, τα οποία έχουν ήδη μολυνθεί από άγρια πτηνά. Το αντίστροφο δεν γίνεται: τα κουνούπια δεν μπορούν να μολυνθούν από ανθρώπους. Η περίοδος επώασης είναι συνήθως 3 έως 14 ημέρες. Το 75- 80% των ατόμων που μολύνονται δεν εκδηλώνουν κανένα σύμπτωμα, περίπου το 20% εμφανίζουν ήπια συμπτώματα ιογενούς συνδρομής (πυρετό, κεφαλαλγία, κακουχία, μυαλγία, ναυτία, δερματικό εξάνθημα, διογκωμένους λεμφαδένες) και λιγότεροι από 1% παρουσιάζουν σοβαρότερες εκδηλώσεις από το κεντρικό νευρικό σύστημα (πολύ υψηλό πυρετό, αυχενική δυσκαμψία, διαταραχές επιπέδου συνειδήσεως, εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα, οξεία χαλαρή παράλυση). Τα σοβαρότερα προβλήματα συνήθως εμφανίζονται σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς και σε όσους πάσχουν από χρόνια υποκείμενα νοσήματα. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία ή εμβόλιο για τον ιό.

Μέτρα προφύλαξης: Κάποια ατομικά μέτρα προστασίας είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά, όπως η χρήση εντομοαπωθητικών χώρου και δέρματος, τα ρούχα που δεν αφήνουν ακάλυπτο το δέρμα μας, οι κουνουπιέρες κατά τον ύπνο (ιδίως σε βρέφη και παιδιά), οι σίτες σε πόρτες και παράθυρα, οι ανεμιστήρες και κλιματιστικά. Μπορούμε, επίσης, να συμβάλουμε στη μείωση του πληθυσμού των κουνουπιών, ποτίζοντας μόνο τις πρωινές ώρες, απομακρύνοντας στάσιμα νερά από τον κήπο ή τη βεράντα μας, καθαρίζοντας υδρορροές, κουρεύοντας τακτικά το γρασίδι. Κάνοντας δηλαδή «αφιλόξενα» για τα κουνούπια σημεία στα οποία συνηθίζουν να αφήνουν τα αυγά τους.

Και, φυσικά, υπάρχουν τα μέτρα πρόληψης στην κοινότητα: η επιτήρηση με διαγνωστικούς ελέγχους σε πτηνά και έντομα και, κυρίως, τα προγράμματα εντομοκτονίας και προνυμφοκτονίας. Ειδικά για τα τελευταία, το μέγα ερώτημα είναι: θα υλοποιηθούν εγκαίρως από τους αρμόδιους φορείς, δήμους και περιφέρειες; Ή θα ξεχαστούν μέσα στη δίνη της προεκλογικής περιόδου για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές; Η θετική απάντηση που θα θέλαμε να ακούσουμε, δυστυχώς, δεν είναι πάντα δεδομένη, στην Ελλάδα της κρίσης και της λογικής «της τελευταίας στιγμής»…



Αθανάσιος Τσακρής Καθηγητής Μικροβιολογίας ΕΚΠΑ

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

ΒΕΝΙΑ 8 ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ – «ΑΓ.ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΒΕΝΙΑ»

https://ift.tt/eA8V8J

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Ύπνος: Οι οκτώ καλύτερες στάσεις για ένα ζευγάρι

http://bit.ly/2EeapUe


Πώς θα ανακουφίσετε τους πόνους από την κακή στάση του σώματος κατά τη διάρκεια του ύπνου, με οκτώ στάσεις ύπνου ανάλογα με το πρόβλημα
Ο ύπνος είναι πολύ σημαντικός για την υγεία και την ευεξία μας και ακόμα σημαντικότερος για την σχέση μεταξύ δύο συντρόφων. Ένας κακός βραδινός ύπνος μπορεί να δημιουργήσει πόνο, να χαλάσει τη διάθεση και να καταστρέψει οποιοδήποτε ερωτισμό μπορεί να δημιουργεί ο χώρος του κρεβατιού στο ζευγάρι.

Δοκιμάστε όποια από τις οκτώ παρακάτω στάσεις ύπνου ταιριάζει περισσότερο στις προτιμήσεις σας και δείτε ποια μπορεί να σας προσφέρει την επαφή αλλά και την ανακούφιση που τόσο χρειάζεστε.

Ανάσκελα


Φωτογραφία: Jewelyn Butron

Όταν και οι δύο σύντροφοι κοιμούνται ανάσκελα, δεν έχουν πολλές ευκαιρίες για τρυφερότητα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Αν πιάσετε το χέρι ο ένας του άλλου ή μπερδέψετε τα πόδια σας, θα νιώσετε την σύνδεση και την ασφάλεια που χρειάζεστε για να κοιμηθείτε καλά. Επιπλέον, έρευνες δείχνουν ότι όσοι κοιμούνται ανάσκελα προσφέρουν στο σώμα τους την καλύτερη δυνατότητα να ξεκουράσει τη σπονδυλική στήλη, το λαιμό και το κεφάλι και να μην δημιουργείται πόνος στα συγκεκριμένα σημεία.

Το κουτάλι


Φωτογραφία: Jewelyn Butron

Ο ύπνος στο πλάι βοηθά στη μείωση της πίεσης στην σπονδυλική στήλη, καθιστώντας τη στάση του κουταλιού ιδανική για τα ζευγάρια που αντιμετωπίζουν πόνους στην πλάτη, όπως αναφέρει ο ένας από τους συγγραφείς του βιβλίου «The Truth About Back Pain». Λυγίστε τα γόνατά σας και κρατήστε ένα μαξιλάρι ανάμεσά τους για να ανακουφίσετε την μέση και την πλάτη.

Ανάσκελα και στο πλάι

Φωτογραφία: Jewelyn Butron

Αν κοιμάστε στο πλάι, κοιμηθείτε με το πρόσωπό σας προς τον σύντροφό σας, αλλά στρέψτε την πλάτη ελαφρώς προς την άλλη πλευρά για να αποφύγετε να ξυπνήσετε με μουδιασμένο χέρι. Οι άνθρωποι που κοιμούνται ανάσκελα καλό θα είναι να προσπαθούν να κρατάνε τα χέρια τους κάτω και όχι πάνω από το κεφάλι τους, έτσι ώστε να μειώνεται η πίεση στους ώμους, τονίζει ο Scott D. Boden, καθηγητής ορθοπεδικής χειρουργικής και διευθυντής του Emory Spine Center στην Ατλάντα.

Μπρούμυτα ο ένας, στο πλάι ο άλλος

Φωτογραφία: Jewelyn Butron

Σας αρέσει να αγκαλιάζετε τον σύντροφό σας κατά τη διάρκεια της νύχτας κι εκείνος παραπονιέται ότι ζεσταίνεται; Με αυτή τη στάση ύπνου εκείνος θα έχει το χώρο που χρειάζεται κι εσείς το άγγιγμα που θέλετε. Όσοι κοιμούνται μπρούμυτα καλό θα είναι να τοποθετούν ένα μικρό μαξιλάρι κάτω από την κοιλιά τους για να μην πιέζουν την πλάτη τους, λέει ο Boden.

Ένα μόνο σημείο επαφής

Φωτογραφία: Jewelyn Butron

Αν πάρουμε την κλασική στάση του κουταλιού και τη γυρίσουμε ανάποδα, θα έχουμε μια στάση ύπνου όπου ο ένας σύντροφος θα ακουμπά τον άλλο μόνο στο σημείο των γοφών. Με τον τρόπο αυτό θα μπορείτε και οι δύο να κοιμάστε στο πλάι, αλλά να διατηρείτε την επαφή κατά τη διάρκεια του ύπνου και χωρίς να ενοχλείτε ο ένας τον άλλο. Και οι δύο σύντροφοι θα πρέπει στη στάση αυτή να έχουν ένα μαξιλάρι ανάμεσα στα πόδια τους για να στηρίζουν το χαμηλό σημείο της πλάτης, σημειώνει η ειδική για πόνους στον αυχένα και την σπονδυλική στήλη, Kaliq Chang και συμπληρώνει ότι θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι το μαξιλάρι του κεφαλιού είναι σωστό ύψος για να κρατήσει το λαιμό σας ουδέτερη θέση.

Χώρος ανάμεσα

Φωτογραφία: Jewelyn Butron

Αυτή η στάση ύπνου θεωρείται πως ταιριάζει περισσότερο στα ζευγάρια που είναι πολλά χρόνια μαζί, καθώς πιστεύεται ότι υποδεικνύει εγγύτητα και ανεξαρτησία ταυτόχρονα. Ένα από τα πλεονεκτήματα της στάσης αυτής είναι ότι ο ένας σύντροφος δεν επηρεάζεται από τη θερμοκρασία του άλλου, με αποτέλεσμα να μην ξυπνάει ιδρωμένος μέσα στη νύχτα. Ένα δροσερό σώμα είναι ζωτικής σημασίας για έναν καλό ύπνο.

Δύο ξένοι

Φωτογραφία: Jewelyn Butron

Αν δεν σας αρέσει η στάση του κουταλιού ή αν ακόμα δε θέλετε να ξέρετε ότι ο σύντροφός σας βρίσκεται στην άλλη πλευρά του κρεβατιού, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Μία τέτοια κατάσταση δε σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά στη σχέση σας, αλλά αντίθετα ότι εσείς και ο σύντροφός σας έχετε μια υγιή επαφή μέσα στη σχέση. Διατηρήστε την απόστασή σας στο κρεβάτι, αν και εφόσον τη χρειάζεστε κατά τη διάρκεια του ύπνου, και νιώστε άνετα και ακόμα πιο κοντά με τον σύντροφό σας μέσα στη σχέση.

Μπλεγμένοι μεταξύ τους

Φωτογραφία: Jewelyn Butron

Πρόκειται για μια στάση ύπνου την οποία χρησιμοποιούν είτε τα νέα ζευγάρια είτε δύο σύντροφοι που έχουν ακατάστατο ύπνο. Αν η επαφή με ολόκληρο το σώμα του συντρόφου σας σας κάνει να νιώθετε ασφαλείς, βεβαιωθείτε ότι κανείς από τους δύο δεν υποφέρει από πόνους στον αυχένα ή στην πλάτη. Ακόμα και δέκα λεπτά σε μια δύσκολη θέση μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στο σώμα.

Έρευνα, μάλιστα, δείχνει ότι η στάση στην οποία κοιμόμαστε με τον σύντροφό μας είναι αποκαλυπτική όσον αφορά τη δύναμη της σχέσης μας.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Θέλετε να επισκεφθείτε τη Βενετία; Θα πληρώσετε φόρο απλά για να μπείτε στην πόλη

http://bit.ly/2QhqtXU

Την απόφαση για φόρο εισόδου έλαβε η ιταλική βουλή – Ουσιαστικά αντικαθίσταται ο φόρος διαμονής, ο οποίος ισχύει σε όλες τις μεγάλες τουριστικές πόλεις της χώρας
«Είσοδο επί πληρωμή» των ιταλών και ξένων τουριστών που επισκέπτονται την Βενετία, αποφάσισε το ιταλικό κοινοβούλιο.


Με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά αντικαθίσταται ο φόρος διαμονής, ο οποίος ισχύει σε όλες τις μεγάλες τουριστικές πόλεις της χώρας.

Το σχετικό ποσό, σύμφωνα με τον Τύπο, θα κυμαίνεται από 2,5 μέχρι και 10 ευρώ, και θα καταβάλλεται από όλους τους επισκέπτες που φθάνουν στην «Γαληνοτάτη» με τραίνο, λεωφορείο, ιδιωτικό αυτοκίνητο και αεροπλάνο.

Ο δήμαρχος της πόλης, Λουίτζι Μπρουνιάρο, θεωρεί «πολύ σημαντικό το μέτρο για να μπορέσει να στηριχθεί μια πόλη μοναδικής ομορφιάς και αξίας».

Η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων είναι της ίδιας άποψης, ιδίως λόγω του ότι η Βενετία δέχεται όλον τον χρόνο τεράστια τουριστική πίεση.

Υπάρχουν και Βενετσιάνοι, όμως, οι οποίοι δηλώνουν στην δημόσια τηλεόραση Rai ότι το μέτρο αυτό (το οποίο περιέχεται στον κρατικό προϋπολογισμό του 2019), πρέπει να θεωρηθεί αντισυνταγματικό, διότι περιορίζει την ελευθερία κίνησης των πολιτών.

Σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς, ο «φόρος εισόδου» θα ενισχύσει τα ταμεία της Βενετίας με περίπου πενήντα εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.

via Blogger anatakti.gr