Category Archives: Θεοδοσία Κατσαρού

Επειδή παρασύρομαι…

Πάει κι αυτό πέρασε Ένας χρόνος λοιπόν… Και τι χρόνος! Άγριος, δύστροπος, πικρός… Κύλησε σαν το νερό… Το νερό που γίνεται ρυάκι και ταξιδεύει μικρά κλαδάκια και τους κλέφτες που φυσάγαμε παιδιά. Το νερό που γίνεται και χείμαρρος και παρασύρει κορμούς δέντρων και αυτοκίνητα.
Είναι εκπληκτικό αν σκεφτείς πόσες μορφές μπορεί να πάρει ο χρόνος που αφήνεις πίσω. Αφήνεις; Σε αφήνει; Τελοσπάντων… Πλησιάζουν οι γιορτές. Και είναι για να κάνεις όνειρα και σχέδια. Είναι, όμως, και για αναπολήσεις και αναθεωρήσεις.
Έτσι, βάλθηκα να αναζητώ τα χνάρια μου Συνέχεια

Advertisements

Έτσι για να γνωριζόμαστε καλύτερα…

Σήμερα θέλω να μιλήσω για δύο κυρίες, που πρόσφατα είχα την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά.

Θα μπορούσα να αρχίσω το κείμενο με την φράση » κι οι δυο είναι υπέροχες».

Ας αρχίσω λοιπόν, με την πρώτη υπέροχη κυρία, την πρόεδρο του Πολιτιστικού Συνέχεια

Έτσι για να γνωριζόμαστε καλύτερα…

Μια παρεξήγηση και το Μηδέν Άγαν -μην βιάζεσαι- που το κρατώ μια ζωή κλειδωμένο στην ντουλάπα μου έγινε η αφορμή να γνωρίσω κάποιους ανθρώπους που μέχρι χθες ήταν άγνωστοι σε μένα ή δεν με είχαν απασχολήσει ιδιαίτερα.
Βλέπετε στην εποχή που ζούμε, κλεισμένοι ο κάθε ένας από μας στον εγωιστικό Συνέχεια

Ημερίδα Ενημέρωσης για το Αποχετευτικό Ζήτημα

Την Κυριακή 11/12/2011 στο Πνευματικό κέντρο Σπάτων  «Χρήστος Μπέκας» διεξήχθη Ημερίδα ενημέρωσης για το αποχετευτικό ζήτημα που τόσο απασχολεί την περιοχή μας.
Η Ημερίδα ενημέρωσης έγινε σε συνεργασία των Δήμων Σπάτων- Αρτέμιδος και Συνέχεια

17 Νοεμβρίου – «δεν ήμουν μάγκας και νταής»

Αναμνήσεις πολλές αναμνήσεις με πλημμύρισαν απόψε.
Θυμάμαι ακόμη ένα τρελαμένο κορίτσι, που ήταν δεν ήταν 14 χρονών, να τρέχει στην Πατησίων, να βρει τον ξάδελφό της που ήταν κλεισμένος στο Πολυτεχνείο.

Εκείνη την βραδιά που μπήκε το τανκς, τα ξημερώματα άκουσε την πόρτα να χτυπάει και να μπαίνει αλαφιασμένος ο ξάδελφός της, ζητώντας από τους δικούς της να τον Συνέχεια