Daily Archives: Ιουνίου 25, 2019

Εικόνα

GREEK MIX #6 – SUMMER 2019 ARE U READY MIX | DJ GOLDEN FETA

https://ift.tt/eA8V8J

via Blogger anatakti.gr

Advertisements
Εικόνα

Στην πόλη του Μαραθώνα

https://ift.tt/eA8V8J

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Toyota και Lexus με εξαρτήματα της Mazda=FORD

http://bit.ly/2Nck7Nv

H συνεργασία των Toyota και Lexus με την Mazda προχωρά ακόμη περισσότερο, αυτή η φορά
με τον διαμοιρασμό μίας κοινής πλατφόρμας, καθώς και των θερμικών συνόλων.
Σύμφωνα με διάφορες φήμες που πηγάζουν μέσα από διάφορες ιαπωνικές ιστοσελίδες, η Toyota σκέφτεται πολύ σοβαρά να υιοθετήσει μία νέα πλατφόρμα, η οποία αποτελεί προϊόν της Mazda και αφορά αυτοκίνητα με κίνηση στον πίσω άξονα, με πρώτο μοντέλο ένα νέο premium σεντάν που θα αντικαταστήσει το Mark X, πιθανότατα μέχρι το 2022. Πέραν τούτου, με την Mazda θα μοιραστεί και τον εξακύλινδρο σε σειρά κινητήρα, ενώ τις παραπάνω κινήσεις θα κάνει και η Lexus, με ένα μοντέλο που θα τοποθετείται ανάμεσα στα ήδη υπάρχοντα RC και LC.

Η Mazda ανακοίνωσε τον περασμένο Μάρτιο πως ετοιμάζει ένα νέο εξακύλινδρο σε σειρά μηχανικό σύνολο, που θα χρησιμοποιεί εκτενώς την τεχνολογία Skyactiv-X. Επίσης επισήμανε ότι βρίσκεται σε διαδικασία ανάπτυξης μίας νέας πλατφόρμας, η οποία θα είναι συμβατή με μεγάλων διαστάσεων μοντέλα, τόσο με πισωκίνητη, όσο και με τετρακίνητη διάταξη. Δεν παρέλειψε επίσης να αναφέρει ότι τα νέα της προϊόντα αναμένονται στις αγορές την πενταετία 2020-2025. Να αναφέρουμε τέλος, ότι η συνεργασία ανάμεσα σε Toyota και Mazda ξεκινά εδώ και αρκετά χρόνια. Στην αμερικάνικη αγορά το Yaris χρησιμοποιεί εκτενώς κομμάτια από το Mazda 2, ενώ έχει ήδη ξεκινήσει η κατασκευή ενός κοινού εργοστασίου στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ, με συνολικό κόστος 1,6 δις δολάρια, όπου στην αρχή θα συναρμολογούνται η νέα Corolla και ένα crossover μοντέλο της Mazda.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Ποια είναι η σωστή διαφορά ηλικίας για ένα ζευγάρι;

http://bit.ly/2KDed5Y

Όλοι έχουμε φίλους που κάποια στιγμή της ζωή τους έκαναν σχέση με διαφορά ηλικίας.
Έχουν γίνει πολλές συζητήσεις αλλά και έρευνες για το αν υπάρχει και ποια είναι η πιο καλή διαφορά ηλικίας.

Πόσα χρόνια λένε ότι πρέπει να μας περνά τα ταίρι μας; Είναι γνωστή η έκφραση ο έρως χρόνια δεν κοιτά ή αλλιώς ότι ο έρωτας είναι τυφλός. Μία έκφραση που σίγουρα αρέσει στους περισσότερους όταν το έτερο ήμισυ είναι μικρότερης ηλικίας…

Ας δούμε όμως τι άποψη έχει η επιστήμη σχετικά με αυτό το θέμα. Μία νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα μας αποκαλύπτει ποια είναι η ιδανική διαφορά ηλικίας ανάμεσα στους συντρόφους για να έχει διάρκεια η μεταξύ τους σχέση.

Μία ομάδα επιστημόνων απ’ το πανεπιστήμιο Emory της Ατλάντα στις ΗΠΑ υποστηρίζει πως όσο μεγαλύτερο το χάσμα ηλικίας τόσο πιο πολλές οι πιθανότητες το ζευγάρι να χωρίσει. Αν κι υπάρχουν πολλά παραδείγματα με διαφορά ηλικίας ανάμεσα στο ζευγάρι και μάλιστα μεγάλη η συγκεκριμένη έρευνα μας λέει ότι οι πιθανότητες για χωρισμό είναι αρκετές.

Σύμφωνα με την έρευνα αυτή, εξετάστηκαν 3.000 άτομα και τα αποτελέσματα είναι πολύ ενδιαφέροντα. Όσον αφορά, τα ζευγάρια με 5 χρόνια διαφορά ηλικίας έχουν 18% περισσότερες πιθανότητες να χωρίσουν συγκριτικά με εκείνα που είναι στην ίδια ηλικία. Το νούμερο αυτό φτάνει στο 39% για ζευγάρια με 10 χρόνια διαφορά και στο 95% για όσα μετρούν πάνω από 20 χρόνια διαφοράς ηλικίας.

To συμπέρασμα λοιπόν των ερευνητών είναι ότι ο μόλις ένας χρόνος διαφοράς ανάμεσα στους συζύγους, έχουν μόνο 3% πιθανότητες διαζυγίου.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Zastava Yugo

http://bit.ly/2NbmC2l

Από το Μόναχο στη Σερβία, μια απόσταση 1.300 km, πίσω από το τιμόνι του θρυλικού Zastava Yugo.Έχουν περάσει πάνω από τρεις δεκαετίες από την επίσημη παραγωγή του
σε μία χώρα που πλέον δεν υπάρχει. Εν έτει 2019, το να οδηγείς ένα Yugo 55 από την πρωτεύουσα της Βαυαρίας και ένα από τα οικονομικά κέντρα της Γερμανίας, στο εργοστάσιο παραγωγής του συγκεκριμένου μοντέλου, κάποιες δεκάδες χιλιόμετρα νοτιότερα του Βελιγραδίου,σίγουρα δεν το λες ένα συνηθισμένο road trip.

Αρχικά προσπαθώ να μη σκέφτομαι κάποια σημαντικά στοιχεία που χαρακτήριζαν το Yugo, όπως θέματα σχετικά με την αξιοπιστία του και την τραχιά λειτουργία του κινητήρα. Σταδιακά αρχίζω να αναρωτιέμαι εάν μετά την κατάρρευση της συγκεκριμένης αυτοκινητοβιομηχανίας όντως χάθηκε κάτι αξιοσημείωτο, όπως η απλότητα της κατασκευής και το χαμηλό κόστος κτήσης και λειτουργίας. Σχετικά με το τελευταίο και με βάση την ηλικία του Yugo, που συμπληρώνει φέτος τα 35 έτη, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Πιο συγκεκριμένα, στον λογαριασμό σημειώστε τα €2.000 για την αγορά του από έναν γεννημένο στη Σερβία αλλά πολιτογραφημένο Βέλγο συνταξιούχο συν τα επιπλέον €2.850 που χρειάστηκε να πληρώσουμε σε διάστημα 15 ημερών για επισκευές, σέρβις και λοιπά έξοδα, όπως η ασφάλεια. Η πρώτη βλάβη μάλιστα παρουσιάστηκε στην επιστροφή μου από το Βέλγιο.

Αλλά όπως μου εξομολογήθηκε ο άνθρωπος που βοήθησε στην επισκευή του, ο YükselAvcitürk, το συγκεκριμένο Yugo αποτελεί ένα λαμπρό δείγμα της κομμουνιστικής περιόδου, που κατασκευάστηκε για old school μηχανικούς όπως αυτός «και όχι για τους ειδήμονες των Η/Υ που χρεώνουν τα τριπλάσια απλά για να το συνδέσουν με το διαγνωστικό μηχάνημα».Μετά από δύο ώρες ο κινητήρας ζωντάνεψε ξανά,δείχνοντας τη διάθεσή του να διανύσει τα 1.300km της επιλεγμένης διαδρομής μας από τη Γερμανία προς τη Σερβία, διασχίζοντας την Αυστρία και την Ουγγαρία. Η εμπειρία να οδηγείς το Yugo στους γερμανικούς αυτοκινητόδρομους είναιμοναδική. Είσαι μέσα σε ένα μικρό, ελαφρύ και αργό όχημα που για τους άλλους οδηγούς είναι σα να μην υπάρχει. Αδιαφορούν πλήρως για την απαρχαιωμένη αισθητική του αμαξώματος,

Οδηγώντας στο επαρχιακό δίκτυο, όμως, η κατάσταση αλλάζει άρδην. Εκεί, η αποδοχή είναι σαφώς μεγαλύτερη, καθώς περνώντας από μικρούς οικισμούς ή διάφορες κωμοπόλεις δεχτήκαμε εκδηλώσεις θαυμασμού, χαμόγελα και άπειρες προτάσεις για selfies, κυρίως από οδηγούς φορτηγών του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, λες και οδηγούσαμε κάποια χρυσής απόχρωσης McLaren P1. Αρχικά η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε, με δυσκολία θα έλεγα, τα 105km/h, ο δείκτης καυσίμου έδειχνε «κόκκινο» παρά το γεμάτο ρεζερβουάρ, ο συνδυασμός αεροδυναμικών θορύβων και κύλισης ήταν απλά τραγικός, ενώ η κατανάλωση μπορούσε να συγκριθεί εύκολα με την αντίστοιχη μιας Porsche 911, φτάνοντας χωρίς ιδιαίτερη πίεση τα 12,8 lt/100 km. Αλλά χιλιόμετρο με χιλιόμετρο η κατάσταση βελτιωνόταν.

Μάλιστα λίγο πριν φτάσουμε στη Βιέννη η τελική ξεπέρασε αισίως τα 130 km/h. Βέβαια το θέμα με τις αναθυμιάσεις της βενζίνης στο εσωτερικό της καμπίνας δεν λύθηκε ποτέ και σκεφτόμουν πόσες φορές θα έπρεπε να πλυθούν τα ρούχα μου μέχρι να φύγει η ενοχλητική μυρωδιά από πάνω τους. Εντούτοις, αν ρωτήσει κάποιος έναν υπερήφανο ιδιοκτήτη Yugo, θα σου απαντήσει ότι προσφέρει μοναδική αίσθηση οδήγησης, αφού «νιώθεις κάθε τράνταγμα, κάθε τρίξιμο και κάθε σκαμπανέβασμα, ενώ παράλληλα απολαμβάνεις τη μυρωδιά της βενζίνης».

Επίσης προέκυψαν και άλλα θεματάκια, όπως η ξαφνική εμφάνιση της προειδοποιητικής λυχνίας της μπαταρίας, η χαλαρωμένη καλωδίωση του ραδιοφώνου, με αποτέλεσμα να μη λειτουργούν τα ηχεία, ο χαλασμένος εσωτερικός καθρέφτης και η σπασμένη πλάτη του καθίσματος του οδηγού. Για όλα τα υπόλοιπα κανένα παράπονο. Ολα λειτουργούσαν στην εντέλεια. Οι Αυστριακοί λατρεύουν να ταξιδεύουν στην Ουγγαρία λόγω των χαμηλότερων τιμών ακόμα και σε είδη πρώτης ανάγκης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα στον βασικό οδικό άξονα που συνδέει τις δύο χώρες, τον A1, να παρουσιάζεται σχεδόν καθημερινά το φαινόμενο του κυκλοφοριακού χάους. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι με το συνεχόμενο σταμάτα-ξεκίνα ο κινητήρας του Yugo άρχισε να ανεβάζει σε επικίνδυνα επίπεδα τη θερμοκρασία λειτουργίας του.

Για να αποφύγουμε και άλλες δυσάρεστες εκπλήξεις, αφήνουμε πίσω μας τον αυτοκινητόδρομο και κατευθυνόμαστε, με τη βοήθεια των Google Maps, σε ανεξερεύνητες περιοχές μέσα από ένα οδικό δίκτυο στενών επαρχιακών δρόμων, με τους 55 PS του Yugo να αγκομαχούν στη διαδικασία προσπεράσματος πιο αργών οχημάτων. Οχι ότι η θερμοκρασία του κινητήρα έπεσε σε λογικά πλαίσια, αφού είχαμε να αντιμετωπίσουμε ακόμα μία κοσμοπλημμύρα στα σύνορα Ουγγαρίας – Σερβίας, όπου ανακαλύψαμε νέα όρια στις σωματικές και πνευματικές αντοχές μας. Μάλιστα για να προφυλάξουμε το μοτέρ υπήρξαν αρκετές φορές σε εκείνη την ατελείωτη ουρά που απλώς σπρώχναμε το πανάλαφρο Yugo σβηστό.

Όταν με το καλό ξεπεράσαμε και εκείνο το εμπόδιο,βρεθήκαμε στην πατρίδα του Yugo, εκεί όπου συναντήσαμε και άλλα παρόμοια μοντέλα. Παρότι ήταν διαβόητο για την εμφάνιση σκουριάς μέσα σε αδικαιολόγητα μικρό χρονικό διάστημα ή για τις ουκ ολίγες«παιδικές ασθένειες», εξακολουθεί να υπάρχει μια βαθιά αγάπη για το συγκεκριμένο όχημα.Σύμφωνοι,δεν είναι ένα αξιόπιστο αυτοκίνητο σύμφωνα με τις συγχρονες προδιαγραφές ασφαλείας και δεν διαθέτεικαν ανεκτή έστω ποιότητα κατασκευής, αλλά δείχνει την απλότητά του με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Πωλείται η Ferrari του Niki Lauda

http://bit.ly/2KC0FHE


Η αγωνιστική Ferrari 312T, την οποία οδήγησε ο Niki Lauda βγαίνει σε δημοπρασία τον Αύγουστο από τους Gooding and Company στο Pebble Beach. Οι ιθύνοντες του οίκου δημοπρασιών, υπολογίζουν πως το μονοθέσιο του 1975 θα φτάσει τα 7.022.709 ευρώ (8.000.000 εκατ. δολάρια).
Η 312T, η οποία πωλείται, είναι το πλαίσιο με αριθμό «022» και οδηγήθηκε από τον Lauda πολλές φορές μέσα στην χρονιά του 1975 (ο Αυστριακός κατέκτησε τον τίτλο, εκείνης της χρονιάς). Με το ίδιο αυτοκίνητο κέρδισε το Γαλλικό Grand Prix και πέντε pole positions στις πέντε φορές που συμμετείχε σε αγώνα με αυτό.

Ο τελευταίος ιδιοκτήτης της, την αναπαλαίωσε το μοτέρ (στην Dennison International η οποία ειδικεύεται στα αυτοκίνητα της F1) το πλαίσιο και το αμάξωμα (στην Byers Custom and Restoration). Ως αποτέλεσμα των εργασιών το αυτοκίνητο κέρδισε την Τρίτη θέση στην κατηγορία του στο Pebble Beach Concours d’Elegance του 2017.

Μετά την Ferrari ο πρώτος ιδιοκτήτης του μονοθέσιου ήταν, το 1980, ο Γάλλος συλλέκτης Jacques Setton, που κράτησε το αυτοκίνητο για 20 χρόνια. Μετά πέρασε στα χέρια του John Bosch (στη Ολλανδία) και ο τρίτος ιδιοκτήτης του είναι ο Αμερικανός πωλητής του, ο οποίος πιθανόν να δίνει το μονοθέσιο λόγω του πρόσφατου θανάτου του Lauda κάτι το οποίο θα πολλαπλασιάζει την τιμή πώλησης. Οι υπεύθυνοι του οίκου Gooding and Company υποστηρίζουν πως η τιμή θα κυμανθεί από 5.268.000-7.022.000 ευρώ (6-8 εκατ. δολάρια).

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Η τροπική υπερτροφή που αναστρέφει την παχυσαρκία

http://bit.ly/2Nck44h

Ακόμη ένα καλό λόγο να φάμε σοκολάτα και να πιούμε κακάο ανακάλυψαν οι ερευνητές
μελετώντας την δράση των φαινολικών ουσιών των σπόρων κακάο σε λιποκύτταρα
Οι φαινόλες στο κέλυφος των σπόρων κακάο μπορούν να αναστρέψουν τα σχετιζόμενα με την παχυσαρκία προβλήματα σε κύτταρα ποντικιών σύμφωνα με νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις που δημοσιεύθηκε στο Molecular Nutrition and Food Research.

Σύμφωνα με τη νέα έρευνα τρία από τα φαινολικά συστατικά στα κελύφη των σπόρων κακάο έχουν ισχυρή δράση στα λιπώδη κύτταρα και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος των πειραματόζωων ενδεχομένως αναστρέφοντας την χρόνια φλεγμονή και την αντίσταση στην ινσουλίνη που σχετίζεται με την παχυσαρκία.

Ο επισκέπτης φοιτητής στο Τμήμα Διατροφής Miguel Rebollo-Hernanz και η Elvira Gonzalez de Mejia καθηγήτρια του τμήματος Διατροφής του Πανεπιστημίου του Ιλινόις βρήκαν ότι τα κελύφη των σπόρων κακάο περιέχουν υψηλά επίπεδα τριών βιοδραστικών χημικών ουσιών που εντοπίζονται επίσης στην σκόνη κακάο, τον καφέ και το πράσινο τσάι. Πρόκειται για το πρωτοκατεχουϊκό οξύ, την επικατεχίνη και την προκυανιδίνη Β2.

Η δράση αυτών των φλαβονοειδών εξετάστηκε σε αδιποκύτταρα λευκού λιπώδους ιστού και σε μακροφάγα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ο στόχος του πειράματος ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσο οι φαινολικές ουσίες του εκχυλίσματος παρεμπόδιζαν ή μείωναν τις βλάβες στα λιποκύτταρα και κατά πόσο προλάμβαναν την αντίσταση στην ινσουλίνη.

Όταν τα αδιποκύτταρα εκτέθηκαν στο εκχύλισμα των τριών φαινολικών ουσιών τα φθαρμένα μιτοχόνδρια εντός των κυττάρων επιδιορθώθηκαν και μειώθηκε η συσσώρευση λίπους στα αδιποκύτταρα, παρεμποδίζοντας την φλεγμονή και αποκαθιστώντας την ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη.

«Παρατηρήσαμε ότι το εκχύλισμα των φαινολικών ουσίων διατήρησε τα μιτοχόνδρια και την λειτουργικότητά τους, ρυθμίζοντας την φλεγμονώδη διαδικασία και διατηρώντας την ευαισθησία των αδιποκυττάρων στην ινσουλίνη» εξηγεί ο Rebollo-Hernanz.

Τα κελύφη (τσόφλια) των σπόρων κακάο είναι παραπροϊόν του καβουρδίσματος των κόκκων κακάο κατά τη διάρκεια της παραγωγής σοκολάτας. Ετησίως 700,000 τόνοι από κελύφη απορρίπτονται προκαλώντας περιβαλλοντική μόλυνση εάν δεν απορριφθούν υπεύθυνα επισημαίνει η Δρ de Mejia.

Η επεξεργασία των κελυφών ωστόσο για την εξαγωγή των θρεπτικών αυτών ουσιών θα μπορούσε να μειώσει την περιβαλλοντική επιβάρυνση και να προσθέσει μια ακόμη πηγή εισοδήματος στους παραγωγούς κακάο. Μετά την εξαγωγή τους οι φαινολικές ουσίες θα μπορούσαν να προστεθούν σε τρόφιμα ή ποτά για να ενισχυθεί η θρεπτική τους αξία σύμφωνα με την Δρ de Mejia.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Αλόννησος: Το ακατέργαστο διαμάντι των Σποράδων

http://bit.ly/2KC3EzI


Το καταπράσινο νησί φημίζεται για τις ωραίες παραλίες του, τις πλούσιες θάλασσες σε
ψάρια που το περιτριγυρίζουν, αλλά και για το μοναδικό θαλάσσιο πάρκο του όπου φιλοξενούνται οι monachus-monachus Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Ίκος, στη συνέχεια Λιοδρόμια ή Χιλιοδρόμια και στη σύγχρονη εποχή ο βασιλιάς Όθων, το 1838 της έδωσε τη σημερινή της ονομασία με την οποία όλοι την γνωρίζουμε.
Πρόκειται για την Αλόννησο, το υπέροχο νησί των Σποράδων, το πιο απομακρυσμένο κατοικήσιμο από τη συστάδα, αλλά που αποτελεί στις μέρες μας καταφύγιο ηρεμίας για ανθρώπους που αγαπούν τη φύση και τη γαλήνη.
Το καταπράσινο νησί χαρακτηρίζεται ως το ακατέργαστο διαμάντι του Αιγαίου, γιατί φημίζεται για τις ωραίες παραλίες του, το ατελείωτο πράσινο, τις πλούσιες θάλασσες σε ψάρια που το περιτριγυρίζουν, αλλά και για το μοναδικό θαλάσσιο πάρκο του όπου φιλοξενούνται οι monachus-monachus και όχι μόνο.
Λεφτός Γυαλός
Αν σε όλα τα θετικά του νησιού προστεθούν οι λιχουδιές της τοπικής κουζίνας και η φιλοξενία των Αλοννησιωτών, τότε είναι απολύτως βέβαιο ότι δημιουργείται ένα «εκρηκτικό μίγμα» έρωτα μεταξύ επισκέπτη και τόπου.

Φθάνοντας με το συμβατικό πλοίο της γραμμής, που ξεκίνησε από τον Βόλο πριν από 5 ώρες, ο για πρώτη φορά επισκέπτης αντικρίζει ξαφνικά στα αριστερά του, χωμένο βαθειά μέσα στον μικρό όρμο, το λιμάνι του νησιού το Πατητήρι.

Πατητήρι
Κατάφυτο από πεύκα, δεν σε ξετρελαίνει με την πρώτη ματιά, αφού είναι πρόσφατος οικισμός, άρον-άρον φτιαγμένος το 1965 για να στεγάσει τον κόσμο όταν ένας μεγάλος σεισμός ισοπέδωσε την Χώρα και ολόκληρο το νησί.

Η Χώρα, που βρισκόταν ψηλά στο βουνό εγκαταλείφθηκε, ο κόσμος κατέβηκε στα παραθαλάσσια και εγκαταστάθηκε στο Πατητήρι ή στου Βότση που σήμερα είναι ενωμένα και αποτελούν την πρωτεύουσα και επίνειο του νησιού.
Παλιά Χώρα
Το πραγματικά ακατέργαστο διαμάντι του Αιγαίου όμως επιφυλάσσει απίστευτες εκπλήξεις που εντυπωσιάζουν.

Ξενοδοχειακή υποδομή πραγματικά εξαιρετική και αξιοζήλευτη με πεντάστερη φιλοξενία που επεκτείνεται και στον τομέα της γαστρονομίας με τα ολόφρεσκα ψάρια και τους αστακούς που αποτελούν σήμα κατατεθέν για το νησί.

Άλλωστε λέγεται ότι αν πάει κάποιος πάει στο νησί και δεν γευτεί τις αστακομακαρονάδες στη Στενή Βάλλα-κορυφαίο προορισμό για τους σκαφάτους και τους ιστιοπλόους-είναι σαν να μην έχει γευθεί ποτέ το νέκταρ στον ουρανίσκο του.

Στενή Βάλλα

Στον Άγιο Δημήτριο-την πιο φημισμένη παραλία του νησιού-το καλοκαίρι παρά τον πολύ κόσμο πάντα υπάρχουν η ηρεμία και η γαλήνη και η αποζημίωση από τα γαλαζοπράσινα νερά είναι μοναδική.

Άγιος Δημήτριος

Εξαιρετική παραλία και στην Μαρπούντα με το πευκοδάσος και την ατελείωτη γαλήνη.

Γραφική γωνιά και ο Ρουσούμ Γυαλός με τις βαρκούλες των ντόπιων ψαράδων.

Κέντρισμα για τους κολυμβητές είναι τα ατελείωτα καραβάκια, που τα βλέπουν να κατευθύνονται καθημερινά στο περίφημο θαλάσσιο πάρκο της Αλοννήσου, για να ξεναγήσουν τους χιλιάδες επισκέπτες, που ελπίζουν να συναντήσουν κάποιες από τις φώκιες monachus-monachus οι οποίες βρίσκουν καταφύγιο στα νερά της περιοχής.

Δεκάδες και τα μικρότερα ή πιο μεγάλα νησιά που αποτελούν τη συστάδα και δημιουργούν ένα τείχος προστασίας για τα σκάφη όταν το Αιγαίο αγριεύει και απαιτεί σεβασμό από τους καπεταναίους.

Άλλωστε στα νερά της Αλοννήσου, από την αρχαιότητα, έχουν καταγραφεί τόσα πολλά ναυάγια, που τώρα πια, όλος αυτός ο άγνωστος πλούτος σταδιακά αναδεικνύεται με τα υποθαλάσσια μουσεία με ελεγχόμενες καταδύσεις για τους λάτρεις του βυθού.

Τελευταίο εύρημα το ναυάγιο στο νησάκι Περιστέρα, αφού το πλοίο μετέφερε πάνω από 4.000 αμφορείς που βρίσκονται πλέον σε βάθος 25 μέτρων.

Πολύ κοντά βρίσκονται και τα νησιά Κυρά-Παναγιά με το περίφημο μοναστήρι, η Σκαντζούρα, η Ψαθούρα και τόσα άλλα, που αποτελούν επίγειους παραδείσους για τους μοναχικούς λάτρεις της ιστιοπλοΐας.

Χωρίς υπερβολή στην καρδιά του καλοκαιριού συχνά σημειώνεται το αδιαχώρητο και υπάρχει «traffic» από τα πολλά σκάφη στην περιοχή.

Το βράδυ έντονη είναι και η νυχτερινή ζωή στο νησί, που μοιράζεται στην ανοικοδομημένη Χώρα, με τα παραδοσιακά σπίτια και οικήματα και την μοναδική θέα προς το αρχιπέλαγος και στο Πατητήρι που διαθέτει τα «καλα» μαγαζιά για ατέλειωτες ψαροφαγίες.

Το Πατητήρι τη νύχτα

Η πρόσβαση στην Αλόννησο γίνεται από θαλάσσης με πλοία από τον Βόλο ή με τα ταχύπλοα που κάνουν το ταξίδι μέσα σε 3 ώρες, με πολλαπλά ημερήσια δρομολόγια.

Γρήγορα πλοία συνδέουν το νησί και με την Θεσσαλονίκη, αλλά μονο το καλοκαίρι.

Υπάρχει και η λύση του αεροπλάνου μέχρι τη Σκιάθο και μετά με το πλοίο υποχρεωτικά ως το Πατητήρι.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ – φωτογραφίες του Βασίλη Δροσάκη

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Εμφύλιος στον οίκο «Νίκος-Τάκης»: Η αυτοκρατορία της μόδας, το σύμφωνο συμβίωσης και τα εξώδικα

http://bit.ly/2Nc3eCu

Η ιστορία του οίκου της haute couture που έχτισε το δίδυμο Νίκος-Τάκης και πώς ο άλλοτε
άξιος συνεχιστής και διάδοχος Χάρης έχασε την εύνοια του alter ego του στη ζωή και τις business – Το άγνωστο σύμφωνο συμβίωσης του 84χρονου Τάκη με τον ΟΥΚά και ο πόλεμος των εξωδίκων για τη χρυσή κληρονομιά

Βράδυ καθημερινής, περασμένες δώδεκα. Στον δεύτερο όροφο ενός κτιρίου επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης, εκεί όπου στεγάζεται το ατελιέ υψηλής ραπτικής «Nikos -Takis», ένας άνδρας, ο Χάρης Τσιάρας, βαδίζει σαν σκιά ανάμεσα σε βραδινές τουαλέτες, αέρινα νυφικά και γαμπριάτικα κοστούμια. Δεν ετοιμάζεται να φύγει, εδώ είναι το σπίτι του τους τελευταίους έξι μήνες.

Ούτε να κοιμηθεί ετοιμάζεται, ο ύπνος δύσκολα σε συναντά όταν η ζωή σου «νυχτώνει» από τη μια στιγμή στην άλλη. Φτιάχνει ακόμη έναν καφέ, ρίχνει μια βιαστική ματιά σε φωτογραφίες που συνόψιζαν μέχρι πρότινος προσωπική ευτυχία και επαγγελματική επιτυχία, και ύστερα κολλά το βλέμμα του σε έναν πάκο από δικόγραφα. Τα διαβάζει ξανά και ξανά όντας αδύναμος να διαχωρίσει την αλήθεια από το ψέμα, την αγάπη από το μίσος, το «για πάντα» από το «ποτέ», το μοναχικό μέλλον από το οικογενειακό παρελθόν. Αυτό που ξεκίνησε για εκείνον πριν από 35 ολόκληρα χρόνια στο πλάι του διεθνώς καταξιωμένου σχεδιαστικού διδύμου «Nikos-Takis».

Το καλοκαίρι του 2016 ο 81χρονος τότε Τάκης συνάπτει με τον 48χρονο Χάρη σύμφωνο συμβίωσης ως επισφράγισμα της 30χρονης συμβίωσης και κοινής τους ζωής

Ετος 1986. Ο 18χρονος ΟΥΚάς από το Στόμιο Λάρισας, Χάρης Τσιάρας, γνωρίζει μέσα στη μονάδα όπου υπηρετεί τους διάσημους σχεδιαστές μόδας Νίκο Τσιμπίλη και Τάκη Καραμπόζα ή, αλλιώς, τους δημιουργούς του θρυλικού οίκου μόδας «Nikos Takis» που είχε ντύσει γυναίκες όπως η Λιζ Τέιλορ, η Τζάκι Ωνάση, η Λίντα Εβανς, η Μαρία Κάλλας, η Τζένη Καρέζη και η Αλίκη Βουγιουκλάκη. Ο Νίκος δίνει στον νεαρό Χάρη μια κάρτα συνοδευόμενη από τη φράση: «Αν θέλεις να δουλέψεις πάρε με τηλέφωνο». Ο Χάρης πηγαίνει αφήνοντας πίσω του το όνειρο μιας σταδιοδρομίας στον Στρατό, ο χώρος της μόδας φαντάζει στα μάτια του πιο θελκτικός. Το νέο του σπίτι βρίσκεται στη διάσημη Αρδηττού, το καινούριο επαγγελματικό περιβάλλον απαρτίζεται από τον Νίκο, τον Τάκη και τον θετό γιο του Νίκου, Ηλία.

Η καινούρια του ζωή έχει μόλις ξεκινήσει: «Τον θυμάμαι τον Χάρη. Ενα πανέμορφο αγόρι που ξυπνούσε κάθε μέρα στις έξι το πρωί προκειμένου να βρίσκεται πρώτος στο κατάστημα χονδρικής του Ταύρου», λέει πρόσωπο από το επαγγελματικό περιβάλλον του «Nikos Takis» και συνεχίζει: «Τελευταίος έφευγε από εκεί. Εκανε τα πάντα: τον αχθοφόρο, τον πωλητή, τον υπεύθυνο, με ό,τι κι αν καταπιανόταν τα κατάφερνε παραπάνω από καλά. Είχε μεγάλη ανάγκη να προχωρήσει, δεν ήθελε ποτέ να βρεθεί άνθρωπος που να τον αποκαλέσει “κηφήνα”. Παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου μόδας, δούλεψε σκληρά, κόπιασε σκληρότερα και τα κατάφερε.

Μέσα σε μερικά χρόνια εξελίχθηκε σε άξιο συνεχιστή του έργου των δασκάλων του. Ο Νίκος και ο Τάκης τον αγαπούσαν πολύ – ο δεύτερος δεν έκρυψε ποτέ την αδυναμία του σ’ εκείνον. Ηταν μαζί στα πάντα. Αξιοπρεπείς όσο λίγοι, αγαπημένοι όσο ελάχιστοι. Οι επιτυχίες μεγάλες, η αναγνώριση μεγαλύτερη, τα χρήματα πολλά, τα ακίνητα περισσότερα, τίποτα από τα παραπάνω δεν φαινόταν ικανό να απειλήσει τις σχέσεις τους. Θυμάμαι τον κύριο Νίκο να λέει χαριτολογώντας στον Τάκη: “Αυτά τα παιδιά, ο Χάρης και ο Ηλίας, είναι τα δικά μας παιδιά, οι συνεχιστές μας. Οταν “φύγω”, λοιπόν, θα αφήσω τη μισή περιουσία μου σε σένα και την άλλη μισή στον γιο μου, τον Ηλία. Κι εσύ με τη σειρά σου, λίγο πριν φύγεις θα φροντίσεις τον Χάρη, το δικό σου παιδί”». Ο Νίκος φεύγει από τη ζωή τον Φεβρουάριο του 2010 αφήνοντας πίσω του μία τεράστια περιουσία και μία διαθήκη-«αντίγραφο» των όσων έλεγε στον Τάκη. Στον Χάρη μεταβιβάζεται ένα διαμέρισμα στο Παγκράτι και η υπόσχεση ότι για εκείνον θα φροντίσει κάποτε ο Τάκης…

Τα ασφαλιστικά μέτρα του Τάκη στον άλλοτε στενό συνεργάτη και σύντροφό του Χάρη και η απάντηση του δεύτερου

Το σύμφωνο συμβίωσης και τα πρώτα σύννεφα

Είναι καλοκαίρι του 2016, όταν ο 81χρονος τότε Τάκης συνάπτει με τον 49χρονο Χάρη σύμφωνο συμβίωσης ως επισφράγισμα της 30χρονης συμβίωσης και κοινής τους ζωής. Οι δυο τους συνεχίζουν να μένουν στο διαμέρισμα της Αρδηττού, να περνούν τα καλοκαίρια τους στη βίλα-παλάτι του Λουτρακίου και να μοιράζονται τον ελεύθερο χρόνο τους με λίγους και καλούς φίλους. Ο Τάκης την εποχή εκείνη δεν εργάζεται πλέον, όλη η δουλειά έχει περάσει αποκλειστικά στα χέρια του Χάρη: «Δύσκολες εποχές», λέει πρόσωπο από το επαγγελματικό τους περιβάλλον, και συνεχίζει: «Ο Χάρης ήρθε αντιμέτωπος με την οικονομική κρίση, το καλό ρούχο είχε γίνει είδος πολυτελείας. Ετσι, τόσο το κατάστημα του Κολωνακίου όσο και το ατελιέ στη Βουλιαγμένης κλυδωνίστηκαν πολύ σοβαρά. Για να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της δουλειάς πούλησε το διαμέρισμα του Παγκρατίου, το μόνο ακίνητο που είχε στην κατοχή του. Βρισκόταν μόνος στο τιμόνι του παλαιότερου οίκου μόδας της Ελλάδας και πάλεψε πολύ σκληρά προκειμένου να μη βουλιάξει. Ο κύριος Τάκης ήταν στο πλάι του, η ηλικία του ωστόσο δεν του άφηνε πολλά περιθώρια για μεγάλες μάχες.

Ο Χάρης ήταν αυτός που όφειλε να βγάλει τον οίκο μόδας από την τρύπα της κρίσης. Και τα κατάφερε!». Δύο χρόνια μετά τη σύναψη του συμφώνου συμβίωσης, το καλοκαίρι του 2018, ο Τάκης αποφασίζει να περάσει κάποιες μέρες στον τόπο καταγωγής του, την Κοζάνη, και στο πλάι συγγενών. Σύμφωνα με όσα εκμυστηρεύεται ο Χάρης σε φίλους, όταν ο Τάκης επιστρέφει από την Κοζάνη δεν είναι απέναντί του το ίδιο εγκάρδιος όπως πάντα. Μοιάζει απόμακρος, ενίοτε ψυχρός, ο Χάρης πιστεύει ότι η συμπεριφορά του δεν αποτελεί τίποτα παραπάνω από μια κρίση που θα περάσει.

Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ο Τάκης στέκεται απέναντι στον Χάρη λέγοντάς του ότι διαπίστωσε από έναν προσωπικό τραπεζικό λογαριασμό ένα έλλειμμα ύψους 16.800 ευρώ. Σύμφωνα με την ενημέρωση της τράπεζας, το εν λόγω ποσό ανελήφθη σε δόσεις -μία πρώτη δόση των 600 ευρώ και άλλες 18 δόσεις των 900 ευρώ- από το ΑΤΜ της τράπεζας στον Αγιο Αρτέμιο Παγκρατίου με χρήση της χρεωστικής κάρτας του Τάκη. Ο Χάρης τού λέει ότι πρέπει να απευθυνθούν άμεσα στο αρμόδιο αστυνομικό τμήμα και να υποβάλουν μήνυση για κλοπή. Η μήνυση κατατίθεται, οι σκέψεις του Χάρη κατευθύνονται σε κάποιον υπάλληλό τους, ο οποίος όπως υποστηρίζει ο Χάρης «μου ομολόγησε προφορικά ότι ο ίδιος προέβη στις αναλήψεις για να καλύψει ένα οικονομικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε». Ζητάει από τον Τάκη να τον απομακρύνουν από κοντά τους, η απάντηση που λαμβάνει ωστόσο είναι η… απομάκρυνση του ίδιου του Τάκη για «δυο-τρεις μέρες στην Κοζάνη». Λίγες μέρες μετά, ο Χάρης συνοδεύει στον Τάκη στο αεροδρόμιο. Αυτή είναι η τελευταία φορά που θα τον δει και θα τον ακούσει…

Λύση του συμφώνου συμβίωσης, εξώδικα και ασφαλιστικά

Στις 28 Δεκεμβρίου του 2018 ο Χάρης λαμβάνει από τον Τάκη εξώδικη πρόσκληση για συναινετική λύση του συμφώνου συμβίωσης υπογεγραμμένη από κάποιον δικηγόρο της Κοζάνης. Στο ίδιο εξώδικο ο Τάκης ζητάει επίσης από τον Χάρη να φύγει από το διαμέρισμα της Αρδηττού δίνοντάς του διορία είκοσι ημερών! Ο Χάρης δεν μπορεί να πιστέψει αυτό που συμβαίνει. Τηλεφωνεί ασταμάτητα στον Τάκη, του στέλνει αμέτρητα μηνύματα, καμία απόκριση, καμία απάντηση. Ο Χάρης δεν φεύγει, προσπαθεί να βρει τον Τάκη για να καταλάβει τι έχει συμβεί. Δεν τα καταφέρνει. Η διορία περνά, οι κλειδαριές αλλάζουν, ο Χάρης «μετακομίζει» στο ατελιέ της Βουλιαγμένης και όπως λένε πρόσωπα που τον γνωρίζουν: «Εκείνες τις μέρες ήταν ένας ζωντανός – νεκρός. Ο Τάκης δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματα και στα μηνύματά του. Ο Χάρης προσπάθησε να τον προσεγγίσει μέσω κοινών γνωστών, στάθηκε αδύνατο. Ο Τάκης ήταν εξαφανισμένος, δεν περνούσε ούτε από το μαγαζί του Κολωνακίου όπου συνήθιζε να πίνει τον καφέ του τα πρωινά. Ο Χάρης δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ο άνθρωπος με τον οποίο μοιράστηκε μια ολόκληρη ζωή του φέρθηκε κατ’ αυτόν τον τρόπο. Τον πονούσε αυτό το ξαφνικό “πέταμα”, αυτή η απρόσμενη αλλαγή, αυτό το απόλυτο άδειασμα. Το ότι δεν υπήρξε μία συζήτηση, μία κουβέντα, ένα “λυπάμαι, αλλά τελειώσαμε”».

Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2019 ο Χάρης παίρνει μία αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με την οποία ο Τάκης ζητά από το δικαστήριο να διαταχθεί η αποχώρησή του από το διαμέρισμα της Αρδηττού και να εκδοθεί προσωρινή διαταγή με την οποία να ρυθμιστεί προσωρινά «η παραχώρηση αποκλειστικά σε εμένα της χρήσης της κοινής μας στέγης συμβίωσης για να διαμένω σε αυτήν, διατάζοντας τον καθ’ ου να αποχωρήσει από αυτήν… Να απειληθεί με προσωπική κράτηση διάρκειας ενός έτους και χρηματική ποινή τριών χιλιάδων ευρώ για κάθε παράβασή του ή συμμόρφωσή του στην απόφαση που θα εκδοθεί». Το Πρωτοδικείο Αθηνών εκδίδει προσωρινή διαταγή, σύμφωνα με την οποία παραχωρεί την αποκλειστική χρήση του διαμερίσματος της Αρδηττού στον Τάκη «μέχρι τη συζήτηση της αίτησης στις 19.6.2019».

Οι αλήθειες των δύο πλευρών

Ηταν την περασμένη Πέμπτη, 20 Ιουνίου, στα δικαστήρια της Ευελπίδων, όταν ο Χάρης παρακολουθούσε τη «συζήτηση» της δικής του ζωής. Ο Τάκης δεν βρισκόταν εκεί, δικηγόροι και μάρτυρες αναπλήρωσαν τις στιγμές μιας κοινής πορείας σε μια διαμάχη που μόλις ξεκινά.

Από τη μία πλευρά ο Τάκης, ο οποίος υποστηρίζει μεταξύ άλλων πως «η κοινή συμβίωσή μας κατέστη αφόρητη εξαιτίας της αποκλειστικής υπαιτιότητάς του, συνιστάμενη, αφ’ ενός μεν στην από μέρους του πλήρη απαξίωση του προσώπου μου, αφ’ ετέρου δε στην από μέρους του αξιόμεμπτη εκμετάλλευση της περιουσίας μου συνεπεία της οποίας υπέστην αναμφισβήτητη ζημία και βλάβη. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, και την συστηματική αφαίρεση (από τον τόπο φύλαξής της, ήτοι τις τσέπες των παντελονιών μου κατά τη διάρκεια της μεσημεριανής ή της νυκτερινής ξεκούρασής μου) της κάρτας ανάληψής μου και την αφαίρεση και παράνομη ιδιοποίηση συνολικού ποσού 16.800 ευρώ».

Από την άλλη, ο Χάρης «απαντά»: «Ο αιτών επέλεξε να με κατηγορήσει ψευδώς για κλοπή, άλλως υπεξαίρεση χρημάτων από τον τραπεζικό του λογαριασμό… Η αλήθεια είναι ότι ουδέποτε έχω χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη κάρτα αναλήψεως, αγνοούσα και την ύπαρξή της, πόσω μάλλον τον μυστικό αριθμό PIN με τον οποίο αποκτάται πρόσβαση στον λογαριασμό και στην ανάληψη χρημάτων από αυτόν. Οταν μάλιστα ο αιτών με είχε πληροφορήσει για την απώλεια των χρημάτων του, μαζί προστρέξαμε για υποβολή μηνύσεως στο αρμόδιο αστυνομικό τμήμα, ωστόσο στη δεδομένη χρονική στιγμή (Δεκέμβριος 2018) δεν είχα καταλάβει ότι ο αιτών επιδιώκει να “κατασκευάσει” μία μεμπτή συμπεριφορά μου, φορτώνοντας μου μία τέτοια ειδεχθή πράξη, προκειμένου να “αποκτήσει” έναν δήθεν σπουδαίο λόγο για την λύση του συμφώνου συμβίωσής μας και για την αίτησή του να μετοικήσω από την κοινή μας στέγη.

Μάλιστα, τη συγκεκριμένη σκευωρία εις βάρος μου ο αιτών δεν την “έστησε” μόνος του, αλλά με τη βοήθεια του Κ.Δ., ο οποίος μας βοηθούσε σε εξωτερικές δουλειές, έχοντας δηλαδή καθημερινή πρόσβαση στην οικία μας, παράλληλα δε, ο ίδιος μου ομολόγησε ότι προέβη στις συγκεκριμένες αναλήψεις, σε κατ’ ιδίαν συζήτηση που είχαμε μετά την υποβολή της ως άνω μηνύσεως… Βέβαια, στην συγκεκριμένη συζήτησή μας, μου ανέφερε ότι το έπραξε για να “καλύψει” οικονομικές του ανάγκες, και όχι ότι όλο αυτό ήταν προσχεδιασμένο από τον αιτούντα για να δημιουργήσει έναν βάσιμο λόγο ώστε να με αποπέμψει από την οικογενειακή μου κατοικία… Με καθησύχασε ωστόσο το γεγονός ότι ο αιτών έχει ήδη προβεί σε κατάθεση μήνυσης κατά αγνώστων ενώπιον του ΑΤ Παγκρατίου για την κλοπή, συνεπώς το ποιος πραγματικά πήρε τα χρήματα θα κριθεί από το υλικό που έχουν καταγράψει οι κάμερες ασφαλείας του υποκαταστήματος της Τράπεζας το οποίο έχει ήδη διατεθεί στις Αρχές». Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι στη δίκη της περασμένης Πέμπτης ο Κ.Δ. παρέστη ως μάρτυρας του Τάκη.

Δεκαέξι χιλιάδες οκτακόσια ευρώ. «Oσο κόστιζε πριν από κάποια χρόνια η αγορά μιας βραδινής τουαλέτας… Πολύ λίγα μπροστά στην περιουσία του Τάκη, ελάχιστα για να δικαιολογήσουν τη διάλυση μιας ολόκληρης ζωής», έσπευσε να σχολιάσει μία μάρτυρας, η οποία, όπως και αρκετά πρόσωπα από τον περίγυρο του διάσημου ζευγαριού, θεωρεί ότι τα αίτια αυτής της διαμάχης βρίσκονται αλλού. Για τον Τάκη σε μία ενδεχόμενη ανασφάλεια καθώς, όπως αναφέρει στην αίτησή του, «φοβάμαι και αγωνιώ για την σωματική μου ακεραιότητα, την ασφάλεια αλλά και τη ζωή μου. Τον Νοέμβριο του 2018 όταν όλως τυχαίως ξύπνησα μέσα στη νύχτα με σκοπό να πάω στο μπάνιο ήρθα με τρόμο αντιμέτωπος με ξένους, άγνωστους σε εμένα και μάλλον αμφιβόλου ηθικής επισκέπτες, οι οποίοι περιφέρονταν ανεξέλεγκτα μέσα στην κατοικία μου στα σκοτεινά και “σκάλιζαν” τα πράγματά μου».
Για τον Χάρη πάλι, η αλλαγή της συμπεριφοράς του Τάκη στο πρόσωπό του «ουδόλως αντιπροσωπεύει την αληθινή βούλησή του αλλά τον επηρεασμό του από τη βούληση συγγενικών του προσώπων…». Oπως ανέφερε σε φιλικά του πρόσωπα: «Αυτές δεν είναι αποφάσεις του Τάκη. Οι συγγενείς του, οι οποίοι τόσα χρόνια δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ πραγματικά για εκείνον, του έκαναν πλύση εγκεφάλου για να φύγω εγώ από τη μέση της περιουσίας. Μετά από δεκαετίες σκληρής δουλειάς και αληθινής αγάπης θέλουν να με βγάλουν έξω από τα πάντα. Διέλυσαν το σύμφωνο συμβίωσης, με έδιωξαν από το σπίτι, αφαίρεσαν το όνομά μου από κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς, έθιξαν την τιμή και την αξιοπρέπειά μου. Πάνω απ’ όλα νιώθω πικραμένος. Οργάνωσα επιδείξεις, άνοιξα μαγαζιά, διαχειρίστηκα τα πάντα, έφερα χρήματα, δούλεψα σαν το σκυλί και τώρα αυτό το σκυλί το πετάνε στον δρόμο…».

Το δικαστήριο της περασμένης Πέμπτης, ανάμεσα στον Τάκη και τον Χάρη, έληξε με τη φράση του δικαστή: «Θα έχετε απόφαση σε δεκαπέντε μέρες». Οι δικηγόροι έκλεισαν τους φακέλους, οι μάρτυρες αποχώρησαν, η αίθουσα άδειασε, το δίκαιο θα κριθεί βάσει του νόμου, το άδικο δεν μπορεί να το γνωρίζει κανείς άλλος πέραν εκείνων που επέλεξαν να βάλουν το χρήμα πάνω από την αξία μιας ολόκληρης ζωής. Το ποιοι είναι αυτοί μένει να το αποδείξει η ιστορία…

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Εξεταζόμενος για δίπλωμα παρέσυρε με Ι.Χ. τον εξεταστή!

http://bit.ly/2KB1Nv9

 Το ασυνήθιστο ατύχημα συνέβη την στιγμή που ο υποψήφιος οδηγός εξεταζόταν στην επί τόπου στροφή Ούτε που μπορούσε να φανταστεί την λαχτάρα που θα περνούσε, ένας
εξεταστής που εξέταζε υποψήφιους για άδεια ικανότητας οδήγησης στην Εύβοια, καθώς ένας από τους οδηγούς που φιλοδοξούσαν να πάρουν το πολυπόθητο δίπλωμα τον… παρέσυρε με το όχημα της σχολής οδηγών τραυματίζοντάς τον!

Το ασυνήθιστο ατύχημα συνέβη στον χώρο που έχει οριστεί για να γίνονται οι εξετάσεις στην Ιστιαία, την στιγμή που ο υποψήφιος οδηγός εξεταζόταν στην επί τόπου στροφή. Όμως, έχασε τον έλεγχο με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να ανεβεί στο πεζοδρόμιο όπου στεκόντουσαν ο δάσκαλος και ο εξεταστής και να πατήσει στο πόδι τον τελευταίο!

Ο άτυχος εξεταστής τραυματίστηκε σοβαρά και παρελήφθη από ασθενοφόρο το οποίο τον μετέφερε στο νοσοκομείο, ενώ ο νεαρός υποψήφιος αντιλήφθηκε πως εκτός από την βέβαια αποτυχία του στην εξέταση, θα έχει να αντιμετωπίσει και την σχετική έρευνα της Τροχαίας για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα.

via Blogger anatakti.gr