Monthly Archives: Μαΐου 2019

Εικόνα

#iphonesia #instagood #igsg #love #iphoneonly #tweegram #igers #instamood #instagramhub #igdaily #instadaily #instarekiem #webstagram #instagramers #statigram #ideastudio

via Instagram http://bit.ly/2JONwL2
Εικόνα

Eye 👁 #iphonesia #instagood #igsg #love #iphoneonly #tweegram #igers #instamood #instagramhub #igdaily #instadaily #instarekiem #webstagram #instagramers #statigram #ideastudio

via Instagram http://bit.ly/2QDHNbx
Εικόνα

http://bit.ly/2HMzWWi

Το προεδρείο του κοινοβουλίου σπεύδει να τακτοποιήσει ημέτερους και κομματικούς
αφισοκολλητές πριν τις εκλογές – Φορέας υποδοχής το Ίδρυμα της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία
«Όργιο» ρουσφετιών με προσλήψεις των δικών τους παιδιών, ημέτερων και κομματικών αφισοκολλητών παρατηρείται στην Βουλή τις τελευταίες ημέρες.
Την ώρα που η κυβέρνηση ετοιμάζεται να περάσει από την ολομέλεια ρουσφετολογικές διατάξεις, το προεδρείο του κοινοβουλίου σπεύδει να τακτοποιήσει με συμβάσεις ορισμένου χρόνου μετακλητούς που μετά τις εκλογές θα έπρεπε να αναζητήσουν κανονική εργασία.

Για την ώρα, φορέας υποδοχής είναι το Ίδρυμα της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και την Δημοκρατία. Υπενθυμίζεται ότι πριν από μερικούς μήνες το προεδρείο προχώρησε σε σαρωτικές αλλαγές αυξάνοντας τις θέσεις εργασίας του σχετικού οργανογράμματος.

Σύμφωνα με τρεις αποφάσεις που αναρτήθηκαν στην κοινοβουλευτική διαφάνεια προσλαμβάνονται οι:
Ιδομενέας Μανωλιτσάκης με διετή σύμβαση (Διαβάστε την απόφαση πρόσληψης ΕΔΩ). Ο κ. Μανωλιτσάκης τον Οκτώβριο του 2015 τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση πρόεδρος διευθύνων σύμβουλος της Κοινωνίας της Πληροφορίας. Παράλληλα, σύναψε συμβάσεις συνεργασίας με την επιθεώρηση εργασίας ενώ είναι και υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με την παράταξη της κυρίας Ρένας Δούρου.

Στο Ίδρυμα της Βουλής προσλαμβάνεται με ετήσια σύμβαση και η Μαρίνα – Λελούδα Σκουρογιάννη (Διαβάστε την απόφαση πρόσληψης ΕΔΩ) που έως πρόσφατα κατείχε θέση μετακλητής υπαλλήλου στο γραφείο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη.

Ετήσια είναι και η σύμβαση της Αλεξάνδρας Αλεξανδροπούλου (διαβάστε την απόφαση πρόσληψής της ΕΔΩ) που εως τον περασμένο Μάρτιο απασχολούταν ως μετακλητή στο πολιτικό γραφείο του υπουργού Εσωτερικών Αλέξη Χαρίτση.

Με σύμβαση αορίστου χρόνου διορίζεται και ο κ. Ευστράτιος Μπουρνάζος σε θέση δημοσιογράφου (διαβάστε την απόφαση πρόσληψης ΕΔΩ)

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Fausto Papetti My love serenade

https://ift.tt/eA8V8J

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Όταν η Θάλασσα αγκαλιάζει τον Ουρανό

https://ift.tt/eA8V8J

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Το τεστ που ανιχνεύει το άγχος

http://bit.ly/2W4c1FB

Μηχανικοί του Πανεπιστημίου Cincinnati αναπτύσσουν ένα νέο εργαλείο που θα χρησιμοποιείται από τους ασθενείς στο σπίτι για να ανιχνεύει τους βιοδείκτες του στρες
Το άγχος συχνά αποκαλείται «σιωπηλός δολοφόνος» αφού οι επιπτώσεις του εκδηλώνονται «ύπουλα» σε όλες τις πτυχές της υγείας, από τις καρδιαγγειακές παθήσεις μέχρι την ψυχική υγεία.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Cincinnati (UC) πραγματοποίησαν μία μελέτη για την ανάπτυξη ενός νέου τεστ που θα μετρά εύκολα και γρήγορα τις κοινές ορμόνες τους άγχους, χρησιμοποιώντας δείγμα από τον ιδρώτα, το αίμα, τα ούρα ή το σάλιο του ασθενούς.

Σκοπός τους, σύμφωνα με τη δημοσίευση του American Chemical Society Sensors, είναι να μετατρέψουν, τελικά, την ιδέα τους αυτή σε μια απλή συσκευή την οποία θα μπορούν να χρησιμοποιούν οι ασθενείς στο σπίτι τους για να παρακολουθούν την υγεία τους.

Η συσκευή αυτή χρησιμοποιεί υπεριώδες φως ώστε να μετρήσει τις ορμόνες του στρες που βρίσκονται σε μια σταγόνα αίματος, ιδρώτα, ούρων ή σάλιου, δηλαδή τους βιοδείκτες που βρίσκονται σε όλα αυτά τα υγρά, αν και σε διαφορετικές ποσότητες.

Η ομάδα του Πανεπιστημίου έλαβε χρηματοδότηση για το project αυτό από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών και το Ερευνητικό Εργαστήριο Πολεμικής Αεροπορίας των Η.Π.Α, με τον Andrew Steckl, Επιστήμονα στο Οχάιο και Ηλεκτρολόγο Μηχανικό στο Κολλέγιο Μηχανικής και Εφαρμοσμένων Επιστημών του UC να εξηγεί ότι οι στρατιωτικές μελέτες ασκούν έντονη πίεση στους πιλότους και σε όσους βρίσκονται καθημερινά στα όρια της ανθρώπινης απόδοσης.

«Οι πιλότοι αισθάνονται τεράστιο άγχος κατά τη διάρκεια των αποστολών. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο ελεγκτής εδάφους θα ήταν καλό να γνωρίζει πότε ο πιλότος φτάνει στα όρια των ικανοτήτων του και παύει να ελέγχει σωστά τις διαδικασίες, έτσι ώστε να τον αποδεσμεύσει πριν συμβεί κάτι καταστροφικό», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Δρ. Steckl.

Ωστόσο, η συσκευή του UC έχει πολλές ακόμα εφαρμογές, με την ομάδα του Δρ. Steckl να στοχεύει και στις εμπορικές της προοπτικές. «Δεν πρόκειται για μια συσκευή που μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως ένα εργαστηριακό τεστ αίματος. Η πρόθεσή μας είναι να δημιουργήσουμε μια συσκευή που να επιτρέπει στους ανθρώπους να κάνουν ένα γρήγορο τεστ στο σπίτι, όταν, για παράδειγμα, μπορεί να μην αισθάνονται καλά και θέλουν να μάθουν σε τι κατάσταση βρίσκεται η υγεία τους».

«Το άγχος μας βλάπτει με πολλούς τρόπους χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Τις περισσότερες φορές δε μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε πόσο καταστροφική μπορεί να είναι μια σύντομη ή μακρά περίοδος στρες. Πολλές σωματικές ασθένειες όπως ο διαβήτης, η υψηλή αρτηριακή πίεση, αλλά και νευρολογικές ή ψυχολογικές διαταραχές οφείλονται στο άγχος του ασθενούς κι αυτό ακριβώς είναι που με ενδιαφέρει και θέλησα να εξετάσω σε αυτή τη μελέτη», σημείωσε στο σχόλιό της και η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και απόφοιτος του UC, Prajokta Ray.

Γεγονός είναι, πάντως, πως τα τελευταία χρόνια πολλοί επιστήμονες προσπάθησαν να αναπτύξουν ένα φθηνό, εύκολο και αποτελεσματικό τεστ που θα ανιχνεύει τις ορμόνες του στρες ακόμα και σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Τελικά, όμως, σε αυτό το αποτέλεσμα κατάφερε να φτάσει η ερευνητική ομάδα του UC. «Αυτό το τεστ έχει τη δυνατότητα να αποτελέσει μια ισχυρή εμπορική συσκευή. Θα ήταν υπέροχο να δούμε την έρευνα να πηγαίνει προς αυτή την κατεύθυνση», καταλήγει η Δρ. Ray.

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Ο ντετέκτιβ «του πλούτου» που βρίσκει τα κρυμμένα λεφτά των πλουσίων

http://bit.ly/30WOiuO


Ο 32χρονος Γάλλος οικονομολόγος Gabriel Zucman ψάχνει τα λογιστικά βιβλία για να βρει μυστικούς offshore λογαριασμούς.
Ο Gabriel Zucman ξεκίνησε την πρώτη του δουλειά τη Δευτέρα μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers. Φρέσκος από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου είχε σπουδάσει με έναν καθηγητή ονόματι Thomas Piketty, ο Zucman είχε εξασφαλίσει την πρακτική του στην Exane, μια γαλλική χρηματιστηριακή εταιρεία. Συμμετείχε σε μια ομάδα που γράφει σχόλια για τους πελάτες και του δόθηκε ένα έργο που έμοιαζε παράλογο: Εξήγησε την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας. «Κανείς δεν ήξερε τι συμβαίνει», θυμάται.

Εκείνη τη στιγμή, ο Zucman σκεφτόταν επίσης αν θα ακολουθήσει διδακτορικό. Ήταν ήδη επιφυλακτικός απέναντι στην κυρίαρχη οικονομική θεωρία. Τώρα η επιστήμη φαινόταν περισσότερο από ποτέ σαν ένα μάτσο περίπλοκες θεωρίες που δεν είχαν καμία σημασία έξω από την ακαδημαϊκή κοινότητα. Αλλά μια μέρα, καθώς η κρίση συνεχιζόταν, βρήκε στοιχεία που έδειχναν δισεκατομμύρια δολάρια να μπαίνουν και να βγαίνουν από τις μεγάλες οικονομίες και από μικρότερες, όπως οι Βερμούδες, οι νήσοι Κέιμαν, το Χονγκ Κονγκ και η Σιγκαπούρη. Ποτέ δεν είχε δει μελέτες για αυτές τις ροές πριν. «Σίγουρα αν δαπανήσω αρκετό χρόνο μπορώ να καταλάβω ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτό», θυμάται να σκέφτεται. «Εμείς οι οικονομολόγοι μπορούμε να είμαστε λίγο χρήσιμοι».

Μια δεκαετία αργότερα, ο Zucman, 32 ετών, είναι επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ και ο πρώτος εμπειρογνώμονας στον κόσμο ως προς το πού κρύβουν οι πλούσιοι τα χρήματά τους. Η διδακτορική διατριβή του, που παρακολούθησε ο Piketty, εξέθεσε φοροδιαφυγή ύψους τρισεκατομμυρίων δολαρίων από τους πλούσιους διεθνώς. Για το πιο σημαντικό έργο του συνεργάστηκε με τον συνάδελφό του στο Berkeley Emmanuel Saez, επίσης Γάλλο και συνεργάτη του Piketty. Η έρευνά τους το 2016, «Η ανισότητα πλούτου στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1913» μελέτησε δεδομένα ενός αιώνα για να απαντήσει σε ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του καπιταλισμού:

Πόσο πλούσιοι είναι οι πλούσιοι στο πλουσιότερο έθνος του κόσμου;

Η απάντηση – πολύ πιο πλούσιοι από ό,σο προηγουμένως φανταζόταν κανείς – ώθησε τους δύο τους στην καρδιά του αμερικανικού διαλόγου για τις ανισότητες. Τα στοιχεία τους έγιναν η καρδιά της περίφημης ομιλίας του γερουσιαστή του Βερμόντ, Bernie Sanders, που εκφωνήθηκε στους υποστηρικτές του κατά τη διάρκεια των εκλογών για το χρίσμα των Δημοκρατικών το 2016.

Οι τελευταίες εκτιμήσεις του Zucman και του Saez δείχνουν ότι το κορυφαίο 0,1% των φορολογουμένων – περίπου 170.000 οικογένειες σε μια χώρα 330 εκατομμυρίων ανθρώπων – ελέγχει το 20% του αμερικανικού πλούτου, το μεγαλύτερο μερίδιο από το 1929. Το κορυφαίο 1% ελέγχει το 39% του αμερικανικού πλούτου, και το κατώτερο 90% έχει μόνο 26%. Το κάτω μισό των Αμερικανών συνολικά έχει αρνητική καθαρή αξία. Η μετατόπιση της συγκέντρωσης του πλούτου σε διάγραμμα εμφανίζεται ως «U», με ραγδαία πτώση κατά τη Μεγάλη Ύφεση και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, παραμένοντας χαμηλή στη δεκαετία του 1960 και του 1970, και ανεβαίνοντας μετά τη δεκαετία του ’80, καθώς ο πλούτος της μεσαίας τάξης στράφηκε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο Zucman διαπίστωσε επίσης ότι οι πολυεθνικές εταιρείες μετακινούν το 40% των ξένων κερδών τους, περίπου 600 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, από τις χώρες όπου έβγαλαν τα χρήματά τους και σε δικαιοδοσίες με χαμηλότερους φόρους.

Όπως πολλοί οικονομολόγοι, ο Zucman και ο Saez έχουν αποδεχθεί τις πολιτικές επιπτώσεις της έρευνας τους. Σε αντίθεση με πολλούς, υποστηρίζουν συστάσεις οικονομικής πολιτικής που είναι τολμηρές και επιθετικές. Πριν η Γερουσιαστής της Μασαχουσέτης Elizabeth Warren ξεκινήσει την προεκλογική της εκστρατεία για το 2020, προτείνοντας φόρο πλούτου, ζήτησε τη γνώμη των δύο, που εκτιμούν ότι ο φόρος θα αποφέρει 2,8 τρισεκατομμύρια δολάρια κατά την επόμενη δεκαετία. Συναντήθηκε ξανά μαζί τους πριν προτείνει έναν εταιρικό φόρο επί κερδών άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων, που υπολογίζουν ότι θα αποφέρει πάνω από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια σε 10 χρόνια. Ο Sanders ζήτησε τις συμβουλές τους σχετικά με το σχέδιο φορολογίας ακινήτων του, το οποίο θα όριζε ποσοστά έως και 77% για τους δισεκατομμυριούχους. Και όταν η εκπρόσωπος της Νέας Υόρκης Alexandria Ocasio-Cortez πρότεινε σε εκπομπή την αύξηση του κορυφαίου φορολογικού συντελεστή σε ποσοστό ως και 70% για εισοδήματα πάνω από 10 εκατομμύρια δολάρια, οι Zucman και Saez έσπευσαν να υπογράψουν ένα άρθρο στους New York Times για να την υποστηρίξουν.

Οι δυο τους έχουν γράψει τώρα έναν τρόπον τινά οδηγό για κάθε υποψήφιο που θέλει να «ξεζουμίσει» τους πλούσιους. Το «Ο Θρίαμβος της Αδικίας», που θα κυκλοφορήσει από την WW Norton & Co. στις αρχές του επόμενου έτους, εστιάζει στο πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η ανισότητα πλούτου με τη φορολογική πολιτική. Τα εργαλεία που ο Zucman έχει παρουσιάσε μέχρι σήμερα έρχονται σε σύγκρουση με μια σειρά από υποθέσεις που υποστηρίζουν με πάθος πολλοί οικονομολόγοι και διαμορφωτές πολιτικής, για το πώς λειτουργεί ο κόσμος: Ότι η απεριόριστη παγκοσμιοποίηση είναι μια πρόταση από την οποία ωφελούνται όλοι. Ότι οι χαμηλοί φόροι προωθούν την ανάπτυξη. Ότι οι δισεκατομμυριούχοι, και οι υπερ-κερδοφόρες εταιρείες τους, αποδεικνύουν ότι ο καπιταλισμός λειτουργεί. Για τον Zucman, τα στοιχεία δείχνουν άλλα πράγματα. Και αν δεν αναλάβουμε δράση, υποστηρίζει, διακινδυνεύουμε μια οικονομική και πολιτική επίπτωση πολύ πιο αποσταθεροποιητική από τη χρηματοπιστωτική κρίση που πυροδότησε το έργο του.

Ο κορυφαίος ντετέκτιβ πλούτου της Αμερικής ψάχνει τα μυστικά των υπερ-πλούσιων σε ένα τακτοποιημένο γραφείο με λευκούς τείχους και μια αξιοζήλευτη θέα στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο.

Οι μέθοδοί του είναι ασυνήθιστα πρωτόγονες σε σχέση με εκείνες των Αμερικανών οικονομολόγων, βασιζόμενες όχι σε ισχυρούς υπολογιστές, σε αναδρομικές αναλύσεις ή μοντέλα πρόβλεψης, αλλά σε απλά, ογκώδη υπολογιστικά φύλλα που καταγράφουν τους φορολογικούς πίνακες, τα μακροοικονομικά σύνολα δεδομένων και τους υπολογισμούς των κεντρικών τραπεζών για τις διασυνοριακές ροές. Το κάνει αυτό μόνος του, αναθέτοντας το σπάνια σε πτυχιούχους φοιτητές.

«Μπορείς να κάνεις αυτήν τη δουλειά του ντετέκτιβ μόνο αν το κάνεις σε μεγάλο βαθμό μόνος σου», λέει. «Ο πλούτος δεν είναι ορατός με το μάτι – είναι ορατός στα δεδομένα». Τώρα τελευταία, πρόσθεσε, «βλέπω περισσότερο τη Silicon Valley στα υπολογιστικά φύλλα του Excel, ειδικά στα ποσά των κερδών που καταγράφονται σε Βερμούδες και Ιρλανδία».

Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Παρίσι, ο Zucman είναι γιος δύο γιατρών. Η μητέρα του ερευνά την ανοσολογία και ο πατέρας του φροντίζει ασθενείς με HIV. Η πολιτική ήταν ένα συχνό θέμα την ώρα του φαγητού. Λέει ότι το «τραυματικό πολιτικό γεγονός της νεολαίας μου» συνέβη όταν ήταν 15 ετών. Ο Jean-Marie Le Pen, ιδρυτής του ακροδεξιού εθνικού κόμματος, ξεπέρασε έναν σοσιαλιστή υποψήφιο για να κερδίσει μια θέση στον τελικό γύρο της προεδρικής ψηφοφορίας του 2002 . Ο Zucman θυμάται ότι συμμετείχε στις αυθόρμητες διαμαρτυρίες που ακολούθησαν. «Πολλές από τις πολιτικές μου σκέψεις από τότε έχουν επικεντρωθεί στο πώς μπορούμε να αποφύγουμε να συμβεί αυτή η καταστροφή», λέει. «Μέχρι στιγμής, έχουμε αποτύχει». (Η κόρη του Le Pen έφτασε στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών το 2017 και κέρδισε σχεδόν διπλάσιες ψήφους από τον πατέρα της).

Ο Zucman γνώρισε τη μελλοντική σύζυγό του, Claire Montialoux, το 2006, σε ένα μάθημα οικονομικών. Τώρα ολοκληρώνει την Ph.D. Διατριβή της, η οποία δείχνει πώς η αύξηση του αμερικανικού κατώτατου μισθού στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και του 1970 βοήθησε τους μαύρους εργαζόμενους, περιορίζοντας το φυλετικό χάσμα των αποδοχών. «Συμμεριζόμαστε το ίδιο όραμα ως προς το γιατί κάνουμε κοινωνικές επιστήμες», λέει ο Zucman. «Ο απώτερος στόχος είναι πώς μπορούμε να τα πάμε καλύτερα;».

Στο πλαίσιο της δικής του μεταπτυχιακής εργασίας στο Παρίσι συγκέντρωσε στοιχεία για το ότι οι πλούσιοι στον κόσμο κρύβουν τουλάχιστον 7,6 τρισεκατομμύρια δολάρια σε offshore λογαριασμούς, αντιπροσωπεύοντας το 8% του παγκόσμιου οικονομικού πλούτου των νοικοκυριών. Το 80% των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων αποκρύπτεται από τις κυβερνήσεις, με αποτέλεσμα περίπου 200 δισεκατομμύρια δολάρια χαμένων φορολογικών εσόδων ανά έτος.

Την ίδια στιγμή, ο ίδιος βοηθούσε τον καθηγητή του, Piketty, να συγκεντρώσει στοιχεία πλούτου και εισοδημάτων για πάνω από 300 χρόνια από τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ. Συνυπέγραψαν μία μελέτη σχετικά με τους αριθμούς, η οποία κατέστη βασικό μέρος του απρόσμενου best seller του Piketty το 2014, «Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα». Το επόμενο έτος, η διδακτορική έρευνα του Zucman δημοσιεύθηκε επίσης ως βιβλίο, «Ο Κρυμμένος Πλούτος των Εθνών».

Τους τελευταίους μήνες, ο Zucman αφιέρωσε πολλή ενέργεια στο ζήτημα του τρόπου με τον οποίο οι πολυεθνικές εταιρείες αποφεύγουν τους φόρους. Έχει εκπονήσει έγγραφα και συμβουλές πολιτικής που δείχνουν ότι οι πολυεθνικές των ΗΠΑ μεταφέρουν σχεδόν τα μισά από τα κέρδη τους στο εξωτερικό σε πέντε προορισμούς – την Ιρλανδία, την Ολλανδία, τη Σιγκαπούρη, την Ελβετία και την ευρύτερη περιοχή της Καραϊβικής, η οποία περιλαμβάνει τις Βερμούδες. «Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα για τη βιωσιμότητα της παγκοσμιοποίησης», λέει.

Χώρες και εδάφη συμμετέχουν σε μια κούρσα προς τον βυθό, υποστηρίζει ο Zucman, προσφέροντας χαμηλότερους εταιρικούς φορολογικούς συντελεστές υπό τον φόβο ότι οι εταιρείες θα μεταφέρουν τα κέρδη τους αλλού. Προτείνει να «εξαϋλωθεί» αυτός ο ανταγωνισμός με την κατανομή των κερδών με βάση το πού πραγματοποιήθηκαν οι πωλήσεις.

Αυτές οι ιδέες μπορεί να μην είναι εφικτές σήμερα, αλλά ο Zucman αναφέρει ότι επιλέγει τη μακροχρόνια άποψη. Θυμηθείτε, επισημαίνει, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έκρινε αντισυνταγματικό τον φόρο εισοδήματος το 1895. Χρειάστηκε μια συνταγματική τροπολογία για να τον νομιμοποιήσει το 1913. «Υπάρχει πολλή πολιτική καινοτομία μπροστά μας», λέει.

Όταν η ιστοσελίδα του Zucman και του Saez, wealthtaxsimulator.org, βγήκε στον αέρα τον Μάρτιο, πυροδότησε μερικές από αυτές τις καινοτομίες που ελπίζουμε. Μια πρόταση, που δημοσιεύτηκε στο Twitter από τον Adam Bonica, καθηγητή πολιτικών επιστημών στο Στάνφορντ, προέβλεπε 100% φόρο επί του πλούτου πέραν των 500 εκατομμυρίων δολαρίων. Βασίστηκε στον λεγόμενο «κανόνα της Beyoncé», τον οποίο εξηγεί ως εξής: «Σκεφτείτε το πιο ταλαντούχο και σκληρότερα εργαζόμενο άτομο που γνωρίζετε και σκεφτείτε πόσα χρήματα έχει και πόσα χρήματα αξίζει». Η Βασίλισσα Bey, έγραψε στο Twitter, εκτιμάται ότι έχει περιουσία κοντά στο μισό δισεκατομμύριο δολάρια. «Ας βάλουμε τον Howard Schultz να μας εξηγήσει γιατί πρέπει να αξίζει περισσότερο από την Beyoncé».

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Στη Μύκονο ξεσάλωσαν και οι τιμές: 7,20€ για ένα σουβλάκι

http://bit.ly/2W2UGwH

Μπορεί ο ΦΠΑ να μειώθηκε στο 13%, όμως οι τιμές των προϊόντων στο Νησί των Ανέμων είναι εξωπραγματικές: μια μπριζόλα κοστίζει 385 ευρώ, η χωριάτικη σαλάτα 18,50, ο χυμός πορτοκάλι 18, η Coca-Cola 15,ένα ποτήρι Prosecco 68 ευρώ και η ξαπλώστρα 50 ευρώ, τα οποία γίνονται 100 αν ζητήσεις και ομπρέλα

Μαστίζει και φέτος η εντελώς παρανοϊκή ακρίβεια τη Μύκονο, μια που αρκετοί καταστηματάρχες έχουν ανεβάσει τις τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών που προσφέρουν στα ύψη, σκοπεύοντας σε γρήγορο και μεγάλο κέρδος, με φαινόμενα αισχροκέρδειας να εντοπίζονται σε παραλίες, μπαρ και εστιατόρια του νησιού. Και βρισκόμαστε ακόμη στον Μάιο.

Φρίξος Δρακοντίδης 

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

Εικόνα σοκ από το Έβερεστ: Δεκάδες ορειβάτες προσπερνούν… ένα πτώμα

http://bit.ly/30Wwpfr


Ο κινηματογραφιστής που κατέγραψε την φρικιαστική σκηνή περιγράφει το κλίμα στο Έβερεστ ως το απόλυτο «μακελειό» – Και ενδέκατος ορειβάτης νεκρός μέσα σε 10 ημέρες
Πριν από μερικές μέρες, η φωτογραφία της τεράστιας ουράς που σχηματίζεται κοντά στην κορυφή του Έβερεστ, από ορειβάτες που εκμεταλλεύονται το σύντομο «παράθυρο» ευνοϊκών συνθηκών για να σκαρφαλώσουν στη στέγη του κόσμου, έκανε τον γύρο του διαδικτύου. Ήταν μία συγκλονιστική εικόνα, που συζητήθηκε εκτενώς στα social media, και έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό το φαινόμενο του «μποτιλιαρίσματος» που παρουσιάζεται τη συγκεκριμένη εποχή στην επιβλητική βουνοκορφή. Δυστυχώς πρόκειται για ένα φαινόμενο με τραγικές επιπτώσεις, αφού στοιχίζει κάθε χρόνο τη ζωή σε δεκάδες ορειβάτες, λόγω της εξάντλησης από την πολύωρη αναμονή και ορθοστασία σε ένα περιβάλλον με ελάχιστο οξυγόνο και κινδύνους να ελλοχεύουν παντού.

Μόλις εχθές έγινε γνωστό ότι η μακάβρια λίστα των θυμάτων της φετινής σεζόν ορειβασίας αυξήθηκε κατά ένα άτομο. Ένας 62χρονος δικηγόρος από τις ΗΠΑ, ο Κρίστοφερ Τζον Κούλις, είναι το 11ο άτομο που πεθαίνει το τελευταίο δεκαήμερο μετά την ανάβαση στο Έβερεστ. Αν και τα αίτια του θανάτου του δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί, η πλειοψηφία των θανάτων που έχουν σημειωθεί μέχρι στιγμής αποδίδονται στο προαναφερόμενο φαινόμενο του συνωστισμού, που εξαναγκάζει ορειβάτες να περιμένουν αρκετές ώρες σε ουρά κοντά στη κορυφή.

Αρκετοί ορειβάτες, επιστρέφοντας, μιλούν για μια εφιαλτική εμπειρία, με ανταγωνιστικό κλίμα ανάμεσα στα άτομα που περιμένουν στην ουρά, εντάσεις και αδιαφορία για τον συνάνθρωπο. Παρόλο που η αναρρίχηση στην «στέγη του κόσμου» αποτελεί αναμφίβολα ένα όνειρο ζωής για κάποιους, η υλοποίηση αυτού το ονείρου μετατρέπεται σε εφιάλτη για ένα μεγάλο ποσοστό των ορειβατών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ένας Καναδός κινηματογραφιστής, ο οποίος πόσταρε στα social media μια φωτογραφία που τράβηξε ο ίδιος από την «ουρά του θανάτου» στο Έβερεστ. Στην αδιανόητη εικόνα, βλέπουμε δεκάδες ορειβάτες να περπατούν, ο ένας πίσω από τον άλλον, προς την κορυφή, προσπερνώντας ένα πτώμα που κρέμεται από το σχοινί δίπλα τους.

Ο Elia Saikaly, από την Οττάβα, δημοσίευσε την εικόνα ως μια προειδοποίηση σε όσους σχεδιάζουν να «κατακτήσουν» την υψηλότερη βουνοκορφή του κόσμου. Στην μακροσκελή λεζάντα που συνοδεύει τη φωτογραφία, ο Καναδός γράφει, μεταξύ άλλων: «Είμαστε όλοι εδώ, κυνηγώντας το όνειρό μας και ακριβώς κάτω από τα πόδια μας κρέμεται ένα άψυχο κορμί. Αυτό έχει καταντήσει λοιπόν το Έβερεστ;».

Το απόλυτο «μακελειό»

Όπως αναφέρει στο post του ο κινηματογραφιστής, το βίντεο τραβήχτηκε στις 23 Μαΐου. «Περάσαμε πάνω από 60 άτομα τη νύχτα και φτάσαμε στη νότια κορυφή αμέσως μετά την ανατολή. Ξαφνικά, ο ουρανός άνοιξε, η ομίχλη και η συννεφιά διαλύθηκαν και αποκαλύφθηκε όλη η λαμπρότητα του κόσμου κάτω από τα πόδια μας. Το Hillary Step βρισκόταν μπροστά στα μάτια μας και η ομάδα των ορειβατών πλησίαζε το τελικό ορόσημο κάτω από την κορυφή του κόσμου. Οι θερμοκρασίες υπό του μηδενός και το χαμηλό επίπεδο οξυγόνου στην ατμόσφαιρα μας είχαν επηρεάσει όλους. Με το μυαλό να υποφέρει από την υποξία και τα άκρα μουδιασμένα από την κούραση, όλοι κάναμε κουράγιο για να τα βγάλουμε πέρα σε αυτήν την κατάσταση ζωής και θανάτου. Το φως της αυγής είχε αποκαλύψει την πύλη προς την κορυφή του Εβερεστ και παράλληλα ένα ανθρώπινο ον που είχε χάσει τη ζωή του. Είμαστε όλοι εδώ, κυνηγώντας ένα όνειρο και κάτω από τα πόδια μας, υπάρχει ένα άψυχο κορμί. Αυτό έχει καταντήσει λοιπόν το Έβερεστ;» γράφει ο Καναδός.

«Η καρδιά μου ράγιζε για την οικογένεια και τους αγαπημένους του και ταυτόχρονα αναγνώριζα την αναγκαιότητα να συνεχίσω να προχωρώ. Σχεδόν 9000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, δεν έχεις άλλη επιλογή από το να συνεχίσεις. Ποιος είναι υπεύθυνος γι’ αυτό; Τα άτομα; Οι εταιρείες; Η κυβέρνηση; Είναι μήπως καιρός να επιβληθούν νέοι κανόνες; Θα αλλάξουν άραγε ποτέ τα πράγματα; Ποια είναι η λύση;» διερωτάται ο Saikaly.

O κινηματογραφιστής, που βρισκόταν στο Έβρεστ για να καταγράψει την ανάβαση τεσσάρων γυναικών αραβικής καταγωγής, έγραψε σε άλλη ανάρτησή του: «Δεν μπορώ να πιστέψω τα όσα αντίκρισα εκεί πάνω. Θάνατο. Μακελειό. Χάος. Ουρές. Νεκρούς ανθρώπους καθ’ οδόν και σε σκηνές. Ανθρώπους που προσπάθησα να πείσω να γυρίσουν πίσω και κατέληξαν νεκροί… Όλα όσα διαβάζεις σε σοκαριστικούς τίτλους εφημερίδων, μέσα σε μια βραδιά».

Νάνσυ Κουλούρα

via Blogger anatakti.gr

Εικόνα

To Παρίσι αποτίει φόρο τιμής στην Lady Diana με έναν ξεχωριστό τρόπο

http://bit.ly/2W0N2Df


Ήταν 31 Αυγούστου 1997 όταν η Diana και ο τότε σύντροφός της Dodi Al Fayed σκοτώθηκαν σε τροχαίο δυστύχημα στους δρόμους του Παρισιού, όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν
φεύγοντας από το ξενοδοχείο Ritz ανετράπη στην προσπάθειά του -μεθυσμένου- οδηγού του να αποφύγει το κυνήγι των παπαράτσι.
Έχουν περάσει σχεδόν 22 χρόνια από τότε που η κοσμαγάπητη και λαοπρόβλητη Diana σκοτώθηκε στη γέφυρα της Άλμα στο Παρίσι κι όμως ο Τύπος δεν έχει σταματήσει ούτε μέρα να ασχολείται και να γράφει για εκείνη. Φέτος η Πόλη του Φωτός μαζί με την 22η επέτειο του θανάτου της θα αποτίσει φόρο τιμής στην αδικοχαμένη Πριγκίπισσα με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο: Σύμφωνα με τη Le Monde, οι Αρχές του Παρισιού σχεδιάζουν να μετονομάσουν την πλατεία ακριβώς πάνω από την γέφυρα Άλμα όπου κι έχασε τη ζωή της “Place Diana”, μετατρέποντας σε μνημείο την ακριβή τοποθεσία όπου η Πριγκίπισσα της Ουαλίας έχασε τη ζωή της.

Ακόμη όμως και μέχρι τώρα που δεν υπάρχει επίσημο μνημείο για εκείνη στο συγκεκριμένο σημείο, τόσο οι τουρίστες όσο και οι ντόπιοι αφήνουν λουλούδια και άλλα αντικείμενα για να δείξουν την αγάπη, το πένθος και το σεβασμό τους στο πρόσωπό της σε ένα άλλο άγαλμα που υπάρχει εκεί και είναι μια replica της φλόγας που κρατά το άγαλμα της Ελευθερίας το οποίο βρίσκεται στη Νέα Υόρκη. Η Diana μπορεί να έφυγε, αλλά δεν ξεχάστηκε ποτέ. Αυτή είναι η μεγαλύτερη νίκη ενός ανθρώπου, η αθανασία.

via Blogger anatakti.gr